Ayyas.Com

Kendisini, Luke ve Alice kitaplarının karakterleriyle fantastik bir barda içki içerken bulan Merlin, bu tuzaktan kurtulmanın yollarını aramaya başlar. Onu ve Luke'u bu tuzağa mahkum eden kişi kimdir? Yardım etmek için sürekli yoluna çıkmakta ısrar eden varlık kim tarafından görevlendirilmiştir? Merlin'i öldürme girişimlerine ara vermeksizin devam eden kişi gerçekte hangi güçlerin yönlendirmesiyle hareket etmektedir?
Merlin; Luke, Jasra, Jurt ve Maske'nin oluşturduğu çok bilinmeyenli denklemi çözmeye çalışırken dostlar ve düşmanlar değişir durur. Sonunda gizemler açığa çıkmaya başlarken yanıtlar Merlin'i şaşırtmaya devam edecektir.

eserden
1. Bölüm: Kaos İmgesi


Kendimi huzursuz hissediyordum, ama neden kaynaklandığını kestiremiyordum. Arkamdaki duvar resminde manzara tuhaf bir şekilde resimden gerçekliğe, gerçeklikten resimliğe kayarken Beyaz Tavşan, Bertrand Russel'a benzeyen kısa boylu bir adam, sırıtan bir Kedi ve İrlanda baladları söyleyen eski dostum Luke Raynard'la içki içmek tuhaf gelmiyordu. Dev bir mantarın tepesinde nargile içen kocaman, mavi Tırtıl'dan çok etkilenmiştim, çünkü sulu bir pipoyu yanık tutmanın ne kadar güç olduğunu bilirim. Yine de, sorun bu değildi. Neşeli bir sahneydi ve Luke'un zaman zaman tuhaf tiplerle dostluk ettiği bilinirdi. O zaman neden huzursuz hissediyordum?

Bira iyiydi, hatta bedava öğle yemeği vardı. Kazığa bağlanmış kızıl saçlı kadına işkence eden iblisler o kadar parlaktı ki, bakınca insanın gözleri kamaşıyordu. Şimdi gitti, ama hepsi çok güzeldi. Her şey çok güzeldi. Luke, Galway Koyu'nu söylerken koy o kadar kıvılcımlı, o kadar harikaydı ki, içine dalıp kaybolmak istiyordum. Hüzünlüydü de. Duygularla ilgili bir şey... Evet. Komik bir düşünce. Luke hüzünlü bir şarkı söylerken melankoli hissediyordum. Mutlu bir şarkı söylerken çok neşeleniyordum. Havada olağanüstü üzeyde empati var gibiydi. Fark etmez, diye düşündüm. Işık gösterisi muhteşemdi... İçkimi yudumladım ve Humpty'nin orada, barın ucunda sallanmasını izledim. Bir an buraya geldiğim zamanı hatırlamaya çalıştım, ama marş basmıyordu. Zaman içinde hatırlayacaktım. Güzel parti...

İzledim, dinledim, tattım, hissettim ve çok güzeldi. Dikkatimi yakalayan her şey büyüleyiciydi. Luke'a sormak istediğim bir şey mi vardı? Var gibi geliyordu, ama o şarkı söylemekle meşguldü ve ben de soracağım şeyin ne olduğunu hatırlayamıyordum zaten. Buraya gelmeden önce ne yapıyordum? Hatırlamaya çalışmaya değmez gibi geliyordu. Buradaki, şu andaki her şey bu kadar ilgi çekiciyken değil.

Ama önemli bir şey olabilirdi. Huzursuz hissetmemin sebebi bu olabilir miydi? Yarım bıraktığım ve bitirmek için geri dönmem gereken bir iş olabilir miydi? Kedi'ye sormak için döndüm, ama hâlâ pek eğlenir görünerek solup gidiyordu. O zaman benim de aynı şeyi yapabileceğim aklıma geldi. Solmaktan bahsediyorum. Solup başka bir yere gitmek. Buraya böyle mi gelmiştim, böyle gidebilir miydim? Muhtemelen. İçkimi bıraktım, gözlerimi ve şakaklarımı ovdum. Kafamın içindeki her şey yüzmeye başlamıştı. Aniden kendi resmimi hatırladım. Dev bir kartın üzerinde. Bir Koz Kartı. Evet. Buraya böyle gelmiştim işte. Kart aracılığıyla...

Omzuma bir el dokundu, döndüm. El Luke'a aitti. İçkisini doldurtmak için bara yanaşırken bana sırıtıyordu.

gene bir dolu serüven, cevaplanan soruların arkasından çıkan yeni sorular. bilmeceler. bizim esas oğlan merlin, gene ordan oraya dolaşıp duruyor. ve merhum amber kralı oberon, etkisini hala göstermekde.
nerdeyse her köşe başından gayri meşru çocuklarını bulmak mümkün
özellikle bu bölümdeki olaylar şaşırtıcı. merlin amber deseni ve kaos un logrus'unun zeka sahibi düşünüp kendi kendine karar verebilen varlıklar olduğuyla ilgili şüpheler edinmişdir.