öylesine yazmışım 6-7 yıl önce...

Bir gecenin ardından gelen bekleme seslerinin arasında yürümek vardı hep aklımda
yani onlar dururken gitmek gerekiyordu herzaman.Sanırım beni çeken hep yalnız
yürümek oldu rüyaların sokaklarında; yok o kadarda uçsuz bucaksız değil hani en
azından korkutacak kadar hiç değil.Biraz sempatik bile denebilir ne olsa yaşam
yalnızken de yaşam, değişen birşey yok özünde,sosyal olmak dışında.Ne zaman deniz
kıyısına gitsem bir martı alır beni kanatlarına zaman geçer o yorulur ne kendini
ne de beni taşıyamaz hale gelir o zaman işte göğüsümün solunda bir albatrosa dönüşür
ben taşırım onu yanımda.Sonra yüzmeye başlarız birlikte denize inip dalgalar aşar
başımın üzerinden ben dalgaları aşarım bir istarvitin yüzgecinde, yorulur bir yunus
olur sırtımda...Geçilen her nefeste yeniden gitmeye başlarız,söyleyemediklerimizde
yanımızda.Belki orada değilim ama özlememde çünkü uzak yalanın ta kendisidir duygulardan
uzak olmadıkça nasıl olsa aklımdadır sesin belki yazdıkların hatta hiç görmediğim gülümsemen.
Bazen düşünürüm aslında kurtarılmayı bekleyen bir kalbimdir, dün şarkılarında verilen
sözlere dayanmışım sadece ama kararımı verdim, artık zaman kaybetmeyeceğim
Martıların kanatlarında istarvitin yüzgecinde cevaplarımı aramaya devam edeceğim
asla bulamayacağımı bildiğim cevapları...
Geri dönüşüm de olacak bazen açık kollarla, benim sana karşı olan sevgimi anlayacağını
umarak.belki iteceksin elinin tersiyle ama benim martılarım ve yunuslarım hala yanımda
olacak gitmeye hazır.İçinden tek bir kişi çıkacak yanımda gelmeye hazır o zaman...
Bitmeyecek olanları anlatmaya başlayacağım sana...
-----------------------------------------------
Bizler ufukların ötesinde öyle bir yerde büyüdük
mucize ve hayallerin dünyasında
düşüncelerimiz sınırsız ve çerçevesizdi
geçmişimiz yoktu mutlak geleceğimizden başka
o da çizilmemiş sınırlanmamış biraz hayale yakın
gerçekten uzak sevgi gibi aşk gibi kavga gibi
var olmayışın oluşuydu bizimki tenle etle
Gözlerimiz vardı bizim çocuk kalbiyle yoğrulmuş
ellerimiz vardı seslerden öte
hayallerimiz vardı göz yaşlarından esinlenilmiş
ölümlerimiz vardı çığlık çığlığa
savaşmadan direnmeden öldük biz
doğumlarımız... ana rahminden çıkışlarımız
Çılgınca yırtarcasına,terle,kanla,coşkuyla
Vazgeçmeden doğarken ölmemek için
Sevişmelerimiz vardı dokunmadan
zamansız ,sözsüz ,düşüncesiz
öylesine savrulup gelen,gitmeyecekmiş gibi görünen
Affedilmeyenlerdik biz şarkıları ezbere bilen
canlıyı öldürmeyip onu doğuran
yaşamı tanrıdan çalan hep bizdik
affedilmeyenler hep bizdik...
------------------------------------------
6-7 yıl önce falan yazmışım bunları ...değiştirmeden yolluyorum.. düzeltilecek yerler var ama o an ki zihnimin yapısını yansıtabilmek adına değiştirmiyorum....Umarım hoşunuza gider ....