Yol ve Yürüyüş

Yürüyorum , her geçem saniye yanımdan insanlar geçiyor , önce çocuklar bazılarının elinde futbol topu , bazılarında oyuncaklar. Bana bakıyorlar merakla , soruyorlar " oynayacak mıyız?". Gitmem gerek diyorum ilerliyorum. İlk sevgilim çıkıyor önüme hala utanarak gülümsüyor , bende ona. Sadece yürüyorum...
Yolum giderek karanlıklaşıyor ve sonra o çıkıyor karşıma kısacık kumral saçlarıyla.Yüzünde hala o kızgınlık usulca yaklaşıp kulağıma fısıldıyor : "seni sevmiştim, gerçekten sevmiştim. Neden yaptın bunu bana?" "Biliyorsun bende seni sevmiştim , ama senden nefret de etmiştim, istediğim herşey sendin ve bir amacım kalmamıştı" bu sözleri zaten duymuştu adımlarımı hızlandırıyorum. Yanıma sevdiklerim geliyor hep bir ağızdan birşeyler söylüyorlar bu yüzden hiç birini anlamıyorum. Sıkılıp gidiyorlar sonunda , tek başıma devam ediyorum yoluma. Sonra birden elimi bir el tutuyor ; sendin o. Uzunca bir süre beraber yürüyoruz. Bir anda tökezliyorum ve düşüyorum , sen durmuyorsun sadece yaşlı gözlerle arkana bakıyorsun...Gidişini izliyorum gözden kayboluncaya kadar. Gözlerimi kapatıp karanlığını kucaklıyorum...