kara bataklıklar

geçmişin kölelerini görüyorum
birbirine bakan sütreler arasında
prangalı yüzlerini. akılların
nasıl kirletildiğini…
görüyorum, ruhları parçalanmış aynaların
ışığı nasıl heba ettiğini
bataklıklarda yetişen çiçekleri
ve erken saatlerinde bir memleketin
geç kalmışlığını
oysa
iki akıl birleşir çatı olur gövdeye
ve bir gökyüzü çekmek mümkündür
günün üzerine,
şimdi ayaklar altında gezinen, korkak,
sağ’a sol’a kaçan it günün üzerine
bilgi bir kalkan gibi giydirilebilir
kalem mızrak gibi çekilebilir
gençlik sonsuz pınar
ah şu kara bataklıklar!..
olmasalar...