Objektif:20.yıl

70’lerin hard rockını, 80’lerin patlayan heavy metal’ini bavuluna koyan Objektif; 90’ların alternatif söylemlerine, 2000’li yılların mutsuz-egoist melodilerine inat, rockın protest ruhuyla yoluna devam ediyor. Yaptığı albümlerle, her dönem müzik otoritelerinden tam not almayı başaran ve bu yıl 20. yaşını kutlayan grubun mimarı Vecdi Yücalan ile görüştük….




Vecdi Yücalan


Türkçe rock müziğinin en önemli gruplarından Objektif, bu yıl 20. yılını kutluyor. “Sokağın Sesi” isimli 5. albümünü geçtiğimiz mayıs ayında piyasaya çıkaran grup, bu albümde de protest tavrından ödün vermeden yoluna devam ediyor.


Yaptığı albümlerle, her dönem müzik otoritelerinden tam not almayı başaran grup, 1988 yılında grubun solisti Vecdi Yücalan tarafından Samsun’da kuruldu. Grup elemanları zaman zaman değişse de, Vecdi Yücalan’ın inadı Objektif’in yok olup gitmesinin önüne geçti. Halkın arasında dolaşıp, konusunu gerçek hayattan alan şarkı sözleri; ayakları yere sağlam basan rock saundu, her kuşaktan rock dinleyicisinin sempatisini topladı. 70’lerin hard rockını, 80’lerin patlayan heavy metal’ini bavuluna koyan grup; 90’ların alternatif söylemlerine, 2000’li yılların mutsuz-egoist melodilerine inat, rockın protest ruhuyla yoluna devam ediyor.


20. yılını, ülkenin dört bir yanına düzenlemeyi planladığı bir turneyle kutlayacak Objektif’in, 25 Ekim akşamı Balans Music & Performance Hall’deki konseri öncesi, grubun mimarı Yücalan ile konuştuk. Vecdi Yücalan (vokal), Hakan Şavklı (elektrogitar), Başat Karakaş (basgitar), Bülent Güven (klavye) ve Gökçe Dayanç’tan (davul) oluşan grup, umarız daha uzun yıllar aynı yolda yürür.


Objektif, 20 yıldır tarzından ödün vermeden yoluna devem eden bir grup. 20 yıldır protest tavrınızı korumayı nasıl başardınız?
Rock müzik zaten felsefe olarak bir şeylere karşı duruştur. Yolunda gitmeyen şeyleri anlatırsın, hayalindeki dünyayı aktarırsın ezgilerinle. Ben Samsun’da doğup büyüdüm. Objektif de öyle. Denizin nasıl kirlendiğine şahit olduğumda “Yuh”u yazdım; bankalar hortumlandığında “Sevgili Halkım Gözünü Aç” dedim. Bir sanatçı olarak, yakınımda olan şeylere kulağımı tıkayamazdım. Gördüklerimi, müziğin estetiğiyle yoğurup insanlara geri verdim. Objektif bunları söylemek için doğmuştu, yoluna da böyle devam etti. Aksini gerektirecek duygusal boşluklara düşmedi hiçbir zaman.


Ülkemizde rock müzik son yıllarda yükselişe geçmiş gibi görünüyor. Ne düşünüyorsunuz?
Teknolojinin bu denli gelişmesi, içine kapanmış, yalnız bireyler topluluğu yarattı. Artık insanlar, fiziksel mekânlarda bir araya gelmek yerine bilgisayar aracılığıyla kurdukları sanal dünyalarda buluşuyor. Duygularımız, yerini yavaş yavaş anlık tatlar alma telaşına bırakıyor. Aşkı yaşamadan seksi yaşıyoruz. Ne acı ki bu deformasyon müzikte de karşılığını buluyor. Duygusuz kelimelerin bir araya getirilmesiyle yazılan ‘aşk’ şarkıları, sürekli boynuzlanma masalları, melankoli, yalnızlık… Hayal kırıklıklarının toplamından oluşan bir müzik dinliyor gençler bugün, adına ‘rock’ dedikleri. Yani Rock’un da içi boşaltıldı. Maalesef bu şekilde sunuluyor ve dinleyenler de Rock’u bu sanıyor. Şu an yükselenler popülerleşme kaygısıyla yapılmış olan işler. Bizim gibi protest tavırda ısrar edenler ise underground kaldı.


Objektif, bugün Türk rock müziğinde önemli yerleri olan müzisyenlerle çalıştı. Gruptaki isimler -sizin dışınızda- hep değişti. Ancak bu değişim saundunuzu pek etkilemedi.
Objektif benim kurduğum bir grup. Albümlerdeki sözler ve müzikler bana ait olduğu için eleman değişiklikleri çok fazla etkilemedi saundumuzu. Objektif ailesinde bugüne kadar yer alan herkes, kuşkusuz müzik dünyamızın en önemli isimleri arasında. Ben buna nöbet değişimi diyorum. Hepsi, halen arkadaşımızdır ve her koşulda bir araya gelip yine birlikte çalışabiliriz. İlişkimiz hiç kesilmedi bu arkadaşlarımızla. Zaten 20. yılımızı kutlama projelerimizden birisi de bu arkadaşların hepsiyle özel bir konserde aynı sahnede buluşmak.



