Hafta sonu gezisi

Üç mecera sever arkadaş buldukları mağaranın derinliklerine ilerliyordu.Grupla gelmekte pekte istekli olmayan Can Ipod' unda müzik dinliyordu, Onun önünde iki arkadaşı Eren ve Okan her zamanki gibi dalaşarak yürüyordu.Kafalarında bu yolculuk hakkında en ufak bir düşünce bile yoktu, "en fazla ufak bir ayının mağarası çıkar" demişti Okan, " en kötü ihtimalle biraz hızlı koşmamız gerekir" diye eklemişti yüzünde kocaman bir sırıtş ile.Grup bu fikre bayılmıştı ve çadır kurdukları ormanda gelmek istemeyen mustafayı eşyalarla birlikte bırakmışlardı.eğer 3-4 saat içinde dönmezlerse aramaya gelicekti...

Mağaranın sonlarında bir ışık görmdüklerinde I-pod un şarjı bitmişti, can kulaklıklarını çıkartarak " eğer bu tarafın deniz manzarası varsa çadırları buraya taşırız" dedi, Eren Can' a dönüp " abi şu saniye itibariyle diil çadır, götümü şurdan şuraya kaldırmaya halim yok, yatar uyurum burda" dedi ve çıktıları gibi serin çimenliğe serildi. Mağaranın bu tarafı daha yeşillikti. ileride ( yaklaşık bir 150 metre kadar ) Ormanın başlangıcı gözüküyordu, diğer taraftan tek farkı renklerin daha canlı olmasıydı, ama konum olarak sanki her şey mağaranın diğer tarafının birebir kopyasıydı.Okan etrafa biraz bakındıktan sonra saatine baktı ve garip bir şekilde çalışmadığını gördü, 'pili bitti sanırım' diye içinden geçirdi."Eren hacı saat kaç" diye seslendi, "benimkisinin pili bitti." Eren çimlere yayılmış, tamamen mayışmıştı, "abi kastırma beni, a telefon diyerek okana telefonu attı." Okanın aklına ilk gelen ' aha mustafayıda burdan ararım kontör erene girer' düşüncesi oldu.Ama sonradan elefonun ekranında sadece akmış mürekkepleri görünce şaşırdı."abi senin telefonun bozulmuş, ekranı kaymış" dedi ve telefonu geri erene attı.Telefonu çimenlerin üzerinden alan Eren bir dizi küfür sıraladı ve tam o anda atların toprağı dövüşünü duydular, hep birlikte şaşkın şaşkın birbirlerine bakındılar ve akıllarına ilk taşıdıkları maddeler geldi.Üzerlerindeki çoğu şey yasadışıydı.Böyle bir yerde duydukları at seslerinin devriye gezen Jandarmaya ait olduğunu düşünüp mağaraya salandılar. Atlılar ormandan çıktığında gördükleri karşısında şok geçirdiler.Gelen atlılar düşündükleri gibi jandarma değil şovalyeydi.Kendi krallıklarının armalarını taşıyan, eski çağlardan kalma savaşçılar.Şu ana kadar sadece efsanelerde ve kurgu kitaplarından gördükleri şovalyeler tam olaran karşılarında canlı bir şekilde duruyorlardı.Gruptan hiç kimsenin kıpırdamaya bile hali yoktu ve oldukları yerde donmuşlardı.Açıklıkta 13 tane atlı vardı, hepsi tepeden tırnağa zırh kusanmış, yüzlerinde miğferleri, sol kollarında kalkanlarıyla güneşte parıldıyorlardı.Her biri siyah tuniklerin üzerine zincir zırh giymişti, omuzlarından dirseklerinin biraz altına kadar, dizlerinin altına kadar inen örme zincir zırhlar.Pantolonlarıda tunikleri gibi siyahtı ve siyah deri cizme üniformalarını tamamlıyordu.Kalkanları beyazdı ve üzerinde siyah bir gül vardı. Krallık sembolü.Okudukları fantastik kurgu kitaplarından birinde bir rol oynasalardı bunların devriye gezen muhafızlar olduklarını tahmin ederlerdi, ama ikibinaltı yılında Karaburundaki bir ormanlık alanda atlı krallık muhafızlarının ne işi vardıki, eğer zamanda yolculuk yapmadılarsa.Bu düşünceyle Can' ın sırtından bir ürperti geçti ve titreyerek bayılmasınına sebep oldu. Bayılan arkadaşlarına dönen ikili hala şoktaydı ve Can' la pek ilgilenmediler bile, atlıları izlemeye devam ettiler. Grubun lideri gibi gözüken bir şovalye ( şovalyeyi diğerlerinden ayıran özellik atının savaş zırhı giymiş olamsı ve miğferindeki sorguçtu ) ormanın diger tarafına girmeerini işaret ederek atını sürdü, şovalyeleri önderlerini takip ettiler. Atlılar düzgün adım bir tempo tutmuşlardı bu sefer ve sol yanlarında kılışları atların her bir adımında atlara çarpıyordu.Böyle bir görüntüyü görmek için herşeylerini feda etmeye razı olacak olan arkadaş şimdi bu görüntü karşısında dillerini yutmuştu, hatta Can bayılmıştı...

