Hayaletler

Eh herkes şiir yazmış bende benim daha önceden şarkı sözü olacak diye yazdığım bir şiiri yazayım buraya dedim gerçi henüz bestesi oturmadı ve daha çok ham sayılır ama işte gaza geldim bende yazayım dedim buraya bunu!
HAYLETLER
Yaşıyorum yaşadığımı bilmeden
Yaşıyorum kendi doğrularımla
yürüyorum önümü görmeden
Yürüyorum acılarımla
Ve ağlıyorum kaybettiğim onurumla
İnançlarım ve kendi doğrularım var
Beni her zaman yanıltan doğrular
Yine de vazgeçemiyorum doğrularımdan ve inançlarımdan
ondan ve hayallerimden vazgeçemediğim gibi
Dünya yalan mı,gerçek mi bilmiyorum
Ben yaşıyormuyum yoksa
Yaşadığımı hayal mi ediyorum,Kalbim savaş veriyor aklımla
İnançlarım savaş veriyor aşkımla
Doğrularım savaş veriyor Dünyayla
Bazen uçuk bir deli olduğumu düşünüyorum
Bazen yalnız olduğumu görüyorum
Ama onlardan biri de olamıyorum
Herkes o kadar farklı ki
Bense yalnız bie hayalet sanki
İşte o zaman ben gerçek dünyadaki yalan oluyorum
Ama kabuklarının altında
İnsanları görüyorum
Sonra aynanın karşısında kendime bakıyorum
Ve sadece aradaki yedi küçük farkı buluyorum
Sessiz bir gürültüde bir oyun oynanıyor
Yalnız bir çelişkide hayatlar harcanıyor
Herkes bağırıyor ama kimse duymuyor
En çok canımı acıtan ise o da duymuyor
Ve en sonunda anlıyorum
Bu dünya gerçek
Bizler ise;
Kendi çığlıklarımızın
Ruhlarımıza yaptığı işkenceden
Başka hiç bir şey hissetmeyen hayaletleriz