bir minibüse bindim bu akşam...

Arkadaşımda unuttuğum telefonumu almak üzere Bostancı'dan Pendik minibüsüne bindim.Minibüs şöförü ve yan koltukta oturan arkadaşı bıyıklıydılar ve beyaz çorap giyiyorlardı(evet bence de bu normal bir şey),paramı verip yerime oturdum,sonra çalan müzik dikkatimi çekti,"Satisfaction" çalıyordu?!Yok yok olamaz dedim...ama nafile bir de üstüne bu şarkıda kafalarını ritmle uygun sallıyordu;bunun radyo istasyonu olması umudumu ise;reklamsız arka arkaya 2 kez satisfaction,1 kez candy shop ve the world is mine ın çalması söndürdü...
Neden ben...ben daha çok gencim...düşünceleri geçerken aklımdan 15 kadar en büyüğ 9 yaşında olan,ilkokuldan çocuklar durdurdu arabayı,"Ziverbey'e kadar atar mısın abi?" diye sordu,içlerinden biri,çekingen."Sormanız hata lan atlayın"dedi o tuhaf şöför;arkadaşı da "atlayın hadi" diye destekledi onu,
Benim içim ısınmıştı,hepsi gülümseyen,hepsi okuma isteğiyle yanıp tutuşan,büyük hayalleri olan,kibar fakat gelecekleri olmayan bir avuç çocuk...arkamda oturan saçına 2 kutu kadar jöleli 15 yaşlarındaki oğlana,bir de yanımda oturan gözlüklü kibar çocuğa baktım,tiksindim hayattan...sonra indiler onlar,benim de durağım gelmişti,indim arabadan...
sonra şöförün bana para üstü olarak artık geçmeyen 1 milyonları verdiğini farkettim...
tüm o sıaklık karın ağrısına ve öfkeye dönüştü...

Komik bir gün olmuş. İki kilo jöleyle dolaşanlar hakikaten hayattan tiksindirir insanı ama. Echoes'luk bir yazı oraya yazsaydın.

ya bu para üstleri mahvetti beni yaakşam saat 7 civarı ta beylikdüzünden otobüse bindim ki yenibosna metroya gideyim.adama 20 milyon(20 milyon olduğunun farkında değilim) uzattım geçmiyor bu dedi.10 milyon vardı onu uzattım bu da geçmiyor dedi.ben tamamen dumur!üzerimde de başka para yok.ne yapcam falan derken aklıma hatıra olarak sakladığım 1 ytl geldi.onu verdm ama çok acayip sinirlenmiştim.o paraları sabah izmir'e otobüs bileti aldığım firmadan vermişlerdi.nasıl küfrettiğimi bir bilseniz.arkadaşlar benim gibi zor duruma düşmemek için lütfen para üstlerine dikkat edin.

alaka var mıdır? yok mudur? bılmem bugün ama dolmus sırasında yasadıgım olayı sıze sunim hemen.1 saat bekledıktenden sona dolmusumuz sıraya yanasır ve herkes ılerlemeye baslar.zaten ınsan ıcıne karısmaktan sıkılmıs ve bunalmıs bırı olarak, sırada ılerledıkce mutlulukdan havaya ucuodum.tam sıra bana geldi basamaga adım atma eyleminde bulundum fakat bi kadın beni itti ve son yere oturdu, sesim cıkmadı kadına karsı dunyam yıkıldı.sona orada sırayı ayarlayan babacan tavırlara burunmus adam yanıma geldı suratıma bısıler soledı.olayın soku yuzunden anlamadım.sonra adama donup ''böyle insanlar oldugu sürece bizim gibilerin leveli artıo'' dıe bı soz cıktı.adam mol mol suratıma baktı.acıklama yapamamı bekledi ama dier dolmus yanastı. hemen bindim ve evime doru yola koyuldum...
ayrıca bakkaldan aldıgım ıvır zıvıra karsı uzatılan paraustu milyonlukmus.farkında deılim.unuttugum abur cuburları almak icin tekrar donup bakkalla aynı parayı uzatınca sole bı dıyalog gectı aramızda:
bakkal:bu paralar gecmıo genc...
kase:ııı sey az once sız verdınız bu paraları
bakkal: paralara baktın mı?
kase:nası ya
bakkal:benım verdıımden emınmısın?
kase:ya benim cebim bozuk para mı uretıo?
müsteri:abi ordan bi winston versene
bakkal:soft mu? baks mı?
kase:abı senden aldım bu paraları ben...
bakkal:gecmio birader
kase:iyi al bunlarıda bari gecmiosa
bakkal elini uzatır paralara dogru
kase:noldu abı gecmeye mı basladı?
paralar alınır ve :kufur: lerle eve dogru ikilenir...

muhahaha süper yapmışın

bakkal-kase dialoğu cidden iyiymiş