ünlü norveçli klasik müzik bestecisi Edvar Grieg'den..

söze gerek yok..

-"Öğrenmek yok!" diye bağırır öteki,"Sadece yaşamak var! Zırvaların senin olsun!Biz yaşamak istiyoruz..Bilip de ölmek değil!"
Beriki başını önüne eğer,arkasını dönmeden adeta fısıldar;
-"Oysa bunu söyleyeceğinizi de biliyor ve söyleyeceğiniz anı bekliyordum.."
-"O halde neden bildiğin şeyi tekrar yaşamak istersin be adam?" diye sorar öteki bağırmaya devam ederek..
-"Ben de her defasında bu kez farklı olacağına inanmak isterim...

Ingmar Bergman'ın Yaban Çilekleri filminin açılışı geldi aklıma nedense..
Kendini toplumdan neredeyse soyutlamış asıl adamımızın ilk başta yaptığı tespitin görece yanlışlığını anlatır film.
Ölüm korkusu,yalnızlık beri yandan gurur..
Oysa bu ve bunun gibi sayılabilecek birçok bağımsız değişkenin karşısında tek bir tane bağımlı değişken bulunmaktadır.
E matematiktir,böyle olması da doğaldır.Oysa matematikte bağımlı değişken olmasa da bağımsız değişkenler tek başlarına anlam...

Gecede başlayan sersemlik.Kafamın içi öylesine dolu ve bu öylesine doluluk o kadar rastgele ki...
Acıyorum kendime,bize..
Nasıl diye sorduğumda kendi kendime,cevap verecek dahi dermanım olmadığını farkedip susuyorum.
Biliyorum cevap veremeyeceğimi,cevabın olmadığını da...Oysa isterdim eskiden;biri cevap versin,ben sorayım o anlatsın nedeni,nasılı..
Oysa yeterince zaman geçirdikten sonra anlaşılıyormuş.
İşin kötüsü "Anladın mı?" diye soran bir öğretmen...