led zeppelin ve orhan gencebay

Bu iddia, kimileri için ilk bakışta gülümseten, kimi zaman da "hadi canım ordan" dedirten cinsten olabilir, zira, önyargılarımızın ve algı kapılarımızın sabitliğinden, bazen hiçbir şeyi görmez oluruz, görmek istemeyiz.
Bu yazının amacı, Led Zeppelin'i yermek ya da Orhan Gencebay'ı övmek değil. Bu yazı, bir eleştiri yazısı da değil. Bu yazı, bir Orhan Gencebay şarkısı çaldığında kimselere belli etmeden mırıldanan ancak konusu açıldığında "Ben Orhan Gencebay dinlemem." diyen insanlar için küçük bir algı oyunudur.
2006 yılı Ocak ayında, Etiler'deki stüdyosunda Orhan Gencebay'ın bizzat kendisinden duymuş olduğum bir konu olarak "Led Zeppelin'in riff ve ritm altyapılarını kendisinden almış olması", yalnızca bir iddiadan ibaret değildir.
Söz konusu konuşmada, ODTÜ Öğrenci Temsilcileri Konseyi Başkanı-ODTÜ Sosyoloji Bölümü öğrencisi Berkay Orhaner de bulunmuş olup, Gencebay'ın ağzından ve orada, bu olaya dair kanıtlara şahit olmuşuzdur. Konuşmamızın ana içeriği, "gönül dostluğu" ekseninde ilerlemiş olup Orhan Gencebay, kültürü, bilgisi ve bilgeliğiyle bizleri şaşırtmıştır. Söz gelimi, konuşmamızın bir yerinde "Müzik sosyolojisini ayıramayız, sosyolojinin genel kent-kır sosyolojisi ayırımıyla hata olur." demiş ve karşısında bulunan biri felsefe diğeri sosyoloji okuyan iki ODTÜ öğrencisine adeta her konuda ders vermiştir.
O ana kadar, Orhan Gencebay bu konuyu hiçbir yerde açmadığını da eklemiş, ancak, bu konuşmamızın bir yıl sonrasında televizyonlarda yayınlanan Popstar adlı yarışmada bir şahsın bu olayı kendisine anımsatması üzerine konu hakkında kısa da olsa bir açıklama yapmıştır.
Konunun bir dedikodu gibi yayılmasına ve insanların bu iddia ile alakalı olarak çeşitli internet sitelerinde "Tabi canım ben de Napolyon'um!"vari ahkamlarda bulunmasına daha da fazla tahammül edemeyerek, bu yazıyı yazma gereği duymuşumdur.
Evet, Led Zeppelin grubu, yanlış hatırlamıyorsam Vanity Fair adlı dergiye verdikleri bir röportajlarında "Biz yıllarca bir Türk müzik adamının ritm altyapılarını inceleyerek bu ritm altyapılarını kendi müziğimizde kullandık, bunu da ilk defa buradan söylüyoruz; o Türk'ün adı da Orhan Gencebay'dır." şeklindeki açıklamalarıyla yer almışlardır. Söz konusu derginin bu sayısını, bir üniversite akademisyenimiz Orhan Gencebay'a ulaştırmış ve derginin söz konusu nüshası Gencebay'ın kendisinde de bulunmaktadır.
İsteyenler, bu dergiyi ve dolayısıyla bu açıklamaları, Orhan Gencebay'ın asistanları üzerinden edinebilir. Orhan Gencebay'ın böyle bir iddiası olmamakla birlikte, bu haberi kendisi de dergiden öğrenmiş ve kendisini takip edenler tarafından yayılmış bu haber, kulaktan kulağa dolaşarak çeşitli efsaneler haline getirilmiştir.
Gelelim konu ile ilgili ahkamlara... Bir yerde şöyle bir şey okudum efendim:
"zamaninda jimmy page in arabesk ritmlerden etkilendigi bir gercektir orhan gencebay ise direk arabesk ritmlerin şeysidir.. tam olarak isim veremiyorum simdi..kaldi ki arabesk makamlar birbirlerine cok benzer.. zira melodinin yapisindan cok (tek sesli oldugu icin) sozlerin yapisina onem veriliginden tüm arabesk sarkilar birbirine bir noktada benzeyebilir..boyleyken kashmir in batsin bu dunya ile benzesmesi cok da yadirganacak bir unsur degildir.."
Şimdi, bir kere şurada anlaşalım: “Arabesk diye bir müzik türü”, aslında hiç olmamıştır. “Arabesk diye anılan müzik türü”yse, zaman içerisinde Türkiye’de bir “ötekilik” sembolü olmuş ve bu sembol, kendi kahramanlarını yaratmıştır.
