Echoes

Arar mısın?

Bir tiyatro oyunu bizimkisi. Biraz aşk biraz meşk, unutmak, unutamamak, gurur, kırılmak, düşünmek, bağlanmak ve benzeri... Bu sahneyi biz kurduk. Baş karakterlere de kendimizi oturttuk. Yapmasaydık keşke, olmasaydık odak noktası. Bakmasaydı insanlar bize, görünmeseydik, yok olsaydık sonsuzlukta. Belki o zaman karışmazdı sahneler birbirine. Dağılıvermezdi oyun birden bire, yıkılmazdı belki sahne başımıza. Son başa, baş sona binmezdi. Mutluluk hikâyenin sonunda olur, sevenler birbirine kavuşur ve hüzün ilk sahne olurdu olursa. Sahnenin köşesine ilişip, yokluğuna alışmaya çalışıyorum. Sensizliğe alışmaya çalışıyorum. Umut besleyerek geçiyor günlerim, saatlerim. Yalnızlığımı paylaşabileceğim kimse yok çünkü ben, kalabalıkların...

30-10-2005 01:00 - skeptic

Var mıdır?

Kalabalıkların içinde yalnız kalmak ya da kaçmak kalabalıklardan, yalnız olmak istercesine... Hayal kurmak ya da hayalleri kırmak, hissiz bir insan gibi... Bir ayna olmak ya da bir duvar olup ser verip sır verememek insanlara... Olmak... ya da... olmamak... Olamamak bu hayatın odak noktasında...Yaşayamamak dilediğince... Bağımlı kalmak başkalarına... Sevmek, istemek, özlemek ve kıvranmak... ve kıvranmak... Kıvrım kıvrım kıvrılıp düğüm olmak... Açılamamak hayata, insanlara; sonunda sevememek, isteyememek hiçbir şeyi, duyamamak kalbinin sesini, kendi sesini ve herkesin sesini… aybolmak bildiğin yollarda ve tanıdık simaların kucağında, hayallerinde aşamak… Olmamak... ama en kötüsü olup da hiçbir şeyi düzgün yorumlayamamak…...

29-10-2005 01:11 - Sound_Of_Silence

rekabet

insan denilen yeri göğü yaratanı yaratan tarihin gördüğü en büyük şarlatan aptal bir maymuna yenildi uzaya ilk giden insan değil maymundu

28-10-2005 20:24 - yedi

Petunya

Gece, sonuna yaklaşmak üzere de olsa, meşhur cadde her zamanki gibi ev sahipliği yapmaktaydı yaşamın akışına kapılmış ruhlara. Şayet iyi ve kötü kavramlarının birer kıstası olsaydı, Tanrı’nın efsunladığı bu sokakta görmek mümkündü her ikisini de. Gecenin yerini sabaha vermek üzere olduğu bu son saatlerde de şehrin iyilikleri ve kötülükleri yine bu caddede buluşmuştu. Birkaç sokak ileride bir apartmanın bodrum katında bir uyuşturucu bağımlısı, satıcılara olan borcundan dolayı ölesiye dayak yerken; bir başka sokaktaki barların birinin tuvaletinin kilitli kapısı ardında da genç bir çift birbirlerine ilk defa dokunmanın heyecanını yaşıyordu. Cadde, onu ezip geçen onlarca insana rağmen sakin ve sabırlıydı. İnsanların ona olan...

28-10-2005 03:33 - lacrima

ggg

(soru) komikti. elleri kaşınıyordu. burada daha yeniydi. belki de eski

27-10-2005 22:27 - scarecrow

misket havası...

Gezegenlerin küçülüp misket kılığında dünyamıza sızdığını farketmiyor değildik. En azından ben değildim. Geceleri yatmadan önce bütün misketlerimi bir şişeye koyup sıkıca kapatır, sonra şişeyi küçük bir sandığa kapatıp kilitlerdim. sandığı içi su dolu bir kovaya koyduktan sonra tahtaya iliştirdiğim bir mumu yakıp suyun üzerine bırakırdım. Çünkü ancak böyle kurtulunabilirdi onların gece büyüsünden. Günlerce kaybettiğim oluyordu misket oyunlarında. O günlerde biraz daha solmuş bir dünyayı arkamda bırakıp evin yolunu tutuyordum. Onlar azaldıkça mum küçülüyor, kilit bozuluyordu. Kaybetmeye tahammülüm kalmıyordu. Bugün de öyle bir gündü işte. Son ana kadar oynamış ve her şeyi mi kaybetmiştim. Son bir atış kaldığında ellerimin...

