Mezar Taşımın Hikayesi

Mezar taşıma bakıyorum, ölü gecenin karanlığında,
Yanaklarım ıslanıyor, sessizliği bozmadan,
Toprağımda uzayan bir parça yeşillik,
Ve bir tane gül acılarıma…
Esiyor rüzgar tüylerim diken diken,
Kanım donuyor adeta, vücudumu hissetmezken,
Geleceği görüyorum taşlarda,
Ben ve benim gibi uzanmış birçok beden.
Bir siluetim mezar taşını bekleyen,
Tarihi belirsiz, kaderi yazılmış…
Gülün yaprakları kapılıyor şimdi rüzgara,
Bense daha ne kar, ne kışlar göreceğim,
O taşın altında…