Dario Argento

Dario Argento (7 Eylül 1940), İtalyan korku filmlerinin önde gelen temsilcilerinden biridir, İtalyan gore tarzının, giallo'nun babası sayılır. Aynı zamanda oyuncu ve yönetmen Asia Argento'nun babasıdır.
Argento(07.09.1940- ), kariyerine Roma’da Paesa Sara isimli bi dergide film eleştirileri yaparak başlar. 20 yaşında profosyonel bir senaryo yazarı olmuştur ve Sergio Leone’ nin efsane western filmi “Once Upon A Time İn The West” filminde Bernardo Bertolucci ile birlikte senaryo yazarı olarak görev alır.

(1967) Birkaç başarılı senaryo dan sonra İtalya’ nın büyük film şirketlerinden Titanus’un başı olan Goffredo Lombardo taraından keşfedilir ve 1970 yılnda ilk filmi olan The Bird With The Crystal Plumage’ı çeker. Cladio Argento Profondo’yla kontrolü eline alana kadar filmlerinin yapımıcılığını babası Salvatore üstlenir. Dario Argento filmlerinin orijinalliğini bozmamak için filmlerinin bütün önemli görevlerini üstlenmeyi gerekli görmüştü. Yönetmenliği,yapımcıllığı,yazarlığı bir yana Profondo Rosso, Suspiria gibi bazı filmlerinin müziklerine de el atmıştı.


Filmlerinin çoğu “giallo” türüne mensuptur.Giallo, o zamanlar Italya’da çok ucuz fiyatlarla satılan, sarı saman kağıtlara basılan korku-gerilim tarzı çizgi romanlara verilen ad idi. Kendisi de bu tür çizgi romanların bir tutkunu idi.
Argento kendi filmleri dışında Michele Soavi gibi yakınlaını filmlerinine de yapımcılık/senaryo yazarlığı anlamında yardım eder. İtalyan televizyonları için hazırlamış olduğu TV film serileri de vardır. Hakkında, “dario argento’s world of horror”, “dario argento: master of horror (dario argento’s world of horror 2)” ve The World of Dario Argento 3 gibi belgesel filmleri de çekilmiştir.

Kızı Asia Argento da küçük yaşta başladığı oyunculuk kariyerine hızla devam etmekte.1975 doğumlu Asia şimdiye kadar yaklaşık 15 filmde oynar,çocukluk döneminde “DAVID DIDONATELLO” “GROLLA D’ORO”, “GOLDEN GLOBE” gibi önemli ödülleri toplar ülkesinde.2000 yılnda Scarlet Diva isimli filmle yönetmenliğe de soyunmuş oldu.2002 yazının önemli filmlerinden “xXx” ile ABD’de dikkatleri iyice üzerine çekti..bu yıl da TranSylvania filminde Türk oyunu Birol Ünel ile başrolü paylaşır.

Argento ayrıca Roma’da Profondo Rosso ve Londra’da Forbidden Planet adıyla korku temalı müzeler kurmuştur. Ama o en çok önce İtalya’ya,sonra da dolaylı olarak Hollywood’a bilhassa “gore”(Tam karşılığı “vücuttaki yaralardan akan kan” demek olan gore sözcüğü, temel atraksiyonu cömertçe kan ve revan sunmak olan filmler için kullanılıyor: Bu tarzın öncüsü olarak 1963 tarihli Blood Feast sayılır, 1980′lerin başlarındaki Friday the 13th, Rosemary’s Killer gibi bazı filmler de bu bağlamda ele alınabilir ve ‘giallo’ tarzında korku sinemasını getiren çok değerli bir yönetmen olarak hatırlanacaktır.
röportajı:
İtalyan yönetmen Dario Argento'nun 'Three Mothers' üçlemesinde ikinci bölümün çözülmesinin üzerinden yaklaşık olarak yirmi beş yılı aşkın bir süre geçti.

Argento'nun uzun süredir bekleyen final filmi 'Mother of Tears', Toronto Uluslararsı Film Festivali'nde ve kasımda da İtalya'da gösterilecek.

İlk bakışta fark edilebilir nezle başlangıcına rağmen, Argento oturup, yeni filmi hakkında sohbet edecek kadar kibar bir insan. Sıska ama hareketli biri olan Argento'nun bu kısa sohbet esnasında İngilizcesi seslere ve el jestlerine dönüşmeye başlasa da bu gerçekten keyifli bir röportaj...

1977'de cadıların dünyasına, nahoş ve soyut bir yolculuk gerçekleştirdiği 'Suspiria, 1980'de renkli ve neşeli cinayet sahnelerinin yer aldığı 'Inferno'ya bir geçiş olmuştu. Şimdiyse merakla beklenen yeni filmi, 'Mother of Tears'.

'Mother of Tears'ın ortaya çıkmasında etkili olan ilk teşvik edici faktörlerden konuşurken, Argento esinlendiği şeylerin ne doğru zamanla ne de hayranların talepleriyle ilgili olduğunu söylüyor. "Aslında Fikir sahip olduğum bir hikâyeden çıktı. Daha sonra yazarlarla, yani Adam (Giersasch) ve Jace (Anderson) gibi doğru insanlarla tanıştım."

