Kadehim

KADEHİM
Şarabımın kızıllığında yüzerken
En az bir mantar kadar hafiftim
Ve kadeh kaldırdım yalnızlığıma
O da bana kaldırmış olmalı
İkimiz de kendimizi yalnız sansak da
Konuştum onunla gece boyunca
Ben anlattım sadece o dinledi
Belki umursamadı bile
Ama anlatması bile yeterliydi
Her ne kadar beni dinlemese de
Dinlemiş olmasını düşünmek bile iyiydi
Hep böyle güzeldi herşey
Taa ki şarabımın kızıllığı sönüp
Gün kızılı alevleninceye kadar
Günvegün yeni günler doğdu
Açtım şarabımı bekledim gecemi
Ve birde artık geri gelmeyecekleri