Ayyas.Com

buaralar içim çok sıkkın...durmadan eski erkek arkadaşıma mailler atıp duruyorum.saolsun hepsini okuyor en azını okumak yarım saattini alıyormuş ki doğrudur da ben o yarım saatte okuduğu şeyi 55 dakikada yazmıştım..
****************************
slm sevgili,
aslında seni rahatsız etmek istemiyordum...iki aylığına senden kopacaktım...ama görüyorum ki hiçbişi yapamıyorum.Şu anda sabahın saat 8 i.Hava o kadar güzel ki...güneş açmış hafifden vuruyor pencerelere..çatılara...hayat devam ediyor dışarda...peki ya bende?ben durdum sanırım.uyuyamıyorum bile artık.ne zaman gözlerimi kapasam karşımda sen varsın...düşünmek istemesem bile rüyalarıma giriyorsun.
Az önce bir küçük ziyaretçim vardı pencerem de..kim miydi?sevgili kumrum.2 seneye yakındır gelir.Bilir misin, kumrular çift gezerler...ama bu sefer eşi yoktu yanında tek gelmişti.Bu sefer verdiğim yemeği yemeğe tenezzül bile etmedi.(ama şimdi penceremden gelen tıkırtılar beni yalanlıyor...az sonra verdiğim azıcık bulguruda bitirecek ve ya kaldığı yerden hayatına devam edecek, ya da bana seslenip biraz daha bulgur isteyecek...)yakında güvercinler yemeğin kokusunu alır ve benim zavallı minik kumrucuğumu ürkütürler...bir daha dönmemecesine..bende onlara kızarım ve bütün gün inatlaşırız..ben kovarım onlar gelir, karşı pencerelerden bakış atarlar..sevmiyorum güvercinler kumruları sevdiğim kadar...sevmiyorum ayrılışının ardından güle güle diyememeyi...sevmiyorum senin kadar güçlü olamayışımı..sevmiyorum olayları doğru yorumlayıp bunları uygulayamamayı...
Ben yıkıldım sanırım...yarın bana hatırımı soran hangi allahın kuluna ben iyi olduğum yalanını söyleyip tüm gün somurtabilirim...Tamam haklısın hata bende , bağlanmamalıydım sana..ama fikrini değiştirebilirim, seni mutlu edebilirim ve belkide aşık edebilirim ve ettim düşüne kapıldım..
Hep aynı boş şeyleri söylüyorum değil mi...Ben ilk defa görüyorum gözyaşımın bitmemecesine 24 saat gözlerimden aktığını.Kendimi kimseyle duygusal ilişkiye girmemesi gerekn bir fahişe kadar yanlız hissediyorum..(of tanrım aslında çok da kasmadım bu cümle için ama oke iğrenç biliyorum...gelişi güsel yazılmış bir başka cümle daha işte..)Yarın yine insanlardan kaçacağım bana soru soracaklar diye...Sevmiyorum çevremdekiler, bana yardımcı olamayacakları için..İçimi hep sana kusuyorum kusura bakma...ama bana en yakın tek kişi sensin.Hangi kız beni anlayabilir ki..." o zaten seni hep kullanmıştı..erkekler adidir..ben sana söylemiştim." nah söylemiştin... yani söyleseydin ne olacaktı sanki.Aşk ferman dinlemiyor.
Ama itiraf et.Beni sana en çok bağayan sensin.Bir kere bana milyon defa " bana bağlanma" dedin..hırs geldi bana..bağlanıcam aşık edicek herkesden mutlu edicem bu çocuğu dedim.İkincisi bana ilgi gösterdin..üstüme düştün...kıskandın(yada kıskanırmış gibi yaptın) ...tüm şifrelerimi değiştirdim...chat forum işlerini bıraktım..maillerimi değiştirdim.Kısacası kendini bana odaklattın.Şimdi nasıl bu kadar kolay kopmamı beklersin ki?
Belki 2 ay sonra yine çıkmıyor olacağız..ama biliyor musun bende hala umut var..belki bir gün o kızdan bu kıza koşmakdan sıkılır, hayatına güsel bir yön vermek ister diyorum...hala salak küçük bi çocuk gibi inatla bekliyor olacağım seni.
Telefonumun açılış notunu değiştirdim...telefonun profil garfiğini de değiştirdim..hani şu hiç sevmediğin hareket çeken balon admı koydum grafiğe, açılış notuna da "ben bu hayatın a.k. yafs " yazdım..şaka maka bayağı hareketli geçiyor yani hayatım...film yapsak yeri.
