vizyon budalalığı...

mevzu bahis olan güzellik dis gorunumse ve yapisma durumu varsa sirf onun icindir oncelikle
aslinda ben de dusunmusumdur bu konuyu zaman zaman genel goruse ve samimiyetsizlige de kizmisimdir sonra. "ya onemli olan ic güzellik" derler hep.yalandir onemsemezler soyledikleri derecede ki bu da normaldir ne desinler. sonra niye daha onemli olsun ki ic guzellik zaten insanin elinde olabildiginden mi ya da olamadigindan mi. yani bir insanin zekasini sevmek iyi birseyken neden dis guzelligini sevmek yanlis. sonradan guzel olunamiyo ama zeki de olunamiyo mesela. neyse oyle iste gerci burda anlattigin baska birsey herhalde yani gunumuzde kadinlarin guzel olma erkeklerin de cok zeki ya da zengin olma zorunlulugu ve bu ugrasi esnasinda "kendi"liklerini kaybetmeleri. gerci zaman ve sartlar ne kadar degisse de mevzular hep ayni ya ne garip. malzeme ayni galiba ondan

benim hep acıdığım üzüldüğüm şey bu iç ve dış güzelliğin birarada çok nadir bulunması yüzü melek kadar güzel olan insanların içindeki çirkinlikler yada yüzü bir mymunu andıran içindeki melği örten insanların uyumsuzlukları bilemiyorum belki de tanrı bu şekilde dengeyi sağlıyordur insanlarda ama insan acıyor o güzelliğe çünkü içteki çirkinlik zamanla çürütüyor o güzelliği belki hala dış görünüm olarak güzel kalıyor insan ama onu tanıyan tanıdıkça çürümeyi görüyor!

ben bunu öyle bir anımda yazdım ki anlatılamaz..
tarifi yok!
zaten doğuştan depresif doğmuşum,özürlüyüm yani.ruhum özürlü
yaşadığım berbat şeyleri bir nedene bağlayamayınca,direk dış görünüşüme bağladım.ve silktim attım o allı pullu,kibar kızı.
o artık benden çok uzak,o benden ne kadar uzak,ben o kadar rahat.
aslında haklısınız,dış görünüşte önemli tabii ki!
ama nereye kadar? bir gün bi tır çarpsa(!),ve ya yansam güzelliğim "puf" olur! ama özümdeki cevheri "ben" karartmadıkça kararamaz.dünyadan etkilenemez,ben etkilenmeyip,ruhumu korudukça!işte bu yüzden artık dış görünüşümü takmamam,ruhumu büyütmeye bakıyorum ki,sizin gibi arkadaşlarım tır filan çarpınca(!) beni terk etmesinler...

İçi güzel olma muhappeti palavradır kimse çirkin biriyle yanyana gezmek istemiyor nedense.Aynı zamanda bu çirkin kişi diğer insanların da alay konusu olabiliyor.(örn; biraz şişmansa)

Bu arada "vizyon budalalığı" başlığı güzelmiş cidden.Tam oturmuş konuya.Ama şu var herkes imaj müptelası günümüzde.Hatta millet body building(yazılışı bile cins) salonlarından çıkmıyor,aynaya fazla bakıyor hatta karşısındakine bugün nasılım gibi aptallık ötesi bir soru da sorabiliyor

bende yalan yok...dış güzelliğe önem veririm...
peki bu doğru bir davranış mı..?
kesinlikle hayır...

..soyunmadan gelme yanıma..

içi dışı bir olsun
içi güzelse dışı da güzel
içi çirkinse dışı da çirkin

ya kim dış görünüşe önem vermez ki?
önemli olan kendi içimizi güzelleştirmek! dış görüntümüz parıldasa ne olur?oturup iki çift laf çeviremedikten sonra...?
kısacası;önce herkes kendine baksın..
sonra millete kulp taksın.

''beauty is in the eye of a beholder'' diye bir söz vardı, bunu bi düşün.

Ne kadar yaratıcı bir konu, ilgiyle izliyorum.

Hayatımda bir sürü güzel insan oldu, fiziksel açıdan güzeldi çoğu, fakat aptallık para etse zengin olurlardı. Genelde kafası çalışan insanları arayarak buldum. Kafası çalışan, yaşadığımız ortamda kendisini gizleme ihtiyacı duyuyormuş, sanırım bu yüzden zor oldu bulmak. Belki de akıllı insanların çoğu toplum onları bezdirdiği için toplumdan uzaklaşmış... Kukalı saklambaç gibi bir şey. KURT, diyorsun kimse çıkmıyor. Yalnız kalıp, bi köşeye çekilince de bi bakıyosun, sağın solun saklananlarla dolu.

Çoğu kendinden saklanıyor, ilginçtir...