Can kendine geldiğinde arkadaşları hala inanamamazlık içinde boş boş atlıların durduğu yere bakıyordu ama atlılar gitmişti.Ah o ne zerafetti, her bir aygırın duruşu, üzerindeki şovalyelerin giysileri.Bu görüntü onlar için en güzel manzara sayılırdı. Ama şimdi panik içindeydiler ve geri dönmek istiyorlardı, gedikleri yönde mağarada ilerlemeye başladılar.Yaklaşık 5 dakikalık sessiz bir yürüyüşten sonra Eren "orda gördüklerimiz neydi" diyebildi, ama sorusu havada asılı kaldı., çünkü hiç birinin en ufak bir fikri bile yoktu.Aradan geçen bir kaç dakikalık yürüyüşten sonra felaket denebilicek bir şeyle karşılaştılar, mağaranın sonuna gelmişlerdi, ve artık tek çıkışları atlıları gördükleri orman tarafıydı." Geldiğimiz yoldan geri döndük ve bu mağaranın çıkışı kapanmış" dedi bağırarak okan, can " bu imkansız " diyebildi sadece, " sanırım bir şekilde burada kısılı kaldık " diye grubun ortak düşüncesini seslendirdi eren...




ana konu bu, hikayeyi bu kurgu üzerinden ayc bölümünde genişleticez.Herhangi öneri veya tavsiyeyi bu topiğe yazarsanız bizde kendi yazdıklarımızı geliştiririz.Yardımlarınız için şimdiden teşekkürler

Dip not: karakterler tamamen yaşamış insanların ismidir Can: Kleitus, Eren: Ozy, Okan: Gocu, Mustafa: Mus_taf

uhfaoşfhaıfha süper lan

harbiden süper olmuş

yeni bölümü ayc ye yazdım
günde iki sayfa yazılacak bir ozy bir ben
o şekilde ilerliycek umarım güzel bişe çıkar

ii bakam beklios diğerlerinide

O değil de ben ozy e de söyledim,hikayenin ilersinde can ı cüceler kovalasın.Çok beğenmiş cücelerin prensi,o yüzden

hikayenin bi yerinde seni de sokup orklar tarafından tecavüze uğramaya ne dersin
SALAK!

güzel efem akıcı olmuş.. okuması rahat

o atlılar gidip mus_taf amı dalcak yani nolcak

mustafa nın başına gelenleri kastım yazdım. bu ibişlerin kurgularını bozmamak için foruma yazmadım. isteyenler benden alaibilirler

İleride mustafada bize katılıcak zaten :huhu: sen yazdıklarını bana gondersene abi, onlarıda sokarız araya bir yere zaten olaya sende dahil olduktan sonra, bölümleri sende yazıcan

valla ben mus-tafın yazdığını okudum baya hoşuma gitti
ehahe valla hikaye çok ilginç bi noktaya geliyo bakalım nolucak

ben de okudum mustaf kısmını çok güzel gerçekten

hafif ed greenwood hafası sezinledim ben ama genelinde hos olmus, merakla bekliyorum.

arkadaşlar aklımıza bir fikir geldi,
şu anda hikayeyi ozy ben ve mus_taf yazıyo, fakat hikayeyi herkese açmak gibi bir fikrimiz var,
bundan sonra herkez hikayelerin kaldığı yerden yazabilicek
kendi bölümlerinizi bu toppiğe yazabilirsiniz
ozy ve benim arasından seçtiklerimizi ana hikayeye koyucaz

Yani herkez kendine dünya üzerinden br karakter belirleecek.Örnek olarak : Tulath şeshrindeki Aziz Tulath kilisesinden bir rahip. veya, Nol- Durda şehrinde yaşayan bir asil, Tradgrad şehrinde bir medan dilencisi gibi. karakterler tamamen sizin hayal gücünüze kalmış. Hikayeleri pm yoluyla veya msn den yollarsanız, düzeltilecek kısımları düzeltip buraya koyabiliriz.Birde fantastik kurgu şeklinde yazmanız gerekiyor