Ayyas.Com

işte büyük insan...zeka ve duygunun mükkemmel karışımı...

bir insan normal konuşmasını bu kadr şiire dökebilir

seni düşünmek güzel şey ümitli şey
dünyanınen en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey
fakat artık ümit yetmiyor bana,
ben artık şarkı dinlemek değil
şarkı söylemek istiyorum...

Seviyorum!

"Güzel günler göreceğiz çocuklar,
Güneşli günler göre-
ceğiz..."

'aşk'... bu insanı anlatabilecek yegane sözcük!
seviyorum bu adamı,görüşlerini, isyankarlığını...
sitedeki lehavlara bir kez daha öpücükler...

en beyendiğim yazarlar içersinde yer alır...Şairliğinin yanı sıra iyi bir düşünürdü!

Şiirlerini okumaya doyamadığım; okudukça daha da yüksek sesle tekrar okuyasım gelen şair desem yeterince anlatır herhalde duygularımı. Gerçekten saygı duyulması gerektiğini düşündüğüm şairlerden. Bazı fikirlerine katılmamak elde değil.

Nazım; sevdanın,ayrılıkların,hasretlerin,kavganın şairi.Onu kendi dilinden okuyabilmek çok büyük bir ayrıcalık.

Akın var
güneşe akın!
Güneşi zaptedeceğiz
güneşin zaptı yakın!

Bu Birinci Fıkramdır Fenerbahçe, Galatasaray'a Dair
- Fenerli misin, kardeşim?
- Eyvallah Fener'deniz!...
- Galatasaraylı mısın, monşer?
- Natürelman!...
- Ben, iki gözüm, ne "Eyvallah" Fener'denim, ne de "natürelman"
Galatasaray'dan... Ne yalan söyleyeyim kardeşim, Taksim Stadyu-
mu'nun eşiğini geçmemişim hani!.. Kumar oynamam, at yarışına merak
lı değilim, horoz dövüşünden anlamam!... İster sinema olsun, ister atle
tizm, yıldızların tercüme-i halini ezbere bilmem, anacığım... Bütün bu iş
lerin cahiliyim ama, bu son günlerde, kanım biraz Fenerlilere kaynıyor
gibi... Galatasaray'ı alt etmişler, diye değil alimallah!.. Blakis be, iki gö
züm... Bu işe biraz kızıyorum bile! Demokrasiya devrinde her sene Fe
ner'in şampiyon olması doğru mu ya? Hem sonra, efendim, mağluba yar
dım, şanımızdandır. Malum a!
Fener’e kanımın kaynamaya başlaması başka sebepten...
Son yaptığım içtimai, felsefi, harsi, kozmografi tetkikat neticesinde, anladım ki, Fener, İstanbul, Kadıköy, filan semtlerinin mümessilidir... Galatasaray Beyoğlu, Şişli semtlerinde taraftar sahibidir... Fener'in kaptanı Sirkeci'de dükkân açmış... Galatasaray'ınki Beyoğlu'nda.
Ben, iki gözüm, spordan anlamam ama, şimdi neden, Fener'in taraftarı, Galatasaray'ın balosu, müsameresi çoktur bunu anladım işte.
Sporda da olsa, halka dayanalım vatandaşlar!... Halka, kapılarımızı geniş açalım iki gözüm!

Yeni Gün, 1931
NAZIM HİKMET

nazım hikmet...hala onu okumak için bunca geçkalmışlığı yediremiyorum kendime...

