Enis Batur

Ve erken kalktı adam, çayı
sürdü, ince bir dilim limon
yedi, uzun uzun karanlık suya
baktı - doludingin bir gün için
güç topladı önce, radyoda dalgın,
inatçı bir ezgi buldu sonra,
sırtını yelken direğine dayayıp
eline bir kitap aldı.

Kadın uyandığında şiir
okuyordu hâlâ - sırtını kurtarıp
ona bakarken bilge bir sevgi
yayıldı gözünde: Sabah ve şiir
yaşamın tohuma döndüğü
o sonsuz imbikte toplanıyordu.


YAZ TUĞRASI

Bir tramvaydı bindiğim mor düş,
yarıda kaldı. Vatman ve biletçi

Ve uçarı çan sesi, çocuk asılıp
kaldı. Bir hayal bu şehir, gece

kuruldu gün çözüldü: Vapurlar
düz bulut, sokaklar âmâ dehliz,

kıpırdıyor heykel: Evler büyük
yangından kaldı. Sis ve duman ve

tütsü ve birkaç kekre soru, durup
durup dururken aklımda kaldı.