aradaki fark...

tanışmadan önce...
sıcak asfaltın üzerindeki nal izlerini takip ederek tek kolu olmayan bu at seslerini yankılarıyla suda dalgalandıran kemanın tıkırtılı anahtarlık sesinde gizli samimiyetinin tek bir yüksekliğe çıkan kısık gerilimi hareket etti ve uzun süren bir sessizliğe gizlenen bir gölge kanatlarını açarken gülen bir anne karga gibi tırnaklarını bir buluta geçirip yağmuru söken gücün önünde eğilmek kadar kendisini feda eden bir bilincin son dakika uyanış provasında bile görülemeyecek doğal bir itkiyi hiçe sayabilecek iradeyi yarattı diyebilmek için erken olduğunu düşündüğünü dile getirebilmek için düşünmek kadar doğal olan bir var olma istenci ile harekete geçmek bir bilincin yaratılması söz konusu olduğunda bir saçmalığa dönüşmesinin kaçınılmaz olduğunu kabul etmekle bir tutulabildiği gibi düşük şiddette ama sürekli uygulanan bir eziyet içinde bulunduğu döngüsel düzende durgunlaşan bir nesnenin kadere olan inancının onun kaderine etkisine inanmamasını eleştiren bir sistemin ön yargı bağımızlığı gerektirmeyen etkilerinin toplumun her kesiminde artan suç oranına verilen tepkinin suçun kaynakları olabilecek her şeyin bunu da kapsadığını gerektiren düşünce biçimi matematiğin devletsel yüzünü sergilemekle kalsaydı olabilecekleri yine bu matematikçilerin güvenilir oldukları devlet garantisinde olan bilgileriyle karşılaştırma hatasından bir ders alınması gerektiği bilgisinin yine bu derslerin ana fikrini oluşturması durumuna dönüşebileceği göz önüne alınırsa eğer gerçeklerden düşlerimizi çeker ve sadece onları yaşardık...
tanıştıktan sonra...
kafamdaki çatlağın porselen bir vazoya olan hassasiyetini artıran ilk domino taşının en sonuncuya kadar değişmeyen galaktik dansını izleyen doğa kendine hayran olan bir gerçeği dile getirmek için insana döndüğünde onun gökyüzüne bakarak işte dünyanın kıyısındayım ve bütün gizemiyle sonsuz uzay üzerimde sanki bir çekirdeğin ucuymuşum gibi içine gömüldüğüm kayısı bir evren ilk hatasını insanla verdi ve geri sayım başladığında henüz start verilmemiş olması konusunda çıkan tartışmaları yönlendirmek diğer insanlar üzerindeki otoritemizin hiç de sallanmadığı görüşünü destekleyen insanların bundan gurur duyması da başlı başına bir paradoks yaratma tarzı olabilirken neden yaptığımız her şey hep zihinsel provalarla kısırlaştırılır ki öncesinde önlem alınan her şey biraz daha uzaklaştırırken bizi doğanın kalbinden geçen bu yollardaki atların kendi nal sesleriyle örtüşen kokuları içinde biriktirmesi her zaman bir doğa parçasının gülüşüne dönüştürülmüştür yaşamının karşılığında aldığı hediyenin yeni bir yaşam olduğu bilincini insanların belleklerinden silen faşizmin eleştirisini yapabilen kadir bilir çiçekler...
aradaki fark sadece öncesi ve sonrası...