Zaman zaman bu kavram, özellikle 80 darbesi sonrasında Türkiye’de hakim kültür haline geldiyse de, Orhan Gencebay için yapılan “arabeskin kralı” yakıştırması, Gencebay’ın bilgelik dolu gülümsemesine neden olmaktan öteye gidemez. Gülümser, çünkü halkı ona “abi” demiştir, “baba” demiştir, “kral” demiştir.
Çünkü Gencebay da bilir ki, arabesk denilen şey başka bir şeydir; senkoplu dört dörtlük bir usulün, iki dörtlük gibi çalınış şekline müzik literatüründe “c-bare” denir; bu şekil, kitleler bazındaki arz-talep ilişkisi ve devlet politikasıyla da yönelndirilip zamanla hakim kültür haline gelen varoş kültürünün müziği haline gelince, müzikal anlamda “arabesk diye anılan müzik türü” şeklinde dillere sakız olmuş ve entellektüel çevrelerden olumsuz tepkiler aldığı gibi gizli bir merak ve gizem duygusu da uyandırmıştır.
Halk, bu müziğe ister arabesk desin, ister rock desin, ister jazz desin, Orhan Gencebay ismi ve Orhan Gencebay müziği, halkının kalbinden süzülüp halkına geri dönmektedir.
Orhan Gencebay hiçbir zaman arabeskin kralı olmayacaktır; o, kendi müziğinin kralı, halkının Orhan Baba’sıdır ve “arabesk diye anılan müzik türü”nün bilinen temsilcilerinden belirgin biçimde ayrılır.
Dolayısıyla, Orhan Gencebay, arabesk olarak "adlandırılamayacak" meçhul bir kulvarda, kendi başına sapasağlam duran başlı başına geniş perspektifli bir dünya müziğinin kahramanıdır, aydındır ve bu anlamda Türk müziği literatürlerinde “meçhul”dür.
Bu tanımın doğrulaması, arabesk denilen müzik türünün bir “furya” olmasından yola çıkarak Orhan Gencebay müziğinin bir “ekol” olmasının kavranmasıyla daha net görülür. Furyalar geçici, ekollerse kalıcıdır. Kimilerinin “Ben bir markayım.” deyişinin aksine, Orhan Gencebay hiçbir zaman bir marka değildir. Çünkü markalar, parayla alınır, satılırlar. Orhan Gencebay, parayla alınıp satılması mümkün olmayan bir aşkın adıdır.
Ekol, Fransızca kökenli bir sözcük olup aynı zamanda “okul” anlamına da gelmektedir ve Orhan Gencebay, bir “ekol” olduğunu kanıtlarcasına Orhan Gencebay Müzik Akademisi’ni kurma yolunda emin adımlarla ilerlemektedir. Bu bağlamda Orhan Gencebay, bir ekolden de öte, belli bir aidiyetin değil belirgin bir arayışın da adıdır. Bu anlamda da “meçhul” olmakla birlikte, bu tanımlara sığmayan isim, Orhan Gencebay, Türk müzik literatürüne herkese nasip olmayacak bir görünümde girmiştir.
Profesyonel müzik yaşamına başladığı 1968 yılı ve sonrasında, Türk müziğinde protest yapıları belki de ilk kez belirgin biçimlerde kullanan bir müzisyen olarak öne çıkan Orhan Gencebay, yıllar geçtikçe tavrı ve duruşuyla protest müziğin Türkiye’deki en önemli ismi haline gelmiş ve “protest müzik” denildiğinde “Orhan Gencebay müziği” neredeyse eş anlamlı olarak kullanılmaya başlanmıştır.
Orhan Gencebay ismi, bu memlekette şiddet tavan yaparken bile, içerisinde şiddeti çağrıştıracak en ufak tek bir tını dahi bulunmayan şarkılarıyla hep en üstte, hep zirvededir. Kardeşin kardeşi vurduğu bir düzenin hüküm sürdüğü bir dönemde, dünya dünya olmaktan çıkmış ve eğer dünya bu dünyaysa, “Batsın Bu Dünya” diyen de Orhan Gencebay’dır. “Gönül dostları” onu anlamakteyken, snob tavırlı bazı entellektüeller onu “Batsın Bu Dünya” dediği için ötekileştirecektir.
TRT tarafından “yasaklı” ilan edilecek ama bu tekelleşmiş devlet medyasının desteği olmaksızın ve böyle bir medyaya “rağmen”, Orhan Gencebay müziği halkın arasında dalga dalga yayılacak, bu yağız Karadeniz delikanlısının felsefesi, televizyon ekranları ve kitaplardan önce sokaklarda yankı bulacaktır. Hem de, tek bir halk konseri vermemesine “rağmen”.
