mahur beste

Vakti geçiyordu
Olgunlaşıp toprağa düşen
Bir meyve gibi
Ya da kızgın güneşin altındaki
Sararmış başakların
Boynu büküklüğü vardı
Hafta sonuna bırakılmış
Ve yarım kalmış işlere benziyordu,
Öylece ortalıkta,
Öylece dağınık,
Veya aptal bir acelecilikle
yetiştirilmeye çalışılan
son ana bırakılmışlıklardaydı,
utangaç bir genç kız gülüşüydü bazen
belki biraz naz da vardı
sonra susmaktı
en çok söylemek istediğimizde
en az söylediklerimizi
derken,
bir vardı, bir yoktu,
son sayfasına kadar hikâyemizin
"bir varmış bir yokmuş" diye, yıllarca
anlatılabilirdi.