Yunan Tarih Kitapları ve Türkler

Yunanistandaki ilkokullarda 3 tarih kitabı okutulmaktadır. Birinci kitap Helenistik dönemi, ikinci kitap Roma ve Bizans dönemini, üçüncü kitapsa yakın tarih adıyla Osmanlı Dönemi ve 1821 Yunan işgali sonrasını ele almaktadır. İlk iki kitapta Haçlı seferleri kapsamında yapılan savaşların Türkler ile Hıristiyanlar arasında yapıldığı belirtilmekte ve Türklerin Hıristiyanları kadın-çocuk ayırımı yapmadan vahşice öldürdüğü öne sürülmektedir. Yakın tarihi ele alan ve ilkokul dördüncü sınıftan itibaren okutulan Yakın Tarih adlı kitapta Türkiye aleyhinde bir çok yerde yazılar ve resimler bulunmaktadır. Bu kitapta; Bizansın başkenti Konstantinopolün Türkler tarafından işgal edildiği, bu işgalden sonra Yunanlılar için tutsaklığın ve kara günlerin başladığı, Türklerin esir pazarı kurdukları, Anadolunun da Türkler tarafından işgal edilmiş olduğu ve buradaki Hıristiyan halkın köleleştirilip zorla dinlerinin değiştirildiği, Anadoluda Hıristiyanların yaşam koşullarının zor olduğu, korku içinde yaşadıkları, İzmirin her şeyinin Yunan olduğu, bazı Rumların Türklerden korkmaları nedeniyle Türk adı taşımalarına rağmen gizli Hıristiyan oldukları ve gizli Rum adı taşıdıkları, Sümela Manastırının Türkler tarafından tahrip edildiği, 1919-1922 Küçük Asya felaketinde (15 Mayıs 1919'dan itibaren Yunanlıların Batı Anadoludaki işgalleri kastediliyor.) Yunan varlığının Türkler tarafından yok edildiği, İzmir'in yakıldığı, bu sırada binlerce Yunan'ın Anadolu'dan ve Pontus'tan kovulduğu, esir edilip öldürüldüğü, Kuzey Kıbrıs'ın Türkler tarafından işgal edilmiş olduğu, Kıbrıs'ta Rumların Türkler tarafından katledildiği, Kıbrıslı Rumların göçmen durumuna düşürüldükleri ve pek çok da kayıp olduğu, Girne ve Magosa'nın Türkler tarafından enkaz haline getirildiği gibi iftiralar yer almaktadır.

Ayrıca ilkokullara yönelik hazırlanan yardımcı okuma kitaplarında Türkler aleyhinde yoğun olarak "yağmacı, tecavüzcü" gibi ifadeler ile resimler yer almaktadır. Bu kitaplar kilise destekli yayınevleri tarafından yayımlanıp satılmaktadır.

Okullara yönelik kitapların dışında Yunanistan'da sözde Ermeni soykırımı ve sözde Pontus soykırımı anıtları bulunmaktadır. Bu amaçla Yunanistan'ın çeşitli kentlerinde anıtlar mevcuttur.

Selanik'te Pontus Soykırım Anıtı, Ermeni Soykırım Şükran Anıtı, 1922'de İzmir'de Türkler tarafından öldürüldüğü ifade edilen İzmir Başpiskoposunun heykeli (altında milli şehit, İzmir 1922 yazılı), Balkan savaşında Türkler tarafından öldürüldüğü öne sürülen 6 papazın büstleri vardır. Atina'da, Ermeni Soykırım Anıtı, Pontus Soykırım Anıtı, bütün resmi ve dinsel törenlerin yapıldığı Metropolitan Kilisesi'nde Türklerin Yunanlı kadınlara yaptıkları sözde işkenceleri ifade eden yağlı boya tablo, II. Mahmut tarafından Patrikhane kapısında idam edilen Patrik'in yağlı boya tablosu, Karpenisi iline bağlı Arachova köyünde Yunan isyanına katılan bir Yunan'ın büstü (büstün altında "barbar Türklere karşı 1821" yazısı) bulunmaktadır.

Valos, Eriboz ve Kavala Limanlarında Liman girişlerinde, İpsala sınır kapısına giden Dedeağaç-Kipi yolu üzerinde çeşitli noktalarda ise kuzeyden kan damlayan Kıbrıs haritası üzerinde "Unutmayacağız" yazıları bulunmaktadır.

Yunan medeniyetinin yapmaya çalıştıklarını anlıyabiliyorum. Neticede çok uzun bi dönem Anadolu ve Akdenizde dominant ülkeler onların medeniyetinden yetişti. Ama unutmamaları gereken çok uzun bir müddet Osmanlı egemenliğinde yaşadıkları ve sahip oldukları tohumların Osmanlı ve yiğit yeniçerileri sayesinde Türk tohumları ile yer değiştirdiği. Bugün yapmaya çalıştıkları ise sadece Türk'leri kötü göstermeye çalışarak kaybettikleri şanlı günlerine birazda olsa yaklaşabilmek. Bu ezikler topluluğu o kadar ezilmişki Türkiye'nin yanında insanlarına nefret ve yalan aşılamaya çalışarak bu tarz komik stratejiler belirleniyor. Bunuda yurt dışı lobilerini düzgün kullanarak başarmıyor değiller. Amerika'da birçok kişi Baklava , Döner , Kebap gibi şeyleri bile yunanca isimlerle yunanlılara ait olduğunu sanıyor. Birgün kafalarında Thor'un çekici gibi Türklerin yumruğu patlayacak ama bakalım ne zaman.

bu politaka sadece yunan işi değil; bulgar ve macar arkadaşlarımdan da bunlara benzer şeyler duymuştum, biz türkler onları 400 tane sömürmüşüz, köle yapmışız, en son onlar isyanlarını başlatıp bağımsızlıklarını kazanmışlar vs..vs..

bu arkadaşalara hala dinlerini,dillerini ve kültürel değerlerini korudukların hatırlattım ama değişen bi şey olmadı..dogma gibi yerleşmiş kafaya bi türk nefreti..

bize karşı ulusal bir nefretten çok hem yüzyıllarca türk hakimiyeti altında kalmanın hem de geçmişte büyük bi uygarlık olduklarına inanmalarının verdiği garip bi kısır dögüyle bakıyorlar. çünkü onların bilinçaltlarında hep türkten üstün olduklarına inanma alışkanlığı var bunu nefret olarak algılamak aslında sadece acılardan kaynaklanan hatalı düşünme alışkanlıklarını alevlendirmekten öte kimseyi bi yere vardırmaz. sonuçta iki ülkenin de kendi çıkarlarını korumasının doğal birşey olarak ele almak lazım..

ama ben şahsen türk kültürünü daha doğrusu türk demeyelim de osmanlı külütürünü geleneklerini, müziklerini, yemeklerini..vb. inatla kendilerine özgüymüşçesine sahiplenmelerine gıcık oluyorum.