Haklı olarak Orhan Gencebay, “Ben en büyük tutucuların klasik Batı müziği dinleyenler arasından çıktığını gördüm.” diyecektir ve bu duruşu sayesinde Orhan Gencebay ekolü, hiçbir zaman “yavan” ve “sıradan” olmayacak, bu yüzden hep ilgi görüp tavan yapacaktır.
Kendisinin de işaret ettiği üzere, Orhan Gencebay gerçeğini görmek istemeyenler "bilgiden yoksun" ve günlük hayatta sıkça rastladığımız biçimlerde kendisini "aşağılayan" cinsten yaklaşımların içine kolayca girmektedirler.
Gencebay, bu insanlara nasıl ki kulak asmadıysa ve asmıyorsa, duyguları ve düşünceleri gasp eden bir TRT’nin karşısında, yel değirmenlerine karşı savaşan romantik kahraman Don Kişot gibi tek tabanca ve dimdik nasıl çarpıştıysa, garibana kulluk ettirenlere, aşkını paraya satanlara karşı çarpışmaya devam edecek ve tüm bu savaşçı ruhun boynuna, “barış” işareti bulunan bir kolye asacaktır.
Gencebay bununla da yetinmeyecek, “Türk Halk Müziği ve Türk Sanat Müziği bilmeden halktan yana gözükenler, başka bir müziği – kültürü benimseyip bilmedikleri konularda ahkam kestiler.” diyecektir.
Çünkü aynı Orhan Gencebay, Beethoven’ı da Dedeefendi’yi de sular seller gibi bildiğinden, kendisinden oldukça emin ve cesur, keskin yel değirmenleri karşısındaysa tek tabanca dönen bir rüzgar gülü gibi kendi yolunda naif bir tevazu içerisinde akıp gitmeye devam edecektir.
Halk, her gün gördüğü yel değirmenlerini değil; yel değirmenlerinin üstüne gittiği rüzgar gülünün güzelliğini, bilgeliğini, savaşçılığını ve naifliğini sevecek, rüzgar gülüne su gibi hayat verip onu büyüttükçe büyütecek ve bu harikulade adamı yalnız bırakmayacaktır.
Orhan Gencebay sevgisi, varoşların damarından süzülüp gelen sınırlı bir ötekilik duygusu değil, tasavvufi anlamdaki sınırsız bir insan sevgisinin hümanist eksendeki keskin yanısmasıdır.
Bu öyle bir sevgidir ki, bu sevgiyi anlatmanın dahi popüler kültürde popüler bir hale geldiği bazılarınca agresif bir tonda savunulmuş ve Orhan Gencebay’ı ötekileştirmeye ancak bu yolla başvurabilenler bile intikamlarını bu şekilde de olsa ondan alamamışlardır çünkü gönül adamı Orhan Gencebay’ın gönül dostları bilirler ki “İntikam eşkıyası, sevgiyle dize gelir.” ve Orhan Gencebay’a duyulan sevgi, gönül dostlarının katında bir Nirvana mertebesi kadar kutsal ve kabullenilmeye layıktır.
Orhan Gencebay, karşısındakisi düşmanı olsa dahi intikamdan dem vurmayacak, aşkında dahi demokrat olacak ve “Aramızda başka biri var ise, tertemiz aşkımı bana geri ver” diyecek ve hep saf bir sevgiye mahzar olacaktır.
Velhasıl, "Led Zeppelin rifflerini ve ritm altyapılarını Orhan Gencebay'dan almıştır" şeklindeki bu başlığa ve gerçeğe, "Tabi canım, ben de Napolyon'um!" mealinde "Dur ben de bir şeyler yazıp komik olayım." tadında yaklaşanlar, Orhan Gencebay'ı bilinçaltlarından da olsa ötekileştirmeye çalışan ve bu anlamda gerçek "öteki"ler olarak bu hayatta ahkam kesmekten başka hiçbir işe yaramayan insanlar olarak buralarda dolanacak, dolanacak, dolanacaktır.
Gelelim sonuca; müzikte her türlü esinlenme olabilir. Herhangi bir şarkıya on farklı tuğladan oluşan bir duvar gibi bakacak olursak ve bu tuğlaların diziliminde iki duvar arasında onda dokuz bir benzerlik varsa buna "esinlenme" diyebiliriz. Ancak on tuğlanın onunun da dizilimi aynıysa, bu iki duvar arasındki benzerlik için (ç)alıntı ifadesini kullanabiliriz. Üstelik, bir duvarın ustası diğer duvarın ustasından bu dizilimi (ç)aldığını halihazırda itiraf etmişse.
"Koskoca Led Zeppelin Orhan Gencebay'dan mı çalacak yani?" diyenlere, "Koskoca Led Zeppelin, riff ve ritm altyapılarını koskoca Orhan Gencebay'dan (ç)aldığını itiraf etmiştir." şeklinde cevap verebiliriz. Led Zeppelin'i de dinleriz, Orhan Gencebay'ı da.
Keyifle efendim.
Ozan Önen

