Masal diyarında bir prenses (Kısa metrajlı)

"Götürün" diye bir haykırış yankılandı şatonun büyük salonunda. Belli ki kral yine birşeylere sinirlenmişti. Muhafızlar o garip giysili adamı kolundan tutup götürürlerken kral da kızına doğru dönmüştü. "Bu da mı olmadı?" diye sorarak homurdanıyordu bir yandan da kendi kendine. Prenses ise başı öne eğik, gözleri o her zamanki boş bakışlarıyla yerdeki işlemeli halıyı delip geçer halde duruyordu. Tam o sırada bir muhafız yaklaşarak kralın kulağına birşeyler fısıldadı ve aniden kral yerinden doğrularak muhafızla birlikte hızlı adımlarla büyük salondan çıktı.
...
Düşünüldüğünün aksine, prenses kendini beğenmiş, kibirli bir insan değildi. Ama tavırları, bakışları onu böyle tanıtıyordu dış dünyaya. Ancak hiç bir şey düşünmeden, saf bir bakışla süzen birisi anlayabilirdi onun gerçekten nasıl birisi olduğunu. Tabiki buna kimse cesaret edemezdi...