Bataklık

bu gece çok dengesiz bir gece..
hem güzel,hem çirkin,hem mutlu,hem üzgün,hem aşk,hem nefret...
bir çocuk var. diyorum ya çocuk. gerçekten!
bedeni büyük,gözleri küçük,gülüşü çocuk,ruhu çocuk... duyguların, aşkların en yoğunu,en güzeli o çocukta işte! 19 yaşında küçücük bir çocuk,aşık bir çocuk,aptal bir kıza aşık bir çocuk,duygusuz bir kıza...
çocuktan çok kıza acıyorum ben. aşkı bilmemekten, duyguya duyguyla karşılık verememekten, ÇOCUĞA cevap verememekten daha aciz bir durum yok ki şu dünyada!
çocuk çok rahat,aşkıyla mutlu ama acı çekiyor. direniyor ve her çırpınışında daha çok bataklığa saplanıyor.
kız ise elinden tutup kurtarmaya çalışıyor. olmuyor! bir dal uzatıyor bataklığa ama ne yazık ki çocuğun eline vermesi gerekirken dalı,başına vuruyor, daha çok bataklığa sokuyor.
Ama istemeden, yardım etmeye çalışırken.. ne yapsın? Daha önce ne bataklık görmüş,ne de batağa batanı..
Şaşkın ve üzgün ve çaresiz ve …
Çocuk geceye noktayı koyuyor artık. Uykusuz gözlerine karşın ve damarlarındaki biraya karşın şunu mırıldanıyor;
“dünden bugüne,senden geriye ne kaldı?
Susmak bilmeyen o son hece içimde bir yerde,
Dünden geceye,benden öteye ne vardı söyle?”
Kızın ruhu çürüyor, parmaklarındaki tütün kokusunu yüzünde hissediyor, ağlıyor…
Çocuk orada ağlıyor, kız burada…
İkisi de birbirileri için ağlıyor aslında.
Kız çocuğun çaresizliğine,çocuk ise kendi çaresizliğine…
--------------------
Hayata bir bak,
Bak şu düştüğün çukura,
İnsan ahırına!
Beyinsiz dolaşan kelleler,
Hakimiyetsiz, boş konuşan çeneler.
Tek bir çatı altında toplarsak bunları
Boş ama canlı cesetler!!!
(minik bir şiir yada sitem. adını siz koyun artık...)