düşeş

Düş/l/üyorum...
dönüşünü..

..kafamda dönüp duran kelimelerin baskısına daha fazla tahammül edemiyorum.. ordan oraya, ordan oraya sürüklenip en sonunda gözlerimi doldurmaktan başka hiçbir işe yaramayan lanet olası düşünceler.. açmayacağım dedim gözlerimi ama dayanamadım ve tüm hırçınlığıyla boşaldı gözyaşlarım.. ve anladım ki uyku haram bu gece bana.. biliyorum.. yine, yeni bir fırtınanın eşiğindeyim.. o uçurumun kenarına gelmiştim daha önce de.. yine bakıp bakıp, derinliğinden ürkmüştüm de geri adım atmıştım.. her geri kaçışım, yeni acılara atılmış bir adımdı oysa.. arkamı dönüp çıkamadım kapıdan.

..doğduğum gün.. dünyaya öldüğüm gündü.. (kimse görmedi, kimse bilmedi..)

..ve şimdi o ıssız kumsalda yalnız başıma oturup ufku seyrediyorum.. bir gemi, uzaklaşıyor.. her şeyimi alıp götürüyor.. (umutlarım?? ben onları sahile bırakmıştım çok önceleri.. deniz aldı, götürdü..)

..yeni sanrılara, yeni sancılara gebe bir gecenin koynunda soluklanıyorum. yakama yapışan kabuslarımla başbaşa bir gecenin koynunda soluklanıyorum.. soluklanıyorum.. soluk alıyorum.. soluk.. soluk.. soluk düşlerimin arasında kayboluyorum.. kaybediyorum.. kayıp.. kay.. yıldız.. kay.. düşlerime kay.. düşlerime takılıp düşüyorum.. yine.. yeniden..

..lanet olası derin sessizlikten anlamalıydım fırtınanın kopacağını.. yazıklar olsun bana.. yine hazırlıksız yakalandım..............................................................................

..kırık aynalarla kestim bileklerimi..

sen hiç değişmeyeceksin di mi değişme ama, hep böyle kal.