27-10-2005 21:46 - scarecrow

güneş uykusu

yırtılmış birer karanlıktır gözlerimiz ve sihirli iğnelerle görünmez bir gecede asılı duran uyuya kalmış tombul bir bekçiden çalınan düşlerdir (iki yıldır uğraşıyorum bunun için. ama yazamadığımı biliyorum. aslında kimin yazabilceğini de çok iyi biliyorum. ya da kimin yazdırabileceğini)

27-10-2005 21:41 - scarecrow

Bir Pazar Sabahı

Koşuyorum. Koskoca bir çayırda rüzgarın o tatlı serinliğinin yüzüme çarpmasını derin derin hissederek yemyeşil yerin üstünde, masmavi göğün altında koşuyorum ona. O ise koskoca bir elma ağacının altında beni bekliyor.... Hafif gülümsemesinin yüzüne yayıldığını görünce içim aşkla doluyor, daha hızlı koşuyorum kollarımı açmış vaziyette.... Tam o anda ayağım bir taşa takılıyor ve yere yapışıp 3 metre kadar sürükleniyorum. ''Tüh Allah kahretsin s.çtık romantizmin içine'' diyerek ayağa kalkıyorum ve koşmaya devam ediyorum yüzümün sol yanını kaybettiğimi çaktırmadan. Bozuntuya vermeden koşuyorum. Koşuyorum. Hala koşuyorum. ve ''Ulan amma da uzakmış'' diyerek biraz sinirli tam anlamıyla coşkulu bir vaziyette koşmaya devam ediyorum. O ise...

27-10-2005 19:54 - nugo

Meğer..

Bak şimdi ne haldeyim, ben eski ben miyim? Etrafa gülücükler saçmak yerine, boş sokaklarda hayatı kendine köle etmek için dertlerini içine atmak, ıslak kaldırımlarda gecenin bir yarısı açlığın piçliğini yaşamak... bunlar mıydı bana yakışan ama bütün bu sahteler götürdü beni yalanlara, hep yanlışları gösterdiler. Seneler geçti yalan sevdalar kesti önümü. İnancım, yaşama sevinci, saflığımı körükleyen lanetler okutan sevdalar... Meğer anlamlarla dolu bu hayat ne kadar yalanmış, nasılda bilerek çekmiş bizi içine. Sonunu bilmediğim bu yollarda ilerlerken hiç düşünmemişim gençliğimi o anda. Sahte hayatın göz boyayan yollarında ilerlerken kaybolmuşum. Umudum gerçekçi bir dünya olmamış meğer. Meğer biz sevgiyi oyuncak sanmışız...

27-10-2005 19:21 - Pearl

Nereden Başlayacağını Bilememek Hayata

Nerden başlayacağını bilememek hayata... Her şeyin bir anda altüst olması... Tedirgin adımlar peşinden gelir... Ağlamaktan yorgundur gözlerin belki ama yine gülümsersin insanlara... Bırakmış görünmemek adına bazen giyinir dışarı çıkarsın yürürsün yollarda... Oysa o yürüyen sen bile değilsindir, sen gecenin ortasındaki yalnızsındır kimse fark etmez, hayat iyi öğretmiştir oynamayı çoğu zaman… Tek sorun daha alt deri oluşmadan koparılan yara kabuğudur ki acır ve kanar bir süre, ne kadar kanayacağını bilemezsin… Yaranın kapanmayacağı da kapanacağı da acı verir gün be gün...Özlem alıp başını gitmiştir… Dersin işte orda daha biz, bazen dersin ben nerdeyim... Hayatı takmayan şarkılar seni gündüz idare eder, güneş...

