The Bells Of Notre Dame - Eloy

Eloy un Power and the passion albümünün kahramanımızın geri döndüğü ve çanları duyduğu final parçası. Bu parça beni başka dünyalara götürüyor. Başlangıç kısmı biraz Pink Floyd un High Hopes una benzese de onun gibi salt karamsar bir ruh halini yansıtmayor.
Yani umutların tükenişi değil,fantastik başka bir yerden bahsediyor müzik olarak da zaten. Albümün hikayesinin de zamanda yolculuk yaparak ortasçağ a giden ve orada türlü mücadelelere giren ve aşık olan birinden bahsettiği için çok farklı bir tarzı var Eloy un bu albümününde.

Önce yavaş yavaş ve arka plandan gelen çan seslerinin verdiği kasveti derin ton lu klavye çok güzel tamamlamış. Parça ilerledikçe rüzgarı alıp sizi bulutların üstüne çıkarıyopr ve sonlara doğru biraxz artan coşkuya rağnmen duygusal ton dan hiç bir şey kaybetmeden insanı yumuşak iniş ile alıp götürdüğü fantastik evrenden geri indiriyor. Aklınıza her zamanki eloy sound unun verdiği o yumuşak ama bir o kadar da gaip den gelen seslerle yaratılan atmosfer güncel gerginliklerden ve gerçek dediğimiz dünyadan olabildiğinde uzağa götürmek için tasarlanmöış gibi. Her zaman ki eloy işte süper bir parça daha. Plastic Girl ya da Daylight da olabilirdsi kısa parça olarak ama youtube bu konuda kısıtlı maalesef