yine aynı son

hayatımda olmana rağmen, ben yine de yalnızlığın en koyusunu yaşıyorum.. düşünüyorum, hep düşünüyorum.. çıkamıyorum içinde bulunduğum ikilemin içinden.. sen hayatımın tek doğrusu iken herşey tepetaklak oldu, şimdi cevap bulamadığım sorularla başbaşayım... ve bu lanet sorulara cevap bulmadan da sana birşey hissettirmeye niyetli değilim.. sorduğum sorulara bütün samimiyetinle cevap verdiğinin farkındayım ama benim istediğim cevaplar değil bunlar.. ben zor, içinden çıkamayacağım beni zorlayacak sözler duymak istiyorum senden..
görüyor musun yine bir ikilemin içindeyim.. cevap arıyorum ama o cevapları ararken bile....
neyse lanet olsun..
aklım yine bana türlü oyunlar oynuyor, sana bunları yazarken bile o içimdeki karmaşa kalemime hakim olup kağıda dökmeme izin vermiyor bir türlü sana asıl söylemek istediklerimi.. ve yine o çıkmaz sokakta buluyorum kendimi!