Eğer istersen...

Gözleri dağlardan aşağılara doğru inerken, bilincinde ufak heyecanlar kıpırdıyordu. Oda kararmıştı. Sokaktan gelen ışıkla, karanlıkta, çalışma masasının ilerisinde, kitaplığın üst raflarından birinde duran ciltli bir kitap, ince çizgilerle parlıyordu.
Derin bir nefes aldı. Geçmişe dair bir şeyler aklına gelmeye başlamıştı. Şimdi geçmişin uzak ve puslu koridorlarında if the moon turns green çalıyordu. Her yer uyuyordu. Uyku göz kapaklarını usulca kapatıp bilincini zorlamaya başlamıştı. Usulca yatağına uzandı ve başka şeyler düşünmeye çalıştı.
Parça değişmiş, uyku vücudunu sararken bilincinin son kıvılcımlarıyla dudaklarına ancak bir iki söz yerleşebilmişti. if you were mine...
Belirsizlik, artık kolayca kandırılabilecek küçük bir çocuk değildi. Yatağın başında kollarını kavuşturmuş, gözlerini bu uyuyan insana çevirmiş, çalan parçaya ayağıyla ritim tutuyordu.