durulan boşluk

şarap: kırmızı örümcek ağı masanın üzerinde
pencere uzamında güneş
esneme nöbetleri, ışınım törenleri
köpüklerini boşluğun dudaklarına dökerek
damla ağaçları: güneş damlası, gece damlasını seyrelten
aklımda konuşan iki akrep ve yelkovanlar
serpilip odamın duvarlarına tırmanan damarlarım
genişleyen bir açıyla sessizlik
işte yine
günün yatağında geceyle sevişiyorum
kalemin ve dumanın tanıklığında
ipek bulutların
el ele tutuşup kendini varlayan yıldızların
göz çukurlarında
yeşilleşen mor ağaçların altında
gövdeye tırmanarak beyaz gövdelere
her açtığımda mürekkep püskürmesi ağzımdan
ve her açtığımda yoktur orada:
söze dönüşmeyen bir ova; bakır dağların arasında
sayıklayan bulutlar, kendini gidemeyen yollar,
ifadesiz bir güneş rüya çizerlerin fırçalarında
ve sustuğumda
iki sevgiliye dönüşür sessizlik
dudaklarımda.
Not: durulmak:http://tdk.org.tr/tdksozluk/SOZBUL.A...Don=0&EskiSoz=