24-10-2005 23:54 - aretia

uyuyamadım

Uyuyamadım daha… Uyuyamıyorum ki… Yine kayboldum soruların arasında.Odamın duvarları üstüme üstüme geliyor. Tüm mumlarım eriyip bitmiş. Bir koku var; arada bir dokunup bana kayboluyor. O kadar tanıdık ki… O kadar huzurlu bir zamanlardan kalma… Uzaklardan… Bugün ağladım yine. Artık ağlayabiliyorum. Seneler sonra yeniden… Canıma tak etti heralde bu susmalar, acı tebessümler, her şeyi kabullenmeler… Yine başladı ağrılı geceler… Kafamda ki sesleri dinlemiyorum artık. Bıraktım bağırıp dursunlar. Çığlıkları doldurur gözlerimi ama ben dinlemiyorum onları. Benim değil onlar, başkalarının acıları… Herkesin bir şeyleri biliyor olmasından da yoruldum zaten. Herkes dertli, çok acı çekmiş,...

24-10-2005 21:22 - yuxexes

Gecelerim-1

MAKET DÜNYA Bazı geceler vardır sessiz ve koyu.Sinsidir hani ama bir o kadar da duru.İşte öyle gecelerde bir karanlık basar beni.An olur bazen ölmek isterim.Bazen de kahkalarla gülmek.Bazen aşık olasım gelir,hüzünlü bir sevdaya kendimi atasım gelir ama sonra saçmalama derim kendime sen kendini düşün,yarını düşün,soğuğu düşün.Ağlarım çoğu gecelerde.Yakarlar canımı,keserler sesimi.Gözlerimi kapayıp kör bir kuyuya atarlar beni.Halbuki ben bunların hiçbirini haketmem.Herkes bir alemdedir ben kendi alemimdeyim oysa.Zaten hiç ordan çıkmadım ki.Bana ters ya öyle şeyler.Hiç samimi gelmiyor ki...Her şey maketten yapılmış bu dünyada.Gerçekliği tek bir şeye ya da tek bir kişiye mal edemem ki.Benim bir DÜNYAM VAR! Tıpkı bir film gibi.Ve bu...

24-10-2005 21:17 - yuxexes

Only...

Bir insan icin yazdigim ilk beste. http://www.phys.psu.edu/~oogetbil/Orcan%20-%20Only.mp3 Bana yasattigi tum guzellikler icin kendisine tesekkur ediyorum... ONLY... Deep down in my sunken tomb Little girl screams with chants of fury She cries 'cause she's so lonely Twisting my veracious sanity

22-10-2005 23:30 - sarnatıum

yapraklar gibi

tıpkı yapraklar gibi kuru ve başıboş

Konuşmuyorum seninle, artık sustum. Kış da geldi zaten. Yoo! Daha sonbaharın ortası, kışına daha var, özlemiyorum da seni. Evet evet, beklediğimi sanma, beklemiyorum. Aylar bir bir hesapsız geçiyor. Kendimi güzün karanlık tarafına ayarladım. Ne saatim kaldı ne molam. Hiç durmuyorum artık. Hiç.

22-10-2005 00:27 - yedi

SeVeCeGiM

Seni sevmek ne kadarda güzelmis bir anlatabilsem sana. dilim dönmüyor o kadar. yüregimi konusturamiyorum. öyle bir imkanim olsa keske. ne sen anlayabileceksin nede ben anlatabilecegim bunu sana. hayat bu geçici ve çabuk geçiyor gerçekten. ve çok aci yasamasi. ama seni sevmek geliyor aklima.. ve seni sevmek geldikçe hayatin acilari siliniveriyor zihnimden. derken o silinen acilarin yerine bir tatlilik geliyor. ben hayati sevmeye basliyorum seninle. senin sevgin bana hayati sevdiriyor. gülümseme aliyor yüzümü.. her yerimi bir sicaklik kapliyor sevginle. seni sevmek ne güzel seymis... sana olan sevgiyi büyüttükçe büyütmek geliyor içimden. itiraf edeyimki zaten buna engel olamam.. olmakta istemiyorum hani. sen bana çok sey anlatiyorsun...

21-10-2005 20:39 - naked