Düşünceler... veya başı sonu olmayan yazılar bölüm ?

Karanlık, gecenin siyahlığı çökmüş İstanbul'un üzerine... arkada Megadeth çalıyor, son albüm... System has failed... kick the chair diyor, Mustaine amca.
İlginç aslında.... şöyle bir baktığınızda zaten adaletsiz bir düzende yaşamaya alıştırılmış bir toplum haline getirildik. Parası olanın her yere kabul edilip, herşeyden sıyrılabildiği bir düzen haline geldi nice insanların uğrunda kanlarını döktüğü demokrasi ve eşitlik ağacının herkesi boğan bir bürokrasi canavarı haline gelmesi üzücü.
Gözlerimi kapatıyorum, hafif hafif başım dönüyor ateş yüzünden. Bu hissi sonuna dek yaşamak istiyorum... ama yazabilmek için gözlere ihtiyaç yoktur değil mi... .Önemli olan ruhun kendini ifade edebilmesidir... değil mi...
Yeni gözlüklere alışmam zaman alacak belli ki... heh, günde 8 saat monitöre bakmanın gözlerimin derecesini küçülteceği hiç aklıma gelmemişti doğrusu...
"Ölüm vadisinin gölgesinden geçerken hiç bir kötüden korkmayacağım Tanrım, çünkü sen benim çobanımsın..."
Windows yine göçtü Sadist bir zevk almaya başladım artık bu cümleyi söylemekten... ve yine yeni bir güvenlik açığı daha duyurdular, winamp skin yükleyicisindeki bir exploit sayesinde sisteminize worm sokuşturulabiliniyor. Firewall, veya eskiler bilir ICE - Intrusion Countermeasures Eleectronics, Sızmaya karşı elektronik önlemler, ise ayrı bir karın ağrısı... sp2 zaten allahlık bir paket.
ICE diyordum, kelime anlamı buz demek, ilk 1980'lerde William Gibson tarafından ortaya atılan bir metafor. Hoş adam bilgisayar görmeden bugünün internetini, belki biraz daha abartarak ama temelde aynı, anlatmış halde. Cyberpunk ve günümüzün teknosiyasal ve güç odaklarının devletler içindeki yönetim birimlerinden şirketlere kaymaya başlayan dünyasını tasvir ediyor gibi geliyor bana...
Billy Idol'da bu cyberpunk akımından yararlanmak için albüm çıkartmıştı "Cyberpunk" diye... ve hiç satmamıştı. Eh haliyle o zamanın gençlik kültürü şimdiki kadar yüzeyselleşmemişti, sadece cyberpunk yazıyor diye almamışlardı.
İnsanların düşünmeyi bıraktığı bir çağı kucaklıyoruz tüm varlığımızla, her taraftan dezenformasyon bombardımanı yiyoruz, "niçin okuyacaksın ki, topçu ol, göğüslerini büyülttür manken ol... porof olup hayatını mı çürüteceksin". Pek güzel... modern edebiyatçı sayımız 2 iken, ve bunları ben adamdan saymazken, biri sapık fantazilerini kitap yaparak yaşıyor, diğerini ise okuyabilene aşkolsun, diğer entellektüel ve kültürel faaliyetler birer bourgois, burjuva'nın yazılışı dostlar, aktivitesi halinde görülüyor. Ve hesapta entellektüel tabakanın en kaymağı olması gereken zenginlerimiz, kültürel açıdan sefilliğin diplerinde yaşıyor... Örnekleri zaten biliyorsunuz. Müzik deseniz aynı melodilerin başka sözlerle, ama aşk ve seks temalı, yeniden modifiye edilip piyasaya sürülen haline geldi artık, demeyin bana ben türk sanat müziği dinliyorum diye... o zaman sadece farklı olmak için sana birşey katmayan bir müziği dinliyor olursun TSM'nin hitap ettiği nesil biz değiliz ve her sanat dalının hitabettiği kendi nesli vardır, ben bunu savunuyorum, ve sanat dalı bu neslin büyüyüp olgunlaşması ile büyüyüp olgunlaşır, veya yozlaşır...
Neyse gözlerim kararmaya başladı yine... uzansam iyi olacak...