"Kiler de Kiler"

Tarih 13 Şubat 2005, saat 00:47 ben Onemanarmy , ve bu saatte uyumak yerine internette muhtemelen hiçbir zaman tanıyamayacağım insanlara yazılar yazıyorum. Neden? Neden bizim hayatımız bu kadar tek düze? , neden tanımadığım insanlara içimi döküyorum? Neden uyumak veya uyanmak istemiyorum? Özetlemek gerekirse elimdekiler cevaplanmamış bir sürü soru , ve bende hiçbir cevap yok... Çok sıkıldım... Hergün aynı şeyleri yaşamaktan , aynı insanlarla aynı şeyleri konuşmaktan... Aynı yerlerde farklı isimlerdeki aynı şeyleri yemekten. Neden bunları katlananıyorum , sadece daha fazla tekrara girişmek için ;büyük ihtimalle bir iş sahibi olup , hiçbir işe yaramamak için... Belki inanmayacaksınız ama insanı neyin uyandirdiğini neyin bizi gülümsettiğini buldum ; Umut. Her sabah bizi umut uyandırıyor , umudumuz bizi giydiriyor ve işimizde gönderiyor. Yukarıdaki laf salatasını ve komik denilebilecek kelime oyunlarını okumanızın sebebine gelmemiz gerekirse ; Ben çok sıkıldım. Hiç bir zaman bir Süperman olamayacağımın , dünyayı değiştiremeyeceğimin - her ne kadar hayatım boyunca çabalamış olsamda- farkındayım. Ve kendime soruyorum ; "O zaman neden buradayım?". Bu soruya verilebilecek düzgün bir cevabım yok ve açıkcası bir cevap da aramıyorum. Sadece içimi yiyip bitiren kurtların biraz da sizden tatmalaranı istiyorum. Çünkü biz buyuz sonsuzlukta bir nokta. Biliyorum "Bir noktadan sonsuz doğru geçer" ama bir sorun var bu doğrular bütün noktalardan geçiyor...Ben Onemanarmy saat 01:03 , bu konuşma bitmiştir.