Ayyas.Com

Bir an, sadece bir an göz göze gelmek isterdim. O zaman düşündüklerini benden bu kadar kolay saklayamaz, böyle küçük oyunlarına kanmadığımı, seni karşımda şeffaf bir şekilde görebildiğimi anlardın sanırım.
Hep uzak kalmayı seçişinin nedenine, önceleri, benden korktuğu içindir, diyordum; ama zamanla, belki de alışmak istemeyişinden böyle uzakta ve saklanarak yoluna devam ettiğin fikri yerleşti aklıma. Sahi gerçek neden neydi? Neden hep uzaktın bana?
Seninle ilgili bütün sorularımın yükünü sabrım taşıyor şu an. Merak sürekli sıkıştırsa da düşüncelerim net ve berrak. Ara ara pencereme kumrular konuyor ve onlarla konuşuyorum, bazen de güvercinler ziyaretime geliyor, bu evin yalnızlığını paylaşıyorlar benimle; ama sensizliğini paylaşacak bir kuş türü henüz yok bu göklerde biliyor musun?
Bu evin penceresine gelen misafirler ve bu evin yalnızlığı... Hepsi de şimdi seninle ilgili anılarıma ortak olmuşlar, bir şekilde sabretmeme yardımcı oluyorlar; ama giderek sararıyor nedense renkleri. Evet. Haziran da bitti...
Eskimiş resimleri cüzdanımdan çıkarıp değişik kitapların arasına yerleştirdim, usul usul uyusunlar diye. O kitapları kim bilir bir daha ne zaman okurum, hepsini beraber almıştık, her sayfasında senden bir iz daha buluyorum, her sayfasında sanki seni anlatıyor bir şekilde kelimeler. Konu aşk, felsefe, psikoloji, estetik olsa bile, en basitinden en karmaşık hallerine kadar hepsi seni tarif ediyor, hepsi seni resmediyor bana. Sanırım artık senin için delirdiğimi anlamışsındır bu satırlardan.
Burada mektubuma son vermeliyim, çünkü parmaklarım ne zaman tuşlara gitse seninle ilgili şeyler yazıyor, yine aklıma geliyorsun, sanki seni yaratıyorum her satırda benim bitmeyen eserim. Tatlım, şekerim, kendine iyi bak. Öpüyorum.
Not: Cevap bekliyorum ama sen hiç bir zaman cevap olamıyorsun.