Hayatımı ikiye böldü. Ondan önce vardı eskinden, şimdi ise Onla var. Çekti aldı beni çok derinlerden, tekrar nefes almayı öğretti. Tanıdığım en dolu insandır. Konuşmaktan asla sıkılmadığım, çok güzel tartışabildiğim ( dayanabildiğim yere kadar

), ağız dolusu gülebildiğim, kafamı omzuna yaslayıp ağlayabildiğim yegane insan.. Bizi anlatan en güzel tamlama şu olsa gerek; uzak şehirler, birbirine yapışık iki kalp. Ne kadar zorlasam da onu tarif edebileceğim bir kelime öbeği bulamıyorum

Seni seviyorum küçüğüm
Üçüncü bir hayatım olmayacak..
