Fırtına

Bulutların arasından göz kırpan, dolunay,
hoyrat bir sevgili gibi, insanı sarsan rüzgar,
gözlere doluşan, köreden kar tanecikleri,
her nefes alındığında içi donduran, soğuk.
Karşılıklı dizilmiş, içinde kim bilir kim, evler,
perdelerin arasından sızan donuk ışıklar,
düzensiz, şekilsiz, ordan burdan kabaran yol,
dimdik uzanmış, boynu eğik sokak lambası.
İşte orda korkunç şehrin sardığı, giremediği bahçe,
kalın ağaçlar, karmakarışık sarmaşıklar,
ince uzun iki sütun arasındaki kapıdan girerken,
tepedeki gök'ü kaplamış kalın bulutlara iyi bak.
Artık fırtına dışarıda, içeride ise, bahçenin ortasında,
cesaret edemediğin, oturmaya, dinlenmeye, işte,
o bankta yıllardır aradığın aşkın, bulup kaybettiğin.
Eğer göremiyorsan korkma, bank boşsa hala aklın fırtınada.