yağmur yağmıştır

Yağmur yağmıştır. İnceden bir duman tütüyordur sigaramdan. En son girdiğim sokağı, senin oturduğun sokağı hatırlattığı için uzatıyorumdur. Hayallerimde köşeler vardır, hep sen çıkarsın karşıma dönünce ya da birden dönersin köşeyi ve ben konuşmayı, belki nefes almayı unuturum yine. Uzun zamandır görmediğim yerlerden tekrar geçiyorumdur. Sokaklar. Anılar... hepsi birbirine karışarak alabora ediyordur ruhumu. Bir dükkanda bir kadın bağırıyordur. Su birikintilerinde çocuklar oynuyordur. Şemsiyelerinin altında sokak insanları telaş içindedir. Hayatın telaşı sokak içindedir. Sokak kafamın içindedir ve ben yine bir köşe dönerim sen yoksundur. Buruk bir acı kalbimi şöyle bir yoklar geçer. Arabalar, insanlar geçer. Evler ve ev halkları türlü işlere koyulmuşlardır. Kimi çocuğunun okuldan dönmesini bekliyordur, kimi eşinin eve gelmesini. Kimi televizyon dizisinin başlamasını bekliyordur. Ben seni bekliyorumdur şu köşeyi dönünce, göremiyorumdur belki de...
Her nasılsa yağmur yağmıştır ve bir duman incelerek tütüyordur sigaramdan. Sokaklar, caddeler boşalmıştır. Geceyarısı olmuştur ve yalnızlık olmuştur biraz da. Karanlık şehri olduğundan daha büyük gösteren bir merceğe dönüştürmüş olabilir. Bunu anlayabiliyor olmam diğerlerinden farklı olduğumun kanıtı da olabilir. Issız bir yolun içinden geçiyorumdur belki, belki de yol benim içinden geçiyordur. Issızımdır, yurtsuzumdur. Ordan oraya atılan ıslanmış bir yalnızlıktan başka bir şey okunmuyordur yüzümden. Yüzüme baktığında sokaklar caddeler şehirler görüyorsun diye sevmişimdir seni. O şehirleri aydınlattığın, anlamlandırdığın için belki... Eskimiş bir dokunuşla onardığın için geçmişimden gelen kırıkları, bulutların parçalandığına şahit olup gökyüzümde...
Her nasılsa yağmur yağmıştır işte. Sigaram inceden bir duman tütüyordur. Beklemenin her halini alarak yanıma bir şehri dolaşıyorumdur. Şehir seni tanımıyordur, bana da yabancılaşmıştır. İsim yazılı duvarlar badanalanmış, arnavut kaldırımlar asfaltlanmıştır. Kimse eskiyi özlemiyordur. Kimse özlem duymuyordur eski aşklarına. Hiç kimse senin adını benim kadar çok söylememiştir sabahları aynanın karşısında. Sırları dökülmüş bir aynanın karşısında her gün daha da belirginleşen duvara bakarak seviyorum dememiştir. Tarih ayrılığı işaret ediyordur. Kimse hatırlamak istemiyordur eskiyi ve yağmur artık usanmıştır yağmaktan, temizlemekten caddeyi. Caddedeki beni... Bendeki seni... Sigarayı söndürmüştür yağmur, artık ağlamak istemiyordur. Bulutlar birleşmek ve kocaman bir hüzün olmak istiyorlardır. Şu köşe senin suretini taşımaktan bıkmıştır. Sokaklar hayalinin bütün gün ortalarda dolaşmasından sıkılmıştır. Kimse seni istemiyordur ve belki de sen bu yüzden gitmişsindir.
Her nasılsa yağmur yağmıştır bu şehre ve sen giderken yollar incelmiştir.