Az önce kolyem koptu.Bana hediye ettiğin anı unutamadığım kolyen.O bile bu aşkın bittiğini fısıldıyor sanki bana.Ama ben yılmadım..kolye kopmuş olabilir ama yeni bir zincir vardır mutlaka.Sen bana hediye veren ilk erkek arkadaşım olacaksın.Ama sanırım bu 14şubatıda tek geçireceğim.Aslında sevmem öyle salak günleri...yinede yanımda omuzuna başımı dayayabileceğim bir sevgilim olması için herşeyimi verirdim.
Hala cüzdanımda resmin var..hala fotoğraflarını silmedim bilgisayardan..hala gözlerimden yaş akıyor....bıktım artık ağlamakdannn!!!neden hep kaybeden benim? Bu soruya Tanrım hiç cevap vermiyor...
Belki sende dalga geçeceksin benimle Tanrıyla konuşmaya çalıştığım için.Ama kim konuşmaz ki...kim hayatında bir kez " allahım(tanrım) lütfen şu şu şu dileğimi yerine getir" demez?Ben çok yakarıyorum Tanrıya ama o bana küs..İstediğim hiçbirşeyi yapmıyor.Bir de dalga geçer gibi elimden alıyor verdiklerini...mesela seni..madem mutlu olmamı istemiyordu seninle neden seninle tanıştırdı beni..(cvp gizli aslında içinde...mutlu olmamı istemiyor tanrı) ..önce veriyor, alıştırıyor, kopmanı engelliyor.sonra hoopp elinden alı veriyor.Oyuncağı elinden alınmış bir bebek kadar mutlusuz ve üzgünsün şimdi...
Ben kocaman bir bebeğim aslında...yada küçük bir çocuk...Kocaman bir süpermarkettin ortasında merdivenlere sinmiş masum masum etrafa bakıp annesini arayan bir çocuk kadar yanlızım artık.Kendimi yanlızlığıa hapsedebilirim.Bunu yapmamam lazım.Ama en ihtiyaç duyduğum zaman da bir sevgilim olamamasının, başımı yaslayabileceğim bir omuz olamamasının nedemek olduğunu bir ben bilirim sanırım.
Aslında herşey bu sabahın 7sinde çalan saatleri annemin açık bırakması yüzünden..Annem onları açık unutmasaydı belkide yatağımda masum masum uyuyor olacaktım. Ama belkide kumrumun tatlı sesi uyandıracaktı beni...ben kalkıp saatleri kapatıp yattıkdan 10dk sonra annemler geldi zaten.Ben yatağımda yatıyordum ..onlar geldi kıpırdamadım bile..sadece seslendim.." burdayım korkacak bişi yok yaşıyorum hala hayata inat." Ama sonra uyuyamadım nedense..evde yanlız değildim ama içimi birşeyler büktü, sıkıştırdı..içim daraldı..her zaman ki gibi sessizce ağlamaya başladım.aslında bakma bu kadar ağladığıma öyle sulugöz biri sayılmam.zaten ilk defa bir erkek için bu kadar göz yaşı döküyorum bana aşık olmayı denemeyen bir erkek için.Bunun için seni suçlayamam geçerli nedenlerin var...biliyorum seni benimle çıkman içinde zorlayamam...ama napiim sana yazmadan duramıyorum..içimi başka türlü boşaltamıyorum...baksana kimbilir kaç satır olmuş ben yazalı ve inanmazsın belki ama 35 dk dir durmaksızın bu satırları yazıyorum..
Keşke dünkü konuşmayı daha önce yapabilseydik.Seninle karşılıklı sohbet etmeyi belkide kucağına yatıp ağlamayı o kadar çok isterdim ki..(sen ağlamama izin vermeyecek olsan da bu beni az da olsa rahatlatıyor) Mesela bir gece otursak...sabaha kadar konuşsak seninle...hayatımız üzerine, sen herşeyi anlatsan ve bende herşeyi..Sonra bana sarılıp uyusan.Aslında sarılıp uyumak dedim de heryerde sen varsın.Bir kere adım atmışsın ya bu eve nereye baksam seni görüyorum.
