Bir kapak daha..

Yitirdiğimiz kimbilir kaçıncı saatti bu başbaşa ve daha ne denli sürecekti bilmiyorum.. O perşembeden, bense salıdan beri işe gitmemiştim.. Sakallarım kaşındırıyordu ve evde sadece içmeye yetecek kadar su kalmıştı.. O da bitince haftalardır salonun ortasında duran kovanın içindeki suyu klozete boşaltıp, kapıya kilit vurmadan çıkacaktım.. Ben gittikten sonra ne yapacağı da umurumda olmazdı artık..
Sanırım 4 senedir en uzun süreli ilişkim onunla olmuştu.. Belki de olmamıştı bilmiyorum.. Ben istediğimde sevişiyor, yalnız kalmak istediğimde gidiyordu. Üstelik karşılığında ev, çocuk, aşk gibi masallarla kafamı ütülemek de istemiyordu.
2 hafta önce evi temizlerken çocuk pornolarımı kaybedince ben de kendimi kaybetmiş ve nakavt olana dek onu dövmüştüm. Kan, gözyaşı ve sümüklerinin arasından bana bakan o baygın siyah gözler nefretimi kamçılamıştı.. Belki bisikletimi kıran o sarhoş serseriyi anımsattı ya da ilk işten kovulmamı..Evi temizlemekten vazgeçirmiştim neticede ve bundan çok memnundum..
Salı sabahı yüzüme after shave sürerken bir şarkı mırıldandığını duydum.. Sesini yükseltmesini istedim,
"oh! je voudrais tant que tu te souviennes
des jours heureux où nous étions amis
en ce temps-là la vie était plus belle,
et le soleil plus brûlant qu'aujourd'hui
les feuilles mortes se ramassent à la pelle
tu vois, je n'ai pas oublié...
les feuilles mortes se ramassent à la pelle,
les souvenirs et les regrets aussi
et le vent du nord les emporte
dans la nuit froide de l'oubli.
tu vois, je n'ai pas oublié
la chanson que tu me chantais. "
"Hmm.. Fena şarkı değil.. De.. Ben Fransızca bilmem ki.."
Çevirmeye başladı yüzüne sevecen bir ifade takınarak..
"ah! nasıl da isterdim senin,
arkadaş olduğumuz o mutlu günleri hatırlamanı
o zamanlar daha güzeldi hayat,
ve güneş bugünkünden daha parlak
ölü yapraklar kürekte birikiyorlar
görüyor musun, unutmadım..
ölü yapraklar kürekte birikiyorlar
hatıralar ve pişmanlıklar da öyle
ve kuzey rüzgarı onları
unutuluşun soğuk gecesine taşıyor
görüyor musun, unutmadım
bana söylediğin o şar.."
"Eeeehh.. Berbat! Kes artık! Kim söylüyor bunu? Fransa'da anaokulunda çocuklara böyle saçmalıklar mı öğretiyorlar?"
"Bu Edith Piaf" diye kekeledi.. Çok alınmıştı bu kez.. Gerçekten üzerine gitmiştim.. Yine de bir şey söylemedim..
Az sonra her zaman beklediği öpücüğü alamadan gitti yine işine.. Televizyonu açtım.. Latin Amerika ülkelerinden birinde market yağmalama görüntüleri vardı.. İçimden işi bırakmak geldi ve hemen telefona sarıldım..
..........
"Ne halin varsa gör"
..........
Ne çabuk gelmişti cumartesi günü.. Öğleden sonra anne ve babasını ziyarete gidecektik birlikte.. Belki bu sefer mezarlıktan ayrılırken kıçını okşamakla yetinmezdim.. Keşke bizimkiler de ölseydi.. Babamın mezarı başında öyle şeyler yapardım ki tanrı kendini cehennemin en karanlık noktasına saklardı tanık olmamak için.. Hazırlanmalıydım.. Ya da büyük terkediş planını harekete geçirmek için kendime gelmeliydim..
Gene sessizliği bozdu..
"Bir kapak daha?"
Dumanın şişenin içinde helezonlar çizerek suya çöreklenişini izlerken çorabımdaki delikten çıkan başparmağımı mıncıklıyordum..
"Erken çıkalım mı bu sefer?"
"Olur.. Bir kapak daha?"