yitip giden

Ben o sevginin yitirildiğine inanmıyorum.Her zaman insan o sevgiye sahip olucaktır tabiki kendisi isterse.

tuttumz...

yaw bende ööle düşünüom.. hiç bi zaman gitmez o sevgi

aslında geleceğimiz geçmişimizin aynasıdır

katilmiyorum.gelecek ya gecmisten kacistir ya da gecmisin uzerine gidilip yapilmis olan hatalarin tekrar yapilmamasi icin yeni bi sanstir..gelecek,gecmisin aynasi olamaz..ya gecmisten kotudur ya da gecmisten iidir insana gore; hatta yansima olmasina imkan yoktur, kosullar hicbir zaman ayni diildir cunku..

Geleceğin geçmişten bağımsız bir şans olduğunu varsayıp kaderci yaklaşmak kimseye zarar vermez . Hatta umutlarin yitip gitmemesi için gereklidir. Çünkü hiçkimse geçmişte yaptiği hatalari ile şekillenen bir geleceğin parçası olmak istemez. Ama biraz ne ekersen onu biçersin durumu vardir ve bu yapilan eylemlerle ölçüşmek durumunda değildir. Ekilen şeylerde herzaman birinci etkenin karekter olduguna inandığımdan , biçilenlerde de etken karekter olacaktır kanımca. Şanş , talih gibi durumlar herzaman gelecekte olası bir durum gibi gözüksede gidilen yolun çizgisini doğru şekilde tutturmak herzaman kişinin kendi elindedir. Bu durumda gelecek geçmişin bir aynası olmasada geleceği şekillendiren şey geçmiş ve yaşadığımız zaman olduğundan gelecek üzerinde büyük bir etkisi olduğuna inanıyorum. Ekilenlerin biçilmesi yada karekterimizin bize çizdiği sınırlar neticesinde verebileceğimiz tepkiler önceden kestirilebilir yada zaten birşekilde bu tepkiler bize öğretilmiştir.

Tabi ki ekilenlerin biçilmesi hesaplanabilen bir gelecekte işe yarar. Ama yaşamı sürekli esip giden bir rüzgar olarak görürsek bu rüzgarın fırtınaya dönüşebileceği vakitler olacaktır ve ozaman kendimizi atacagimiz adimi görmeden firtinaya birakmak zorunda kaliriz ve nereye sürüklerse oraya sürükleniriz. İşte böyle bir durumda geçmişin izleriyle şekillenmemiş bir gelecek bekleyebiliriz çünkü karanlıkta neyle karşılaşacagimizi bilemeyiz. Şanşa güvenmekten ve bunu en iyi şekilde kullanmaktan başka bir şeçenek kalmaz elimizde.

Insan kendisine nekadar güvenirse güvensin yaşamını idame ettirmek için geçmişinden bağimsiz bir geleceğe güvenmek zorundadir. Ekilenler , biçilenler ise gelecek şanşını güçlendirir sadece ya da azaltır buda kişinin kendi tercihine kalmıştır.

Sonuçta gerçek şu ki ; gelecek önümüzde bilinmez bir şekilde uzanıyor bizimse elimizde sadece geçmiş hatıralar ve yaşadığımız an var. Bugün uyursak yarına daha dinç oluruz ama neticede yine yorulacagiz onun için çok fazla gelecek kaygısı taşımadan sızana kadar yorularak bugunu yaşamak en güzeli.

Geçmişi bilmeyen birisi hayatında yaptığı veya yapıcağı hiçbir hareketi doğru değerlendiremeyecektir.Bana diyebilirsiniz ki değerlendirmeye gerek var mı ? Evet var çünkü yaşamın güzelliği birazda burada.Eğer sen şu anda sahip olduğun sevginin değerini anlıyabiliyorsan bunun en büyük sebebi geçmişinde yaşadıklarındır çünkü yaşamını incelerken başkalarının yaşadıklarına göre değerlendirirsen o zaman kendin olmaktan çıkacaksındır.

geçmiş ve gelecek diye birşey yoktur.

çok mu marjinal bir görüş oldu? açıklayalım : yaşanmış geçmiş ve yaşanmayı bekleyen gelecek aslında "şimdi" lerin bir araya gelmesidir ve önemsizdir çünkü geçmişi tekrar yaşama şansımız asla olmayacak, geleceği ise yakalama şansımız.. çünkü gelecek geldiğinde "şimdi" olacak ve asla beklentilerimizi elde edemeyeceğiz, elde ettiğimizde ise asıl beklediğimiz şey olmadığını anlayacağız, ebedi mutluluğu, ya da aşkı, ya da beklediğimiz şey her neyse asla elde edemeyeceğiz..

geçmişte yaşadıklarını birdaha yaşama imkanın yok gibi gözüküyor olasılık hesaplarına göre hareket edersen ama anılar vardır ki sana çok gerçekçi şeyler hatırlatabilen.
kötümser bakıyorsun diye düşünüyorum.gelecek aslında insanların en büyük umudu olmuştur her zaman.buna bende karşıyım çünkü şimdiyi ve geçmişini bilmeyen hiçbir zaman geleceğine umutlada bakamaz derim hep.

şimdilerin bir araya gelmesini de biz bölümlere ayırıyoruz geçmiş gelecek ve şu an içinde bulunduğumuz zaman olarak yani bu insanların kavramları adlandırması