Herkes hayatının bir bölümünde sevgiliye ihtiyaç duyar.Keşke Tanrı bana küs olmasaydı da seninle daha uzun bir beraberlik verseydi bana.Ama diyorum ya mutlu olmamı istemiyor o benim..sevmiyor beni...sevse böyle olurmuydu?sırf aşk için demiyorum.Mesele bu dönem ilk sınav sonucu açıklanan ders fizikti..sınıf birincisi oldum hayatımda ilk defa..ve neredeyse okul birincisi oluyordum o notla okulda; ama sonra Tanrım bana ne yaptı dersin?...diğer derslerimin hepsi bir geldi..Bu eğlenmek değil de nedir?
Ben çok içli bi kızım sanırım.Senden daha çok seveceğim birini buluncaya kadar seni unutamam.Ve böyle gidersen kendimide tatmin edemeyeceğim önümüzdeki bilmemkaç yıl..yinede çok teşekkür ederim dün saatlerce benimle konuşmaya katlandığın için.Gerçekden iyi birisin..Keşke seni sadece " Dost" olarak görebilsem.Ama diyorum ya aşkın gözü kör...
Umarım böyle uzun uzun yazdığım için kızmıyorsundur bana.Ama napiim...ancak böyle rahatlıyabiliyorum sanırım..biriyle konuşarak..ve bu sen değilsen kimse beni rahatlatamıyor.Artık seni aramayacağım sanırım..Sen ararsan seve seve konuşurum ama.Ama ben özlemimi bu mailleri atarak gidermeye çalışacağım.Belkide seni msn listemden silmekle yanlış ettim.Düşünsene şimdide de tüm günümü acaba nette mi diye düşünerek geçireceğim..Ama olsan ne değiecek..Artık benimle eskisi gibi değilsin..ve sana kalırsa bir daha hiç eskisi gibi olmayacağız.Benden keyif almasan herhalde 5-6 ay çıkmazdın benimle.Eğer keyif verdiysem neden ayrıldık.Biliyor musun...ben çok kıskancım:( sanırım senin başka biriyle çıktığını duysam yada öpüştüğünü görsem bu halimle bile çok kıskanırım.
Sen farklıydın benim için...eminim şu anda sırıtarakdan ekrana bakıyorsun "şimdi böyle diyorsun ama ilerde değişecek fikirlerin" diyorsun.Hayır değişmeyecek ve buna eminim.Hep zeki bi çocuk olduğumu söylüyor tanıştıklarım ve ben bu dile geldiği zaman hep utanmışımdır ve kimseyede söylemek adetim değildir böyle şeyleri..ama artık o kadar fazla kişi bana bunu söyledi ki yaşımdan olgun olduğumu düşünmeye başladım.Ve yaşımdan olgunsam beni yaşımdaki hiçkimse cezbetmiyor demektir.Tamam daha gencim.Hayat uzun biliyorum , ama ben bir kişiyle bi ömrü geçirebilecek kadar çok bağlanıyorum sevdim mi.keşke tek taraflı aşk olmasaydı.
Eğer bi gün aşık olmayı denersen ben hep burda olucam çok iyi dost olacağımıza eminim.Çünkü bana insan olarak gerçekden değer verdiğini düşünüyorum.Üzülme sana asla sevgimle zarar vermem.Tek istediğim biraz ilgi.Uzun süreli bir ilişki.Baksana aşkımla yapabildiğim tek şey 55 dkdir sana durmaksızın yazıyor olmam...şaka değil valla diyorum 55 dk olmuş sana yazmaya başlayalı..Bak...görüyor musun? tek taraflı bile mutlu ediyorsun rahatlatıyorsun beni.
Bir gün lütfen oturup sabaha kadar konuşalım seninle ama yüzyüze...keşke benimle her zaman dün akşam olduğu kadar rahat konuşabilsen....
Şimdilik ii günler..kendine iyi bak sevgiyle kal..
***************************
kusura bakmayın aslında özel şeylerimi paylaşmak istemem zaten buraya yazdığım yazıda tamamiyle benim yazdığım mailin aynı değil...koyamam da zaten aynısını yine de paylaşmak istedim..sanırım yazmak rahatlatıyor insanı.
"neden hep kaybeden benim? " sanırım bu soruyu tek soran ben değilim ve tabii ki tek yabeden de ben değilim.Belkide kaybetmiyorumdur..."Yitirdiğin herşeyde kazandığın bir şey var.Kazandığın herşeyde, biraz yitirdiklerin.Bu yüzden, birileri ısınırken, dinmez üşümelerin."Yılmaz Odabaşı'ndan