Depeche Mode - 30 Temmuz Pazar 21:30

80'li yıllara damgasını vurmuş, dünyanın en önemli mainstream pop gruplarından Depeche Mode 30 Temmuz akşamı Kuruçeşme Arena'da İstanbullu hayranlarıyla buluşacak.


Kaynak
Biletix - Eğlenceye Giriş Biletiniz...

gideceğiz. :eyyo:

evet bu sene ki konser kıtlığında gelen nadir güzel gruplardan. gitmek lazım.

hatta ayyaşlar depech mode zirvesi yapılası.

çok isterdim gitmeyi depeche mode u bende dinlemekten çok zevk alıyorum ama staj işlerim yüzünden büyük ihtimal gidemicem..gidebilenlere şimdiden iyi eylenceler..

biletler pahalıydı yalns hatırlamıosm

Kesinlikle katılacağım organizasyon. Gahan geliyor, var mı ötesi ?

Ulaşımıydı, konser öncesiydi, alt gruplardı, bunlara dair hiç bir yorum yapmayacağım. Genellikle can sıkıcı olayların olduğu kısımlardır bunlar, ama Depeche Mode konserinde hiç böyle şeyler olmadı, olsa bile hatırlamıyorum artık. Pamela'nın bacakları hariç. Kabus gibiydiler ve tekrar farkettim ki kadın dediğin sportif vücutlu, kaslı, atletik falan olmamalıdır. Öhm neyse, herşeyi sırayla düzgün anlatmak çok zor konsere dair. Alandaki muhtemelen en küçük insan ve en beyaz tenli kişi olarak gözlemlediklerimin başında Depeche Mode dinleyenlerin uzun boylu oldukları geliyor. A Pain That I'm Used To'da Gahan'ı görebilmek için ciddi anlamda zıplamam gerekti. Ayrıca insanlar son albüme pek alışamamışlar. Biralar oldukça pahalıydı, konserde itiş kakış ya Türk milletine has bir özellik ya da tüm insanoğlunun beyin fonksiyonlarında ara ara düzensizlikler söz konusu olabiliyor.

"Try walking in my shoes.."

Ben neyi anlatıyorum ki burada ? Kusursuz konserin tanımını yaptı dün gece Depeche Mode, nasıl efsane olunur onu gösterdi. Gahan'ın içeri gidişinden sonra Martin, Home çalarken belliydi zaten gece, havada air guitar'lar uçuşurken o mükemmel geçişe gelindi, herkes, herşey öldü o an ve sonra alkışlarla dönüldü hayata dolmuş gözlerle beraber.

"Pleasures remain, so does the pain."

Precious kesinlikle "birisiyle" dinlenilmesi gereken bir şarkı, ama yine kesinlikle konser sırasında olmamalı bu. Sonra o birinin Gahan'a aşık olup ellerinizden kayma ihtimali haylice yüksek, yatak odasının önüne turnike kurup "Cinselliğimi özgürce yaşıyorum." söylemiyle gezinmektense, platonik aşklar yaşamış Gahan'a ben bile... Tamam, sustum. I Feel You'da haremlik-selamlık olayının mantığını çözdüm, şatafatlı "SEX" text'leri, 3. perdede soyunan sarışın güzelimiz ve şarkının kendisi derken ademoğlunun gözleri kararabilir idi lakin böyle şeyler yaşanmadı sanırım.

"Your favorite mirror,
Your favorite slave.."

Aslında bir Rush, bir Black Celebration da isterdim, lakin bu playlist'ten de oldukça memnun kaldım. Konserin benim için zirvesi olan In Your Room'un DVD'lerdeki kayıtları oldukça güzeldi, ama bunu canlı olarak söylemek, ilk notasından son notasına kadar ağlayarak söylemek şimdiye kadar yaşadıklarım arasında unutulmaz bir nokta teşkil edecek kesinlikle. Şarkının sonundaki halime, konser sonrası nasıl güldüğümü tarif dahi edemem; o kadar mutlu ki ağzı kulaklarına varmış, o kadar yitik ki gözyaşı bezleri hala daha çalışıyor ve o kadar hayran ki elleri patlayıncaya dek alkış tutuyor sahnedekilere.

-Abi nedir bu yahu, "Fresh meat !" söz konusu sanki ?
-Ne yapalım azizim, "Random terror !" o zaman.

-Ben şu adamı tanıyacağım bir yerden ama ?
-Teoman sanki ?
-Kimse kim abi, ben olmuşum Gahan. Boşver..

Geceden akılda kalan çok şey var aslında - "Pain and suffering in various countries." t-shirt'ü mesela -, herhalde tanıklık ettiğim en iyi konserdi, ve şu günden sonra katılacaklarımın hep bunun gölgesinde olacaklarına dair ciddi şüphelerim var. Bir daha metal konserine falan gitmeyebilirim, hayır öyle ki, benim nazarımda VIP olduğum -ohoo, Opeth'te VIP, Depeche Mode'a da gitmiş, zengindir bu. Koş hanım koş, getir bizim kızı..- Opeth konseri bile sönük kaldı bunun yanında. Seyirci nasıl bütünleştirilir, bir ağızdan şarkılar nasıl söyletilir, bir parçanın ruh hali nasıl insanlara nakşedilir, Personal Jesus'da nasıl göbek atılır, hepsini ama hepsini gördüm, yaşadım. "Mikrofonun olayım Gahan !" demekten, teşekkür etmekten başka bir şey elden gelmiyor Depeche Mode'a. Ha, orjinal DVD'yi alacağım, orası apayrı..

"Never let me down !.."