--------------------
-------------
Orhan gencebay'ın arabesk yaptığını düşünüp ki bazı şarkıları gerçekten tamamen arabesk ama orhan gencebay bu kadar küçük bir müzik kavramına sığacak bi insan değildir o yüzden bu yazıyı göndermek istedim...
ikisine de saygı duyarım ... orhan gencebay'a daha çok duyarım ama
evrensel müzik deyip dururdu küçükken anlamazdım şimdi daha iyi anlıyorum ,cazz ,arabesk ,blues , rock iyi dinlerseniz parçalarında bütün bu tınıları bulabilirsiniz

çok şaşırtıcı ya da yadırgatıcı bir şey gibi gelmedi bana..Page-Plant ikilisinin zaten doğu müziğine özel bir ilgisi olduğu bilinen birşeydi..bunun bir etkisi olup olmadığını bilemem ama Led Zeppelin atlantic recordsla çalıştığı için ve şirket sahibinin de ahmet ertegün olduğunu düşünürsek belki bu yönden de bazı etkenler çıkabilir..
yazıda kashmir adı geçmiş..bu şarkıda page CIA(celtic,indian,arabic) diye adlandırılan DADGAD akor sistemini kullanmıştır..bu da etkili olmuştur bu benzetmelerde..
ama bunların hiçbirinin önemi yok bence..yazının sonunda da dendiği gibi ben Led Zeppelin de dinlerim..orhan gencebay da dinlerim..led zeppelinden doğulu mistik tınıları, gencebaydan da blues melodileri duymaktan zevk alırım..

