John Coltrane-A love supreme-

hep jazz daha çok keyfe hitap eden bir müziktir diye düşünürdüm..(artık böyle düşünmüyorum..hatta böye düşünmek jazz ı anlamamakla bir bence..)..açıkçası melankoli konusunda doom metal'e yaklaşacağını ummazdım ama neredeyse 1,5 senedir dinlediğim bu albüm özellikle 4 şarkıdan sonuncusu Psalm insanı yerle bir etmek için yapılmış..Coltrane'in o yalvaran saksafon tonu..
Albümün içeriği ve amacı da bir çeşit yalvarış..Coltrane kendisi de açıklıyor zaten..Ve tüm albüm sadece stüdyoya bir kez girerek,bir anda kaydedilmiş ve basılmıştır..
Albümü dinlemiş olan varsa ve düşüncelerini paylaşırsa sevinirim..

guzel albumdur, severiz
coltrane'in en sevdigim doneminde cikardigi bi album yanilmiyosam 60-65 arasi.
ozellikle son sarki iyi dokunur derinlere...

eyvallah kardeşim..9 aralık 1964 kaydıdır coltrane'in..
hatta şöyledir çıkışı;
coltrane'in evinde bir odası vardır,çalışma odası gibi..sadece bu albüm için oraya girer ve sanırım birkaç gün hiç çıkmadan(ihtiyaçlar dışında tabi ) bu şarkıları besteler..eşi alice coltrane de yemeğini vs getirir..sonra bitkin bir vaziyette çıkar ve stüdyoya girerler..tek seferde kaydedip bitirirler..

coltrane babanin sevdigim albumlerinden blue train ,bi de impressions geldi aklima.
caz dinlemeye beni surukleyen ilk parcalardandir impressions.
herkese tavsiye ederim. daha sonra bircok muzisyen tarafindan da calindi. caz standardi oldu.

love supreme'de part-1 acknowledgment'ı dinledim,ben de biraz panik,sıkıntı yarattı diyebilirim,burda ayyaşın linkinden alabamayı da indirip dinledim,o şarkı güzeldi,böyle bittiği zaman eğitimin bitmedi,bi daha dinle der gibi bi havası vardı,yani değişik,alışılmamış ama farkını hissettiren bi deneyim oldu bana.bu arada pek jazz da dinlemem aslında,biraz miles davis dinlemişliğim vardır,onun dışında fazla bişey yok...

açıkçası love supreme albümü coltrane'in süregelen jazz akımından sıyrılıp kendi yoluna ve tarzına giden ilk albümlerden biri.miles davis'le ayrıldıktan sonra solo projelerine başlayan coltrane dakar ile başlayan seride inanılmaz işler çıkarttı ve saksafon da bird'ün ardından,tenor saksafonda ise tek başına en baba isim oldu.. ayrıca özel bir yeri de var içerik olarak bu albümün..şarkı isimlerinden de anlaşılabilir..oldukça mistik bi kardeşimiz bu coltrane..
ilk dinlediğimde bana oldukça ağır ve anlaşılması zor gelen bu müzik ilerleyen zamanda vazgeçemediklerimden oldu..

alabama ise coltrane'in klasik zamanlarından..ama yine de yorumu onun melankolik yapısını hemen açığa vuruyor..

ilgin için teşekkürler ve umarım daha da artar bu ilgin..

John Coltrane ve A love supreme, bu albüm hakkında söylenebilecek her şeyi Joachim E. Berendt "Caz Kitabı" isimli eserinde söylemiştir. Özellikle bu albüm için "Tanrının yüceliğini konu alan büyük bir ilahiyidi bu..." tanımlaması yapan Berendt albümdeki cümlelere de açıklık getirmiştir(s.146)
A love supreme, jazz daki dinsel karekteri ön plana çıkaran bir eserdir ve belki de Coltrane Türkiye'de ve günümüzde yaşamış olsaydı Mercandede ile birlikte Sufi jazz müziğin enfes örneklerini ortaya çıkaracaktı. Eminim 100-200 yıl sonra da ilahi ruh ile dinlenebilecek ender albümlerden olacaktır.

KARPİN

A love supereme nin benım için ayrı bır yerı vardır jazz la benı tanıştırmıştı..kendisi
neden bılmem ama en cok sevdıgım albümü Giant Steps tir ve ordaki yine albümle adını paylaşan giant steps ve naima şarkılarıdır bu albümde bildiğim kadarıyla her şarkının 2 versiyonu var alternate teke leri ile birLikte bence cok güzeL bir albüm jazz severlerin elinde bulundurması gereken..

özellikle live albümleri ayrı bir güzel..Coltrane'ın sahnede neler yapabildiğine kulaklarınızla şahit oluyorsunuz..uyuşturucunun da etkisiyle olsa gerek hiç bitmeyen saksofon sololarla bezemiş konserlerini..