...

Ee yani.. beklediğim bişeydi.. neyse en azından bu defa kesin olarak bittiğini biliyorum.. Göt kadar beynimde dolaşan soru işaretleri gibi ..kik şeyler olmıycak.. bu durumda bana koyan tek şey koskocaman 1 ayı boku bokuna harcadm. Ama olsn bunu da yaşamak gerekiyodu belki de.. bi kız tarafından reddedilmek.. ne sikik bi durum. Bi an kendini mal gibi hissediyosn ama çok geçmeden (yaklaşık 10-15dk) s.et nerde kalmıştık??? diyip zuladaki hatunların numaralarını karıştırmaya başlıyosun...

Çok platonik takıldığım o boktan günlerden sonra anladm ki bu hep böle tek taraflı gidecek gibi. Onun için yiyemeyeceğim bok yok ama olmuyo işte. Gerçi ölüyü çok yıkarsan ya osururmuş ya da sıçarmış, çok istiyorm die olmuyo bence ya da çok fazla özen gösterdim onu kazanabilmek için. Nasıl bi kişilikse çözemedim artık. Anlatamıyorm derdimi ya da anlamak istemiyor. Onu çok seviyorum ve buna sadece ben inanıyorum. Gerçi bilmiyorum gerçekten seviyor muyum?? en ufak bi olumlu tarafı olmayan birne nasıl...

bugün yine boktan bi gün... böyle olacağı geçen geceden belliydi... bilmiyorum gereğinden fazla mı değer veriyorum gerçekten?? eğer öyleyse ya onu ya da kendimi kaybedicem. gerçi kendimi çoktaaan kaybettim. bu ben değilim.. zaten hiç kimse benim böle olabildiğime de inanmıyor... "Hadi olm git işine sen kimi kekliyon sen kim birisine aşık olmak kim" ya da "bana aşık olsn ben bile şüphe ederim gerçekleri sölediğinden" gibi aptalca sözler duyuyorum.. gerçi aptalca diil belki de.....

Askerlik bitti sonunda ve mucizevi bi şekilde tanıştık. İlk başta çok umutluydum, ama sıçtığımın bankı üzerinde 3 saat süren ve sıcaktan dilimin damağımın kuruduğu o anlarda, umudum; kıçımdan akan terler gibi eriyerek oturduğum bankı çürütüyordu. Oturmaktan kıçım maymun kıçına dönmüştü ama hala ortada bi bok yoktu.. Neyseki hafta sonu için bi buluşmayı garanti etmiştm kendi aklımca.. Tabi akşam gelen bi msjla hayallerim bok içinde yüzmeye başladı. Umutsuzluk içinde peki ne zaman die sordum. Sormaz...