İkisi de birer hardcore giallo hayranı olan ikili daha önce de Tobe Hooper'ın 'The Toolbox Murder'ını yazmışlardı. "Onlarla birlikte çalışmak çok doğal bir süreçti. Yönetmenin sezgi gibi şeylere ihtiyacı olur ve onların bulaşıcı bir istekleri vardı. Onları seçmemin nedeni buydu, Çünkü gözlerinden benim hikâyemle ilgili bir şeyler yapmak istediklerini anlamıştım, çok mutlu olmuştum. Los Angeles'da, 'Jenifer' filminin düzenlemeleri sırasında buluştuk, daha sonra ikisi de Roma'ya geldiler, birlikte çalıştık ve senaryoyu yazdık."

Argento daha önceki denemelerindeki yardımcı oyunculardan Coralina Cataldi-Tassoni, Daria Nicolodi ve Udo Kier gibi bir çok tanıdık ismi hatırlatıyor. Peki ya başrol? Daha önce 'Trauma', 'The Stendhal Syndrome' ve 'The Phantom of the Opera' gibi birkaç filminde rol almış kızı Asia. İşbirlikleri 'Phantom'dan sonra Asia'nın kendi filmlerini çekmeye başlamasıyla daha üst seviyelere taşındı.

"Asia'nın bunun içinde olacağını başından beri biliyordum." diyor Argento. "Her gün değişik fikirlerle bana yardım ediyordu. O bir yönetmen, bu yüzden de ortaya değişik fikirler koyabiliyor. Mükemmel bir işbirlikçi oldu. Şimdi çok değişti. Uzun zamandır onla çalışmadım, gözlerimin önünde büyümesini seyrettim, 13'ten 16'ya, 20'ye. Bütün bu değişiklikleri çektim, o şimdi daha büyük. Gelişimini sanatsal ve psikolojik açıdan seyrettim."

Aynı zamanda o da, Three Mothers üçlemesinin büyüyüşünü de seyretti. "Bu film üçlemenin en büyüğü. İçeriği fazlasıyla geniş. Özel efektler Lee Wilson'dan, ki kendisi çok iyi bir ortak. Filmde birçok özel efekt var, bu çok farklı." Elle yapılan pratik kanlı efektlerin yaratıcısı, Argento'nun 'Phenomena' ve 'Opera'da kendisine şans verdiği veteriner Sergio Stivaletti. Şanslıyız ki Argento'yla tanışmadan önce bu yazar bazı ekstrem öldürme sahnelerine tanık olmuş. Akla gelen ilk sahnelerden birisi bir maymunun şeytanın habercisini canlandırdığı. "Maymun çok iyiydi!" diye hayretle bağırıyor Argento bunu söylediğimizde.

"Bu kez güzeldi çünkü yapımcılar bana güven ve özgürlük verdiler." diye övüyor onları Argento. "İstediğim her şeyi yaratmakta özgürdüm. Kimse 'Dikkatli ol, televizyon için kabul edilemeyecek şeyler yapma, biliyorsun sansür denen bir şey var.' demedi. Son on beş yıldır insanlardan dikkatli olmam gerektiğini duyuyorum. Ama Master oh Horror için iki bölüm çekerken derinden bir şeyler hissettim. Hiç sansür yoktu, bu yüzden çok gururluyumdum. Amerika'dayken çok güçlü ve mutluydum. Sadece bir kez 'Jenifer'da sansür yapmak zorunda kalmışlardı.-penis ve oral seks. Kendimi yeniden keşfettim. 'Mother of Tears'ı hazırlamaya başladığımda dedim ki 'Şimdi değiştim, köklerime döndüm ve güçlü bir şey yapmak istiyorum. Bana hiç bir şey söylemeyin.' Yapımcılar bana saygı duydular. On beş yıl sonra çok güçlü ve mutlu hissettim."

Argento, ilk dönem filmleri 'Four Flies on Grey Velvet' ve "Cat 'O Nine Tails"ı aşağılıyor, bu yüzden biz de son on beş yılda onu çok fazla hayal kırklığına uğratan bir şey var mı diye merak ettik. "Belki 'The Phantom of the Opera'" diye yanıtlıyor, biraz düşündükten sonra. "Bu filmi yaptım, çünkü çocukken seyrettiğim ilk korku filmiydi. Ağabeyimle beraber bir tatildeydim ve Claude Raines'in olduğu 'Phantom of the Opera'yı seyrettim. Etkilenmiştim -fazlasıyla etkilenmiştim- ve bu filme olan saygımı göstermek istedim. Belki tekrar değişik bir şekilde yaparım."

Röportajın ortasında aniden elektrikler kesiliyor. "Bu da ne?" diye soruyor Argento şaşırmış bir şekilde. Güzel soru - siyah eldivenli bir katilin gizlice yaklaşıp, bizi elektrikli telle boğmasını bekliyoruz. Eyvah, daha heyecanlı bir şey olamazdı! Daha sonra ışıklar geliyor ve gördüğümüz tek korkunç şey kılıç kabzası gibi giyinmiş bir anime hayranı oluyor. Argento için, röportajlarla dolu bir öğleden sonrası...