23 Sentlik asker

Mister Dalles,
sizden saklamak olmaz,
hayat pahalı biraz bizim memlekette.
Mesela iki yüz gram et alabilirsiniz,
koyun eti,
Ankara'da 23 sente,

yahut iki kilo kuru soğan,
yahut bir kilodan biraz fazla mercimek,
elli santim kefen bezi yahut,
yahut da bir aylığına
yirmi yaşlarında bir tane insan.

erkek,
ağzı burnu, eli ayağı yerinde,
üniforması, otomatiği üzerinde,
yani öldürmeğe, öldürülmeğe hazır,
belki tavşan gibi korkak,
belki toprak gibi akıllı
belki gençlik gibi cesur,
belki su gibi kurnaz
(her kaba uymak meselesi) ,
belki ömründe ilk defa denizi görecek,
belki ava meraklı, belki sevdalıdır.
Yahut da aynı hesapla Mister Dalles
(tanesi 23 sentten yani)
satarlar size bu askerlerin otuz beşini birden
İstanbul'da bir tek odanın aylık kirasına,
seksen beş onda altısını yahut
bir çift iskarpin parasına.
Yalnız bir mesele var Mister Dalles,
herhalde bunu sizden gizlediler:
Size tanesini 23 sente sattıkları asker
mevcuttu üniformanızı giymeden önce de,
mevcuttu otomatiksiz filan,
mevcuttu sadece insan olarak
mevcuttu, tuhafınıza gidecek,
mevcuttu hem de çoktan mı çoktan,
daha sizin devletinizin adı bile konmadan.
Mevcuttu, işiyle gücüyle uğraşıyordu,
mesela, Mister Dalles,
yeller eserken yerinde sizin New-York'un,
kurşun kubbeler kurdu o
gökkubbe gibi yüksek,
haşmetli, derin.
Elinde Bursa bahçeleri gibi nakışlandı ipek.
Halı dokur gibi yonttu mermeri,
ve nehirlerin bir kıyısından öbür kıyısına
ebemkuşağı gibi attı kırk gözlü köprüleri.
Dahası var Mister Dalles,
sizin dilde anlamı pek de belli değilken henüz,
zulüm gibi,
hürriyet gibi,
kardeşlik gibi sözlerin,
dövüştü zulme karşı o,
ve istiklal ve hürriyet uğruna
ve milletleri kardeş sofrasına davet ederek,
ve yarin yanağından gayrı her yerde,
her şeyde,
hep beraber,
diyebilmek için,
yürüdü peşince Bedreddin'in
O, tornacı Hasan, köylü Mehmet, öğretmen Ali'dir.
kaya gibi yumruğunun son ustalığı:
922 yılı 9 eylülüdür.
Dedim ya Mister Dalles, ,
Herhalde bütün bunları sizden gizlediler.
ucuzdur vardır illeti.
Hani şaşmayın,
yarın çok pahalıya mal olursa size,
bu 23 sentlik asker,
yani benim fakir, cesur, çalışkan, milletim,
her millet gibi büyük Türk milleti.
(1953)
.

Nazım Hikmet Ran

son günlerdeki olaylar nedense bana bu 23 sentlik asker şiirini hatırlattı nazımın...şimdi yaşasaydı bunlara neler yazardı acaba?

Asya Afrika Yazarlarına...



Kardeşlerim
bakmayın sarı saçlı olduğuma
ben Asyalıyım
bakmayın mavi gözlü olduğuma
ben Afrikalıyım
ağaçlar kendi dibine gölge vermez benim orda
sizin ordakiler gibi tıpkı
benim orda arslanın ağzındadır ekmek
ejderler yatar başında çeşmelerin
ve ölünür benim orda ellisine basılmadan
sizin ordaki gibi tıpkı
bakmayın sarı saçlı olduğuma
ben Asyalıyım
bakmayın mavi gözlü olduğuma
ben Afrikalıyım
okuyup yazma bilmez yüzde sekseni benimkilerin
şiirler gezer ağızdan ağıza türküleşerek
şiirler bayraklaşabilir benim orda
sizin ordaki gibi
kardeşlerim
sıska öküzün yanına koşulup şiirlerimiz
toprağı sürebilmeli
pirinç tarlalarında bataklığa girebilmeli
dizlerine kadar
bütün soruları sorabilmeli
bütün ışıkları derebilmeli
yol başlarında durabilmeli
kilometre taşları gibi şiirlerimiz
yaklaşan düşmanı herkesten önce görebilmeli
cengelde tamtamlara vurabilmeli
ve yeryüzünde tek esir yurt tek esir insan
gökyüzünde atomlu tek bulut kalmayıncaya kadar
malı mülkü aklı fikri canı neyi varsa verebilmeli
büyük hürriyete şiirlerimiz


