Spring, summer, fall, winter... and spring-İlkbahar, yaz, sonbahar, kış...ve ilkbahar

Bölümleri biraz açmak gerekirse, ilk bölümde, yani ilkbaharda ustasıyla beraber bir çeşit ibadethane de yaşayan 5-6 yaşlarında bir çocuğun öğreniminin ilk evrelerine tanıklık ediyoruz. Birgün çocuk ot toplamaya ormana gidiyor ve göletin kapısından çıkarak "gerçek", "yaban" dünyaya adım atıyor. Eğlence olsun diye hayvanlara eziyet ediyor; ustası bu manzaraları görmesine rağmen o anda hiç sesini çıkarmıyor, sonradan hayvanlara yaptığının aynısı ustası da ona yapıyor ve en büyük cezayı vermiş oluyor çocuğa. Burada işlenmek istenen, insanların doğaya burunlarını sokmaları; film kendini tekrar etmeye başlayınca da anlıyoruz ki aslında bu öğrenimin bir süreci; herkes ilk evrede yanlışlar yapar ve bu yanlışların cezasını aynı şekilde çekmelidir ki bunları ilerde tekrarlamasın.

İkinci bölümde, yani yaz mevsiminde çocuğun genç bir delikanlıya dönüştüğünü görüyoruz. Ustasına sağdık bir genç; fakat tedavi olmak için bu "sal ibadethane"ye gelen bir kız yüzünden ustasına olan tüm saygısını kaybediyor; çünkü ilk defa karşı cinsle karşılaşıyor ve içinde birşeyler kıpraşıyor; zamanla kız da duygularına karşılık verince olanlar oluyor. Yakınlaşmalarına tanıklık eden usta, kızın iyileştiğine karar veriyor ve onu dış dünyaya, yani göletin kapılarından öteye yolluyor; fakat genç delikanlı buna dayanamıyor ve ustasına ihanet ederek ve öğrendiği herşeyi hiçe sayarak kızın peşinden gidiyor. Bu bölümdeyse, insanın nefsi karşısında, ilk defa yaşadığı duygular karşısında yenilgisini izliyoruz. Kendine hakim olamayıp yaptığı bir anlık hatanın bedelini ilerde çekeceğini göreceğiz. Nefisin, ruhi yükselişi yenişine tanıklık ediyoruz. Genç, geçici olanın peşinde aslında farkına varamadığı bir yükün altında ezilmeye gidiyor.

Üçüncü bölümde, sonbahar mevsimine geliyoruz. Bizim genç büyümüş, otuzuna gelmiş, kocaman adam olmuş, karısını öldürmüş; polislerden kaçmak için ustasının yanına sığınmaya geliyor. Ustası karşısında kendini öldürmeye yelteniyor ancak ustası buna izin vermiyor ve ona belki hapis cezasının bile ödetemeyeceği cezayı, birnevi ruhi terapi ile ödetiyor; yine de kahramanımız olan genç adam polisler eşliğinde gidiyor. Bunun üzerine tüm görevlerini yerine getirdiğine inanan usta, her türlüğü hazırlığını yaptıktan sonra kendini ölüme, ruhi yükselişe adıyor.

Dördüncü bölümde; kış mevsimini yaşıyoruz. Usta ölmüş, sal ibadethane boş kalmış, heryer buz içinde... Bence en inanılmaz ve en etkileyici sahneler bu bölümde bulunuyor. Neyse, bizim genç hapis cezasını çekmiş, arınmış olarak ibadethaneye geri dönüyor. Artık yaşlılığın başında sayılır. Herşeye tekrardan çekidüzen veriyor ve yüzü örtülü bir kadın ona yeni öğrencisini, küçük bir bebeği getiriyor. Bebeği bıraktıktan sonra dönerken buzdaki çukuru farketmeyerek içine düşen kadın donarak ölüyor. Bunu ertesi gün fark eden kahramanımız kendini suçlu hissediyor ve eskiden ustasının ona yaptığı gibi beline ağır bir taş bağlayarak en yüksek zirveye kadar temsili bir kadın heykeli çıkarıyor. Sonunda bir nebze de olsa rahatlıyor.

Sonra tekrar silbaştan yapıyoruz. Yeni talebe de aynı yollardan geçmeye başlıyor. Benim en merak ettiğimse, bu yeni talebenin muzurlukları karşısında kahramanımız acaba ustasının yaptığı gibi aynı yöntemlerle mi çocuk da vicdan gelişimini sağlayacak? Eğer öyleyse çocuğun ağzına taş mı sokacak demek bu? Onu öğrenemiyoruz işte