Son albümünüz 'Sokağın Sesi' adını taşıyor. 2000 yılında çıkardığınız “Künye”nin ardından dinleyenlerinizin özlemle beklediği bir albüm aslında. Neden yedi yıl beklettiniz dinleyicilerinizi?
Ülke şartları, istediğimiz zaman albüm yapmamıza olanak tanımıyor maalesef. Bizim yıllarca uğraş verip bin bir emekle, masrafla çıkardığımız albümlerin, 3-5 dakika içinde yüzlerce kopya yapılarak, üstelik alenen dağıtılabiliyor olması, internet üzerinden kopyalanması artık ‘plastik’ dediğimiz şeyi öldürdü. Yani çıkarıp piyasaya sunduğunuz CD’lerin artık getirisi kalmadı. Müzik şirketleri de artık bir geliri olmayan bu işi yapmak istemiyor, yapmıyor da. Sanatçılarıyla sözleşmelerini iptal ediyorlar, dağıtım ağlarını küçültüyorlar. Bu şartlarda, “Sokağın Sesi” ile “Künye” arasında bu kadar bir süre oldu. Ancak ben yine de bir gecikme olarak nitelendirmeyeceğim bunu. Çünkü bu süre içerisinde hep çalıştık. Onlarca şarkı, kayıt arasından 11 tane şarkı seçtik. Çok da uzun bir ara olarak değerlendirmemek lazım. Tabii bu süreçte dinleyicilerimizle bağımızı hiç koparmadık. Konserlerde bir araya geldik hep.


O zaman içinize sindi bu albüm?
Hep söylüyorum, günahıyla sevabıyla bana ve arkadaşlarıma ait bu albüm. Bu durumda içime sinmeme şansı yok. Biraz ara vermiş olabiliriz ama yıllar yeni olgunlukları da beraberinde getirdi. Tabii, biriktirdiklerimizin bir kısmını sığdırabildik bu albüme. Oysa, belki de 3-5 albüm yapabilecek kadar şarkı vardı elimizde. Onları da sonraki albümlere saklıyoruz.


Bu sene, 20. yılınızı kutluyorsunuz. Ve duyduğumuz kadarıyla önünüzde bir turne programı var.
Evet. Objektif 20 yıl boyunca halkın arasında dolaştı. Onların duygularından ve düşüncelerinden beslendi. “Sokağın Sesi” adı da buradan gelir. Albümde tanık olduğunuz her duygu, sokakta yaşananlardır. Sanal ya da giydirme bir duygu yoktur orada. Dedik ki, 20 yılımızı, 20 yıldır bizi besleyen insanlarla birlikte kutlamalıyız. İsterdik ki ülkemizin en ücra köşesindeki dinleyenlerimizle, bizi tanımayan insanlarımızla da buluşabilelim. Ancak koşullar buna pek elvermiyor. Sonunda 20. yılda 20 şehir dedik ama bu sayı biraz artabilir. Çok sayıda ilden, inanılmaz sıcak davet mesajları alıyoruz. Sadece ekipman, yol ve konaklama masraflarımızı karşılayabileceğimiz finansal kaynağı bulabildiğimiz taktirde, gidebileceğimiz her noktaya gideceğiz.


Sponsor bulmaktan mı söz ediyorsunuz?
Evet. Bugün de tarihin hemen her döneminde olduğu gibi sanatsal üretimde bulunanların maddi anlamda desteklenmesi gerekiyor. Çünkü az önce sözünü ettiğim gibi yaptığımız şeyin plastiği bize hiçbir ekstra kazandırmıyor maddi olarak. Ekibinizi, müzik aletlerinizi toplayıp 1 kilometre öteye gitmeniz milyarlar harcamanız anlamına geliyor ve sizin bir şekilde insanlara ulaşıp kendinizi anlatmanız gerekiyor. Sonuçta, birileri insanlara ulaşmanızda size aracılık ediyor, siz yine kendi şarkılarınızı söylüyorsunuz.


Peki, 21. yıl için kafanızda neler var?
Dinleyicilerimizle daha fazla bir araya gelmek istiyoruz. Yani daha fazla konser var kafamızda. Gidebildiğimiz kadar uzağa gidip, anlatabildiğimiz kadar insana derdimizi anlatmak istiyoruz. Eski albümlerimizi yeniden çalmak ve okumak istiyoruz. Daha sonra yeni bir albüm için stüdyoya gireceğiz. Yine bildiğimiz yoldan dönmeden bu şekilde şarkılarımızı söylemeye devam edeceğiz.



Not: 25 Ekim akşamı 22.30’da Balans Music & Performance Hall’deki Objektif randevunuzu kaçırmayın. Biletler Biletix’de.

KARADENİZ UMUT RADYO