Ayyas.Com

Son 5 dakikadır yaşadıkları sessizlik sayılmazsa , 7 saattir konuşuyorlardı. "Senin gibi konuşacabilecek insanlar artık kolay bulunmuyor" diye sessizliği bozdu ve durmadan ekledi " Senin gibi dinleyen de belki. Hiç düşündün mü kendi kendine çevredende gördüğün onca insan en son ne zaman durup bizim gibi konuşmuştur? En son ne zaman bu kadar kızmış , en son ne zaman bu kadar üzülmüştür? Yavaş yavaş insanlıktan çıkıyoruz, çevremize, kendimize ilgisiz bünyeler olup çıkıveriyoruz... Bence sorun bizi buna zorlayan dış şartlar değil, sorun yine biziz. Bak isteyince nasıl da konuşabiliyor insanlar. İnan bana bu bir çekim, kader belki de. Senin benim gibi insanlar artık birbirlerini bulabilmek için içgüdülere sahipler... Biz biziz, çünkü paylaşmak içimizde var. Her ne kadar insanlar bunun değerini unutsa da..." kısa nutkunu bitirdi , cebinden bir sigara çıkardı ve partnerine uzattı... Bir kaç dakika sonra "İstemiyor musun?" deyip , paketi cebine geri koymaya karar verdi. Öyle de yaptı.
Bu sırada son 7 saat 10 dakikadır konuşmayan partneri kurumaya başlamıştı... Kısa sarı saçları kızıla boyanmış , ela rengi güzel göz bebekleri flulaşmış , artık iyice şişmiş dudaklarının hemen altında boyunda ikinci bir gülümseme ile son 7 saattir durmadan konuşan partnerine bakmaktaydı...