evet öyle zaten ben de zevk alırım ikisinden de ama orhan gencebayı azer bülbülle bir tutanlar var da onlara sinir oluyom o yüzden... ha ayyaşta var mı bilmiyom da bulunsun istedim bu bilgi de )

yalnız yazıyı tamamen copy paste yaptım ama (ç)alıntı denmesine ben de kıl oldum açıkcası ...
esinlenme daha güzel olurdu

Milletin hasta olduğu, jenerik müziği olsun, arkaplan müziği, bağlama sololarının çoğu Orhan Gencebay'ın zaten. Ben ızdırap sonucu tanıştım Orhan abiyle. 17 Yaşındayken staj için girdiğim muhasebe ofisinde patron dinliyodu. Ama ne dinleme, kasedi takar akşama kadar arkalı önlü dinletirdi. Sonradan bende sevdiğimi anladım. (Ya evde yoksan kasedi, hala ezberimde bütün kaset Allahımm :yamuk: )

Kashmir fas kaynaklıdır. Bu şarkının Orhan Gencebay ile yakından uzaktan alakası yoktur kaldı ki diğer Led Zeppelin riflerininde. Herşeyden önce bu yazıyı yazan kişinin tarih bilgisinin detayını incelemek gerekmektedir.

Kashmir'in içinde yer aldığı albüm Physical Graffiti Swan Song Records tarafından yapılmıştır. Yani xywaz'nin verdiği bilgide bu albüm için doğru değildir. Kaldı ki Kashmir 1973 yılında Fas'ta Sahra çölünde Robert Plant tarafından yazılmış ve oradaki müzikten etkilenen Page ve Dunham tarafından bestelenmiştir. Kashmir için Page farklı bir akor kullanmıştır ki buna D modeli akor veya Dagdag denmektedir. Şarkı ayrıca farklı bir tonlama içermektedir. Bass ve bateri 4/4'lük çalarken gitar ile 3/4 lük çalınmaktadır.

Sanırım biraz daha açıklayıcı olmak için Dagdag konusunda da biraz bilgi vermek gerekir. Dagdag iskoç müziğine özgü bir tonlamadır ancak fas ve hint müziğinde de dagdag tonuna benzerlikler bulunmaktadır. Dagdag tonlamasını kullanan müzisyenler arasına Stan Rogers, Pierre Bensusan, Eric Roche, Laurence Juber, Tony McManus, Bert Jansch, Richard Thompson, Dick Gaughan, Soig Siberil, Gilles Le Bigot ve Paul McSherry örnek gösterilebilir.

Zeppelin yardbirds olarak 67 yılında kurulmadan çok daha önce Page'in kendisine has gitar ve kullandığı riffler barizken herhalde müzikal açıdan hiçbir başarısı olmayan 22 yaşındaki Orhan Gencebay'dan birşeyler aldığını veya diğer şekliyle çaldığını iddia etmek komedinin önde gidenidir.

Demekki neymiş : Internette okuduğunuz özellikle bilgisiz ve meşhur olmak isteyen Türklerin her yazdığına inanmamak gerekirmiş...

