düşünceler

düşüncelerin bir bir sıralanır beyninde..
onca zaman sonrasın da bir anlam veremezsin..
neden dersin, bir savaş başlar içinde,
hayır bu ben değilim. .
hala değişmemek için bir çare var.
düşünme..
ama önüne geçemediğin şeyler döner etrafında..
kontrolden çıkar bazı şeyler, senin elinde olmamaya başlar.
elimde değil demeye başlarsın.
bir bakarsın, sabah kalktığında aklında.
ya da dalmış gitmiş bulursun kendini camdan dışarı.
hatta bir cam kenarı bile olmasına gerek kalmaz dalıp gitmek için..
odanda ki duvara bile takılıp kalabilirsin, ya da televizyonda ne izlediğini bilmeden
saatlerce takılıp kaldığını,
kendine geldiğin de "bip" diye gelen sesi duyup şaşırırsın.
hayat gene seni şaşırtmayı becerir.
ne de olsa elinde değildir.
ama şu elimde değil cümlesini kurana kadar ne kadar çok savaşmışsındır...
önceleri "bunu 5 dakka sonra düşüneceğim." diyerek kendini oyalamışındır.
daha sonraları onsuz da eğlenebileceğini kanıtlamak için geceler ve arkadaşlara
sığınmışsındır.
geceler geçer..
sabahlar olur..
sonra gene geceler..
lanet bir eksiklik bedenini sarar her geçen saniye de..
elimde değil dersin.
bir kez daha yakalandım bu illete.
ya da ilk defa dersin.
eğer bu ikinci yakalanışınsa, nasıl olsa geçecek diye bir çare belirir beyninde.
oturup geçmesini beklersin..
ama bu sefer ki başkadır. bunu da farkedeceksin nasılsa en sonunda.
eğer ki zaten ilk yakalanışınsa, onca kaçtığın oyunlardan sonra..
zaten geçmeyeceğini bilirsin.
çünkü bir eşi vardır evrende herkezin.
bazıları tanışır bu kimselerle, doğru yollarda izleri takip edip bulmuş mutlu olmuşlardır.
bazıları ise asla bulamaz eşini, yanlış insanlarla , yanlış kokulara alışıp, mutsuz olurlar.
mutlu rolu oynarlar devamlı. (ah şu maskeler) beceremezler. olmaz ayrılırlar, ya da ayrılamazlar.
ayrılırlarsa gene bir arayış başlar, evrendeki eşlerini bulmak için.
çok azı bulur, çoğu ise bulamaz bir türlü. ve bu dönence devam eder, bitmek bilmez..
bir nefretlik, hayata bir kusmuşluk vardır onların içinde..
bazıları ise, ki bunlar şanslı insanlardır. birden karşılarında beliriverir bu insan.
çoğu zaman bunu ilk anlarda anlayamazlar.
zaman geçmesi gerekir anlamak için.
yelkovan akrebi kovalar, ay güneşi..
sabah geceyi..
ve birde bakmışın sen onu...