"Kadın"...

>>Pek yakında onbeşine basacak olan büyük oğlum geçen sabah:
>- Baba hayatta en önemli şey kadın galiba diyordu.
>- Galiba ne demek, elbette kadındır, dedim.
>Kadınsızlığın ne olduğunu, üşüyen bir kedi gibi bir kadın sıcaklığı
>özlemiyle büyük şehirlerde tek başına yaşayan erkekler bilir.
>Ne Haliç'in gurubu, ne Marmara'nın sisleri, ne Kozyatağı' nın toprak
>yolları, ne lokantadaki şarap, ne radyodaki müzik bir kadınla
>paylaşılmıyorsa bir hatıra güzelliğiyle hafızada yerleşmez. Bir koltuğa
>oturunca etekliğinin altından diz kapaklarının, yuvarlaklığını
göstererek uzanan bacaklar...
>Her gülüşte ışıklanan dişler...
>Dalgalanan saç, işveyle kalkan omuzu, ceylan esnekliğindeki bel,
ilkiyle
>milyonuncusu arasında aynı lezzeti taşıyan, yarım kapaklı gözlerle
>dudaktan
>öpüşmesi. Cam üstünde kayan şurup damlası gibi dudaktan boyuna kayan erkek
>dudakları... Kadın da hayatın en önemli şeyi değilse,
>önemlilik sözcüğü anlamsız kalır hayatta.
* *
>Ne çare ki kadın da, erkek de bu kadar tatlı, bu kadar vazgeçilmez bir
>hikâyeyi karşılıklı rezil etmişler ve karşılıklı birbirlerini mutsuzluğa
>mahkûm etmişlerdir.
>Kaç kadın vardır ki bütün alımlılığı, zekası, yüreği ve insanlığıyla
>kadındır? Ve kaç erkek vardır ki aşkı mülkiyetin ötesinde bulacak kadar
>budalalık tavanlarının üzerine çıkabilmiştir?
>Sevmediğin erkek ve sevmediğin kadınla, karın doyurmak için sevmediğin
>yemeği yemek gibi sevişmek, hızlı çıkılmış bir merdiven solumasından başka
>bir şey değildir. Ve merdiven bitince, insan o kadar yabancılaşır ki
>birbirine, içine adeta bir sıkıntı ve bunalma çöker.
>Ama aşk, gerçek aşk, gerçek aşkın sevişmesi... Pek az insana nasip olacak
>kadar, bütün insanlığın ömürler boyu aranıp taranıp da kolay kolay bir
>türlü bulamadığı tek ve mutlak mutluluktur dünyada.
* * *
>Bu kadar arandıkları halde neden bulamazlar bu mutluluğu insanlar?
Evlenme
>yükünün hantal ağırlıkları, mutlulukları kıskananların mutluluklara engel
>olmak için yaptıkları baskılar; kadınların aşkın tadını
çıkaracaklarına,
>aşıklarının canını çıkarmaya kalkacak kadar karşı cinse ezik ve hınçlı
>olmaları; erkeklerin kadınları eşitlik dışı görecek kadar basit ve ilkel
>kalmış bulunmaları... Binbir türlü saçma sapan pislik asidi ki, içinde
>mutluluk şekillenmeden erir kaybolur. Bu arada toplumu
>ödemeden, gerçek bir özgürlüğün zaferini iktisaden sağlamadan, aşkı geçinme
>vasıta etmeye kalkan bedavacılar da büsbütün sulandırırlar, berbat ederler
>bu harikulade muhteşem beraberliği...
* * *
>Bütün sistemler, doktrinler, ciltler, tezler, eserler, bu beraberliği bütün
>insanlara en sağlam şekilde vermek içindir aslında...
>Kimi: * Zengin olursan her sevdiğini kolayca yanında bulursun, zengin
>olmaya bak, der.
>Kimi: * Mutluluğu sadece zengin olanlara değil, bütün insanlara mal etmek
>için bunu zenginlerin hegemonyasından kurtarmak gerekmektedir, der.
>Kimi: * Zengini, fakiri, başkasını ve başkalarını, söyleneni,söyleneceği
>düşünmeden, kimi seviyorsan oluver onunla, oyalanmaya vakit yoktur hayatta,der.
>Ve kimi zengin olmaya kalkar, kimi bütün insanlığı mutluluğa eriştirmek
>için savaşır, kimi de boş verir herşeye ne olursa olsun, sevişir sevdiğiyle...
>* * *
>Daha doğrusu sonuncular buna kararlıdırlar da bir türlü kararlarını tatbik
>edecek ortamı ve fırsatı bulamazlar. Zenginlerin ise çokçası, tam aradığını
>bulmadan, bir doyup takınıvermişlik vardır
>içlerinde. Sahte nezaket ve suni heyecanlarla, bunu yutmuş görünen
>kadınların bir garip oyunudur onlarınki... O çevreden de pek az çıkar
>gerçek aşk. Onun için bütün insanlığı bu mutluluğa eriştirmek için
>savaşanlar haklıdırlar. Çare olarak da:
>- Sevişmeyi geçinmeye ve mecburiyete köle etmekten kaçının, geçinmek için
>çalışın ve aşk için sevişin, derler.
> Mutluluğun tılsımı, sevdiğin işte doya doya çalışmak ve sevdiğinle doya
>doya sevişmektedir çünkü...

sizlerle paylaşmak istedim. Yazar o kadar yalın anlatmışki...

Güzel bir yazı gerçekten

kimi de boş verir herşeye ne olursa olsun, sevişir sevdiğiyle...

süpermiş! aşık olmak istedim bi an tekrar