Ben bilmem hocam. Ama güzel öttürüyo bağlamayı

benim Ahmet Ertegün'den bahsetme sebebim kashmir şarkısı değildi zaten..sadece Gencebay'ı duymalarına bir şekilde sebep olmuş olabilir diye düşündüm..Physical Graffiti Led Zeppelin'in Atlantis'ten ayrılmasından sonra çıkardığı ilk albüm olsa da bu önemli değil..
iki ismin durumlarını yılları baz alarak incelersek biraz deli saçması olduğu ortaya çıkıyor zaten lizinde dediği gibi..
ayrıca sözü edilen dergi ve röportajı araştırdım ama ilgili hiç birşey çıkmadı..
aslında bunların hiçbiri önemli değil demin de dediğim gibi..bu iddialar iki tarafı da ne yüceltir ne de kirletir..

Orhan Gencebay da zamanında Hint müziginden etkilenmistir.Belki Led Zeppelin ve Orhan Gencebay arasında bu türden bir benzerlik kurulabilir.

olanaksız birşey olduğunu düşünmüyorum bunun
"müzikal açıdan hiçbir başarısı olmayan 22 yaşındaki Orhan Gencebay'dan birşeyler aldığını" şu lafın bence orhan gencebayla ilgili bilmeden konuşuyorsun izlenimini verdi...
biyografisi :
Orhan Gencebay'ın yaşamında iki doğum tarihi vardır... Birincisi 1944 yılının 4 Ağustos'unda sıcak bir öğle vakti ilk soluk. İkincisi ise müziği kanında,duygularında solukladığı an. Müzik yaşantısına altı yaşlarında babasının "eğlensin" diye aldığı mandolin ve kemanı çalarak başladı. Bunlar daha çok batı aletleriydi. Hocası viyolanistti, çok iyi öğrenim yapmış birisiydi...Kırım Türklerindendi ama Samsun'da berberlik yapıyordu. Küçük Gencebay yetenekliydi, kısa zamanda notayı öğrendi.

Ancak gözü Halk müziğindeydi. Yedi yaşında iken bağlama ile tanıştı.12 yaşına geldiğinde artık tamburda çalıyordu. Şarkı söylemiyordu ama müziğin felsefesini tanımaya çalışıyordu. Konservatuar sınavlarına girdi,kazandı ve bir süre devam etti. Ancak aradığı ve düşlediği müziği bulamadığı gerekçesiyle ayrıldı. Ardından Ankara Radyosu sınavlarına girdi 20 yaşındaydı.Sınavları iftiharla kazandı, Halk Müziği'ni tercih etmişti.

Müzik aletleri içinde ona bağlama kadar yakın gelen yoktu. Sınavları kazandığı halde usulsüzlük yapıldı diye radyoya girmedi. İki yıl sonra İstanbul Radyosu'nun sınavlarına girdi, onu da iftiharla kazandı, 10 ay TRT'de çalışıp ayrıldı.

O sıralar çeşitli arayışlar içindeydi ve bütün sorunda buydu zaten. Var olan müziğin yapısından tatmin olmuyordu. Türk müziğin'de çok iyi malzeme vardı,çok iyi yerlere gelmesi mümkündü. O yıllarda böyle düşünüyordu.

TRT'den ayrıldıktan sonra babasının da işlerinin bozulması üzerine yeniden Samsun'a dönen, ne var ki içindeki müzik tutkusu her geçen gün biraz daha yoğunlaşan Orhan Gencebay çalışmalarını bu kez İstanbul Plakçılar Çarşısın'da yoğunlaştırdı. Söz yazarı, besteci, yorumcu, bağlama sanatçısı olarak zirveye doğru uzanan bir maratona başladı. Sanatçı henüz şarkıcı olarak tanınmadan önce de bir çok bestesiyle şöhret olmuştu. "Sevemedim Kara Gözlüm ", "Koca Dünya", "Sabır Taşı" adlı besteleri, besteci Orhan Gencebay'ın tanınmasına yetmişte artmıştı bile. Hatta "Sevemedim Kara Gözlüm " adlı bestesi rekor kırmış 45 sanatçı tarafından plak yapılmıştı.

