müslüm baba'dan ;)

Zamanın eli değdi bize
Çoktan değişti her şey
Aynı değiliz ikimiz de
Zaaflarına bir gece
Hatalarına bir nilüfer
Sevgisizliğine bir kalp verdim
Artık geri ver
Geri veremezsin aldıklarını
Artık geri ver
Geri verilmez hiçbir yanılgı
Yokluğuma emanet et
Sende benden kalanları
Her şeyi al
Bana beni geri ver
Bir şansım olsun
Başka yer, başka zaman
Sensiz ömrüm olsun

-gerçekten de hayatın anlamı olmasaydı,ve ben anlamsızı seçmek zorunda olsaydım,bence de en seçilesi anlamsızlık olurdu.

-yukseldikce ucma bilmeyenlere daha kucuk gorunmemiz kacinilmazdir..

-zayıflar bizi kendi gücümüzden utanmaya zorladıkları için kazandılar.

-yanlızlığına kaç dostum:görüyorumki her yanını ağılı sinekler sokmuş.sert sağlam bir havanaın estiği yere kaç!yalnızlığına kaç.

-kovalamaktan, aramaktan yorulduğumdan beri bulmayı öğrendim.

-bu muydu yaşam hadi öyleyse bir kez daha...

herkesin belirli zamanları olur (arabesk zamanlar derim ben bunlara) tıpkı benim şuan olduğum gibi.
hiç yapmam dediğimiz şeyleri yapar, burun kıvırdığımız şarkıları dinler, hatta onlara büyük anlamlar yükleriz..
Konu AŞK olunca...
zaman geçince büyük ihtimalle ben mi yaptım bunları deriz ama yapmışızdır işte :)
***
Nasıl da değiştin birden
Sanki sen değildin, başın üstüne yeminler eden

Nasıl da değiştin bilmem
Sanki sen değildin, aşk uğruna ölmekten bahseden

Mektupların da olmasa
Kendimden şüphe duyardım, yanılan ben miyim diye

Şiirlerin olmasa
Aklımı oynatırdım, inanamazdım gözlerine

Ne yazık.. Ne yazık ki gerçek bu..

Ölsem de bir kalsam da bir, senin için yok hiçbir farkı
Yıllar önce unutulmuş, dillerden düşmüş bir şarkı

Gitsen de bir dönsen de bir, benim için yok hiçbir farkı
Sanki çoktan unutulmuş, dillerden düşmüş bir şarkı

Bir hıçkırık boğazımda
Kalbimi parçalayan, bir isyan büyür boğum boğum

Sanki ani bir fırtına
Önünde kuru bir yaprak gibi, savrulup durduğum

Biliyorum, kader değil
Kendi ellerimle kazdığım, bu mezarı ben kendime

Ölüp gitmek hüner değil
Gel de anlat bunu, sızım sızım sızlayan kalbime
:melankoli:

:melankoli:

Var olmak mı, yok olmak mı, bütün sorun bu!
Düşüncemizin katlanması mı güzel,
Zalim kaderin yumruklarına, oklarına,
Yoksa diretip bela denizlerine kaşı
Dur, yeter! demesi mi?
Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız
Bitebilir bütün acıları yüreğin,
Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü!
Çünkü o ölüm uykularında,
Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden.
Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine,
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Ağır bir hayatın altından inleyip terlemek,
Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
Ürkütmese yüreğini?
Bilmediğimiz belalara atılmaktansa
Çektiklerine razı etmese insanı?
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
Yürekten gelenin doğal rengini.
Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar
Yollarını değiştirip bu yüzden,
Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.
Ama sus, bak, güzel Ophelia geliyor.
Peri kızı dualarında unutma beni,
Ve bütün günahlarımı.
shakespeare

Söyle kaç yaşındasın Dertlerin başındasın
İstisnasız her an Geçmişi özlüyorsan

Bilmem kaç yaşındasın Gözleri yaşlardasın
İstisnasız her an Yarını düşlüyorsan

Yolculuk nereye Neler uğruna ölmeye
Dört yalnızlıkla bir doğruyu götürmeye

Hadi durma ağla,ağla Yaşlar kurur zamanla,ağla
Böyle kahpedir dünya Son bulur kollarında

Hadi durma ağla,ağla Yüzünü ıslatmasan da ağla
Belki hepsi bir ruya Son bulur kollarında

Söyle kaç yaşındasın Herkes kadar yalnız mısın ?
İnce ince titremen Soğuktan mı sanırsın ?

Bilmem kaç yaşındasın Herşeyin farkındasın
Acılar biriktirip Damla damla harcarsın

Yolculuk nereye Kimler uğruna ölmeye
Dört yalnızlıkla bir doğruyu götürmeye

Hadi durma ağla,ağla Yaşlar kurur zamanla,ağla
Böyle kahpedir dünya Son bulur kollarında

Hadi durma ağla,ağla Yüzünü ıslatmasan da ağla
Belki hepsi bir ruya Son bulur kollarında