Şehre girerken...

Hatırlamasanda,
Seninle nefrette tanışmıştık.
Ben nefretin zirvesinde, sense aşağıdaki huzur dolu ovada...
O kadar sakindin ki aşağı inen uçurumlardan inmek hiçte zor gelmedi.
İndim.
Karşımdaydın, beni benden alışınla.
Ya da beni benden almanı istiyordum o sırada.
Bir hafta oldu sen gideli. O günden beri rüya görmüyorum. Görsem şaşardım seni öyle gördükten sonra.
Beni benden gerçekten almıştın.
Bugün bizim mutlu olduğumuz şehir, yenilmez orduların çimeleri altında eziliyor. Ben gidiyorum buradan. Sen hala hayallerinin yıkıntısının altındasın biliyorum. Gitmem çok bir şey değiştirmez.
Ama yine nedenini söyleyeceğim: Yenlmez ordularun yenilmezliklerini bir kez daha kanıtlayacakları bir başka savaş alanına gidiyorum. Arkama baktım da, yine nefretin zirvesindeyim.
Sevgilerle
Ruhunun Aşkı