Hayalet

Aklına gelebilecek en kötü iki şeye sahipti; Küçüktü ve korkuyordu. Az önce dolabından bir hayalet çıkmıştı ve gördüğü kadarıyla şu an odasının tavanında gezmekle meşguldü. Biraz düşündükten sonra onunla konuşmaya karar verdi.
- Bana zarar verecek misin
- Sen hayal ettiğin sürece hayır
-Ne?
Hayalet gülümsedi ve yavaş yavaş bir gaza dönüşüp çocuğun aklına sızdı, ve o tatlı sesiyle fısıldamaya başladı. "Hayaller dünyayı şekillendirir" dedi. " Ben buradayım çünkü hayal ettin, küçük olduğunu hayal ettin , korktuğunu hayal ettin ve ben geldim. Bundan öncesi de var, Bir varlık olduğunu hayal ettin, çevrene bir dünya hayal ettin, benim çıkmam için bir dünya hayal ettin ve ben geldim. Anlıyor musun küçük?"
Çocuk uyandı , artık bir çocuk olmadığını fark etti. Karısı yanında uyuyor , soğumuş bacakları ona deyerken içini donduruyordu. Ve o andan itibaren hayal etmeyi bıraktı , düşünmedi , hissetmedi ve karşısında sadece sonsuz boşluğu buldu. Ne bir insan , ne bir eşya sadece şekilsiz ve renksiz boşluk. Bakabileceği tek yere kendine baktı "Hayaletti"...