Orhan Gencebay ses sanatçısı olarak adını ilk kez "Başa Gelen Çekilirmiş" adlı 45'lik plağı ile duyurdu ve hemen ardından "Derdim Dünyadan Büyük" adlı plağı geldi. 1969 yılında "Bir Teselli Ver" in satışını katlayarak kırdığı rekor nedeniyle çalıştığı plak şirketi tarafından "Altın Taç" ile ödüllendirildi. 1978 yılında yaptığı "Yarabbim" adlı plağı yurt içinde ve dışında yaptığı satışlarla rekor kırdı.

Orhan Gencebay 1971 yılında İstanbul Plak'a ortak olmuş ve ilk plaklarının büyük çoğunluğu bu firmadan çıkmıştı. Sanatçı daha sonra merhum Yaşar Kekeva ile ortak olarak Kervan Plak şirketini kurdu ve kardeşi Burhan Gencebay ile birlikte çalışmalarını burada sürdürmeye başladı.Yaşar Kekeva Kervan Plak'tan ayrılıp kendi adını verdiği plak şirketini kurunca Kervan Plak Orhan ve Burhan kardeşlerin ortaklığı ile bugünlere geldi.
....

32 yada 33 enstrumanı çalabiliyor oluşuyla Türkiye birinciliğini elinde tutmaktadır. 26 enstrumanla fatih erkoç geliyor..ha bu bişey değil diyebilirsin(?) ama büyük müzik adamıdır orhan gencebay..niye bu kadar önyargılısınız anlamıyorum

Nonex ya anlamak istemiyorsun ya haberi buduğun için kabul etmek istemiyorsun sanırım. Orhan Gencevay 60 lı yılların sonunda 20li yaşlarının başında müzisyen olabilir ancak hiçbir albüm yapmamış , hiçbir beste yapmamış bir kişi. Buna karşı Zeppelin dünya müzik piyasasında fazlasıyla tanınan ve dünyanın en büyük gruplarından birisi olmayı başarmış bir grup. Kaldı ki Kashmir'in nereden alındığınıda sana söylüyorum ama inatla olmadığını söyleme çabasındasın. Orhan Gencebay'ı kimsenin küçümsediği veya başarılarını gölgeleme çabasında değil ancak ilk yazıdaki iddialar yenilir yutulur değil. Ki bu iddialar içerisinde "hırsızlık" bile bulunmakta.

Orhan Gencebay, ilk amatör bestesi olan "Kara kaşlı esmerdi / Kim bilir kimi sevdi" isimli şarkıyı 10 yaşında yapmıştır. Bu şarkı Türk Halk Müziği formatındadır.

İlk profosyonel bestesi "Ruhumda titreyen sonsuz bir alevsin / Adımı zikreyle bu alev sönmesin / Ruhun ayrılsa bile o pak teninden / Dilerim adımı anmadan Hakk'a eremeyesin" şarkısını 14 yaşında yapmıştır. Bu eseri Klasik Türk Müziği formatındadır.

İlk plağı, dönemin ünlü İngiliz plak şirketi Columbia firmasından çıkan "Yeni Yolun Düzleri" isimli taş plağı 16 yaşında çıkmıştır. (1960)

1944 doğumlu olan Orhan Gencebay, Rus Konservatuarı hocası olup Türkiye'ye göçen Kırımlı Emin Tarakçı hocadan aldığı Klasik Batı Müziği dersleri ile 6 yaşında(1950) müziğe başlamış, 16 yaşında da ilk plağını çıkarmıştır (1960).

Yukarıda, 60'lı yılların sonunda Orhan Gencebay hiç albüm/beste yapmamış diyen ve herşeyi bildiğini sanan zata ithaf olunur.

Ayrıca inceleyiniz:
Orhan Gencebay - Vikipedi

Güzel kapah kim ne derse desin

Yaaaa hayır olmaz