22 Ocak 1962, Moskova
.

şiirleri kadar romanları da hayranlık duyulmaya değerdir.
özellikle"kan konuşmaz"romanı.
ayrıntılı kişilik tahlilleri,sıkmayan betimlemeler,sağlam diyaloglar.
bir edebiyatçıyı "en iyi"ler arasına katan,anlatımı ve kendisini okutması kadar,okuyucuda da yazma hissi oluşturabilmesidir.
şiirleri kadar düz yazıları da kıymetlidir bu yüzden.

Akrep gibisin kardeşim,
korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
midye gibi kapalı, rahat.
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
Bir değil,
beş değil,
yüz milyonlarlasın maalesef.
Koyun gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,
hani şu derya içre olup
deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer
ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
kabahat senin,
- demeğe de dilim varmıyor ama -
kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!

Nazım Hikmet'in Abidin Dino'ya yazdığı şiir ve Dino'nun da ona verdiği cevap.

Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?
işin kolayına kaçmadan ama
gül yanaklı bebesini emziren melek yüzlü anneciğin resmini değil
ne de ak örtüde elmaların
ne de akvaryumda su kabarcıklarının arasında dolaşan kırmızı balığınkini
Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?
1961 yazı ortalarındaki Küba'nın resmini yapabilir misin?
Çok şükür çok şükür bugünü de gördüm
ölsem gam yemem gayrının resmini yapabilir misin üstad?

Nazım Hikmet


Kokusu buram buram tüten
Limanda simit satan çocuklar
Martıların telaşı bambaşka
İşçiler gözler yolunu.
İnebilseydin o vapurdan
Ayağında Varna'nın tozu
Yüreğinde ince bir sızı.
Mavi gözlerinde yanıp tutuşan
Hasretle kucaklayabilseydim
Seninle, bir daha.
Davullar çalsa, zurnalar söyleseydi
Bağrımıza bassaydık seni Nazım,
Yapardım mutluluğun resmini
Başında delikanlı şapkan,
Kolların sıvalı, kavgaya hazır
Bahriyeli adımlarla düşüp yola
Gidebilseydik meserret kahvesine,
İlk karşılaştığımız yere
Ve bir acı kahvemi içseydin.
Anlatsaydık
O günlerden, geçmişten, gelecekten,
Ne günler biterdi,
Ne geceler...
Dinerdi tüm acılar seninle
Bir düş olurdu ayrılığımız,
Anılarda kalan.
Ve dolaşsaydık Türkiye'yi
Bir baştan bir başa.
Yattığımız yerler müze olmuş,
Sürgün şehirler cennet.

İşte o zaman Nazım,
Yapardım mutluluğun resmini
Buna da ne tual yeterdi;
Ne boya...

Abidin Dino

Vefaatinden dört ay evvel, Libya'da bir konferansa katılmak için diğer yazarlarla birlikte bindiği uçak Orta-Anadolu üstünden geçerken, cama yapışmış Nazım. Onun bu halini görenlerin gözleri dolmuş. Yanındakilerden birisi sormuş ona "Şimdi ne isterdiniz?", "Keşke bu uçak düşse" diye cevap vermiş."

Yoldaşlar, ölürsem o günden önce yani,
-öyle gibi de görünüyor-
Anadolu’da bir köy mezarlığına gömün beni
Ve de uyarına gelirse,
Tepemde bir de çınar olursa
Taş maş da istemez hani...