Üvey Evlat Olduğunuzu Öğrenseydiniz?
Ne yapardınız? Ne düşünürdünüz, neler hissederdiniz? Cevaplarsanız memnun olurum.
|
#3
01-11-2005, 21:36
|
||||
|
||||
|
Alıntı: AbocA Hiçbirşey olmuyor. Sakin sakin herşeyi kabullen. Yaşamına aynı şekilde devam et. The most dangerous man is who has nothing to lose            
|
|
#4
01-11-2005, 21:50
|
||||
|
||||
|
anne-babama ve tüm akrabalarıma yaptıklarından dolayı minnettarlık duyardım. sonra heralde kendime yeni bir yol çizerdim.. ya da aboca'nın dediği gibi aynen devam.
When dusk falls and obscures the sky
|
|
#5
01-11-2005, 22:11
|
||||
|
||||
|
aynen devam olmazdı olmasınıda istesem olmazdı ama ne yapardım onuda bilmiyorum sonuçta o anki ruh haliyle ilgili suan sunu yapardım desem yalan olur kesim böyle bir seyin karsısında insanın ne yapacağı belli olmas
düşmansız bir savaşta düştüler kalkmayacaklar
|
|
#6
01-11-2005, 22:26
|
||||
|
||||
|
valaa kötü olurdfu be yavv...ama anneme babama daha çok sevgi duyardım eminim...üvey olmama rağmen beni harika büyüttükleri için
 :
the love of a martian
|
|
#7
01-11-2005, 23:45
|
||||
|
||||
|
Hadi ya... şeklinde verilen bir tepki.
|
|
#8
01-11-2005, 23:52
|
||||
|
||||
|
ne bilim o anki ruh halim nasıl olurdu ama onlara sonsuz minnettarlık duyardım heralde..ve bana şimdiye kadar hissettirmedikleri için de ayrı bi mutlu olurdum çünkü; demek ki o kadar benimsenmişim derdim...
çok mu polyanna oldum bilmiyorum ama..değişken bi tepki de verebilirdim..bazen bazı durumlarda mantıklı olmak zor oluyo ya..  neyse noldu ki şimdi üvey evlat olduğunu mu öğrendin? üzülme..hayatta çok şeyler yaşarız ya da yaşatılırız.. 
|
önemli olaylarda tepkim bu sekilde oluo genelde
|
#10
02-11-2005, 07:50
|
||||
|
||||
|
benim küçükken öyle bi takıntım vardi. sürekli evlatlık alındığımı düşünüyodum . bu halimi fırsat gören aile fertlerim benimle eğlenmek için, seni kapıdan geçen çingenelerden aldık diye bide üstüne benimle dalga geçerlerdi . hayatım boyunca seni evlatlık aldık demelerini bekledim. eğer öyle bişey deselerdi gerçekten ne tepki verirdim bilmiyorum ama heralde kısa süreli bir sinir krizi kendini ömür boyunca sürecek kimlik bunalımına sürüklerdi .. hayatıma olduğu gibi devam ederdim ama sürekli olarak aklımı acaba anam babam kimdir diye düşünerek geçirirdim .
Oh , Yeah ?
|
|
#11
02-11-2005, 09:50
|
||||
|
||||
|
Seni doğuran olmaması bence çokta önemli değil bir çocuğu büyüten, ona hasta olduğunda ilaç veren sevindiğinde sevinen, üzüldüğünde aynı derece üzülen insan o kişinin gerçek ailesidir .Yoksa biyolojik ailesi olması bence çokta önemsenecek bir durum değil ki sana ailelik yapmıyorsa, bu durumu dahada kolaylaştırıyor.
[I]asıl zavallılar deneyipte başaramayanlar değil denemekten korkanlardır[/I]
|
|
#12
02-11-2005, 10:10
|
||||
|
||||
|
ben muhtemelen 'eee?' derdim
Mantigin bittigi yerde ask baslar
|
|
#13
02-11-2005, 10:19
|
||||
|
||||
|
bence çok basit bir yaklaşım sergilemişiniz. evet doğrusu umursamamak olabilir ancak benim başımdan benzer bi olay geçtiği için kolay değil bunu kabullenmek. ben 28 yaşındayken bir abim olduğunu öğrendim babamın içkiliyken ağzından kaçırması üzerine. psikolojim iyicene bozulmuştu ilk öğrendiğimde gerçi 1 ya geçtikten sonra çıktı gitti aklımdan. Kolay değil karşılaştığın durum ama sağlıklı düşünmeye devam et. Neticede ne olursa olsun önemli olan senin hissettiklerin. Gerisi boş.
People fear death even more than pain. It's strange that they fear death. Life hurts a lot more than death. At the point of death, the pain is over. Yeah, I guess it is a friend.
|
|
#15
02-11-2005, 15:35
|
||||
|
||||
|
Küçükken dedem "seni kapıya bırakmışlar, bir kız çocuğumuz vardı ben de dedim annene bunu al bir de erkek çocuğun olsun" gibilerden beni kandırmaya çalışırdı. Kanmadığım halde bir daha bir daha söylerdi her muhabbet açılışında. Herhalde böyle bir şey gerçek olsa tınmazdım, ben önceden biliyodum numarası yapardım "Zaten ben biliyordum sarı kafalı babamdan koyu saçlı benim olmayacağımı" derdim.
Bir şey olmazdı işte. Annemle de babamla da arkadaş gibiyim ikisiyle de küfürlü konuşmaktan geri kalmam. Annem babam olmaları hiçbir şeyi etkilemiyor onlara olan sevgim ve davranışlarım konusunda. Bunca yıl bakmışlar bana beni korumuşlar ya da bunu yapmaya çalışmışlar. Bugün biz sana bakmıcaz artık deseler bile kızmam onlara yolumu bulurum bir şekil.
|
|
#16
02-11-2005, 18:47
|
||||
|
||||
|
sanırım benim için yaptıklarına teşekkür edip kendime yeni bir yol çizerdim..
Herşey o kadar vardı ki, aslında yoktu... Di mi Hayatım?
|
|
#17
02-11-2005, 19:54
|
||||
|
||||
|
ya niye herkez ayrı bi yol çizmeye karar veriyo yahu ayrı bi yol çizmek nedemek, noluyo ayrı yol çizin ce
yaşa gitsin işte....
[B]Ash Burz-Durbagu burzum-ishi[/B] |
