kendi adasındaki adamlara..

içinde zamanın olmadığı bir şey..
var mı?
YO YO YA DA KENDİNE DÖNEN ADA?IN HİKAYESİ
Adamın ada hikayesi diyelim ki Burgaz'da başlar
Yani Sait Faik gibi, ya da bir gün sürüvermişlerdir
Mekmet Akif'i Malta mıydı neydi o adaya
Sakin adaların sakinleri vardır
kedileri bağlarından sarkan üzümler gibi
bir orada bir burada, yani midenin olduğu her yerde
var mıdır?
diyelim di adamın adı Murteza
diyelim mi? diyelim, diyelim
ada sakinlerinden murteza
nasıl da uydurdu bir anda kendi adını adaya,
sözcüklerin kendini uydurduğu bir adaya
Martezaaa, hani söylemesi de öyle yalın
çağırması da sakin sakin, bu ada.
adalardan birinden kaçardı bir başka adaya, Edip
Cansever gibi derdi
"Benim bütün yaşamımda hep adalar olmuştur,
Ben sanki bir adadan sürekli doğmuşumdur"
Ey sakin ada, ünlemlere yakın, noktalara uzak, canı
sıkkın ama
bu bir ada, adamın adı Murteza
Murteza kalkı yürüdü, ama bekçi değildi
Öyle kalamazdı bir yerde uzunca, kadınlara da
bakamazdı öyle boylu boyunca, gözleri yanardı
sonra yalnız başına kalıp da onları hatırladığında
Yürüdüğü yer başka bir ada, köprüler kurulurdu adalar
arasında, uzun uzun, sakin sakin köprüler
durup da hiç bakmazdı ama altlarına, köprü altı
yalnızlıktı
bir de bazı tuhaf erkekler
bazı tuhaf kadınları ara sıra gebe bırakırdı orada
Murteza utanırdı
Murteza tencerenin dibini görmeden doyamazdı bir yemekte
Karnı acıkmadığı zamanlarda ise genelde başını kaşırdı uzun uzun
Bir de aklına hiç olmamış şeyleri olmuş gibi bir şeyler getirirdi
Hatta bir gün "İstanbul'un orta yeri sinema
garipliğim mahzunluğum söyletmeyin anama"
diye bir türkü çığırırken
Resimli mecmualardan birinde görmüştü
Kendinde var ettiği şeye birilerinin hayal dediğini
Murtezadır ki vergi kesildiğini zannederdi hayallere
Gizli gizli kuytu köşelerde, hani o bahsettiğim köprü altlarında
Ya da şehrin en kalabalık yerlerindeki
En yalnız kütüphanelerde saklardı bu hayalleri kendine
Bazen yoldan geçen satıcıların, üç jetona bir hayal
sattıklarını duyardı
Korkardı ya büyüklerinden
Satamazdı hayallerini öyle ortalık yerde,
bir de utangaçtı ya ondan, hem sonra kimbilir kimlerin
En gizli sırlarına sarılıveriyordu, sonra
bir de kızarıyordu
enine boyuna...