şizofren çıkmazında intihar provaları

Bi gül ya nolursun bi kere gül.Bu kadar çok kolay gerçekten.
Sen izin vermedikçe dünyanın derdi de gelip seni bulamaz.Sktret hepsini ya.Sizinle mi uğraşıcam de.Çık dışarı gez,toz...Yeri geldiğinde de dertlen.Ama bu hep olmasın.Gömerler seni,zombi gibi dolşırsın ortalıkta,dolaştığının farkında olmazsın.En iyi silahın mutluluk.Amaçları da onu elinden almaya çalışmak.Sakın verme onlara.Ateş et ve gül.Ne kadar etkili olduğunu göreceksin.Benden tavsiye...

senin kadar iyimser olmayı isterdim..

iyimser olmakla alakali bişey deil ki bu madem yaşioruz mutlaka sorunlar war da bi tadi da mutlaka olmali ki vardir onu yakalamakla alakali birşey düz basit mantik madem buradayiz olecez ki biliyoruz oyle süreyi iyi kullanmak lazim... + problem insanlar ile alakali bişeyse once kimse icin uzulmeyeceksin herkese bi resti koyacaksin bakacaksin kimler yaninda seni dusunuyor sonra uzeleceksen onlar icin uzul kafana tak sorunlarini paylaş gerisini iplemiceksin biri beni kirabiliosa bende onu cok kotu bi şekilde uzebilirim + keyif alarak sadistcede olsa daha rahat ayakta durabiliosun herkes hak ettigi degeri alincada bu kişi kendinde oluosun tabii problemler azalior olursa da daha az koyarak kapatabiliosun... durmu bilmesemde anlayabildigim ve öğrendiğim onemli seylerden biri...

Kötümser olmak bir fayda getirebilseydi sanırım Niçe dünyanın en büyük insanlarından olarak adını yazdırırdı tarihe...

doğmak yada doğmamak bizim elimizde olmadıgı gibi ölmek yada ölmemekte bizim elimizde olmuyor cogu kez,intihardan kastedilende cogu zaman prova olarak kalıyor,cesaret yetmiyor cekip gitmeye,ama burda kalmakta tat vermiyor,ne ölsen amacına ulascaksın ne yasarken,öylede yapsan mutlu degilsin böylede yapsan.. bikere bu düşüncelere daldıktan sonra.. ama iste cekip gitmek çok mümkün olmadıgı icin durmak zorunda kalıyorsun bu düşüncelerle..baska seyler yapmak yada baska seyler düşünmek aslında var olanı unutturmaya calısmaktan baska bisey degil,yapılan eylemin niçin yapıldıgını düşününce aslında unutmaya calıstıgın seyin hep aklında oldugunu görürsün.. kaçış yok işte bu zevksizlikten tatsızlıktan..arkadaslarda, eglencede bir yere kadar ama yalnız dogdugun gibi yasarkende yalnızsın o sinir bozucu düşüncelerle basbasa.. bu durumda kötümser olmayı bırakıp mücadeleci olunsada konulan hedeflerin altında yatan sebep yine belli "unutmaya calıstıklarını hatırlamak" kilit nokta bu işte..
mutlu olundugunu sanılan anlarda büyük bir kandırmaca.. kandırmaca sona erdiğinde yine sizofren cıkmazındasın, asıkta olsan uzun sürmyü,hangi ask sonsuza kadar yasamıs, öyle bir sey yasanmıs olsa zaten adı ask olurmuydu.. demekki sonsuz mutluluk yok ama sonsuz acı,yalnızlık,belirsizlik,neyapacagını bilememezlik hep var.. bunların yanısıra sabretmeyi saglayan birde umut hep düzelir bir seyler diye ugras dur ama vardıgın sonuc noktası basa döndüğün nokta olmaktan ötye gecmiyor..kısır döngü işte yasam..umutlu olmak lazım!

kendimi hiçbir şeyim olmadığına inandırdım, verebilecek birşeyim yok...bu acıyla dolu dünyada...artık bitti, çok geç, şimdi herşey yanlış,başka bir sayfa açıldı hayat devam ediyor..hayatı ağırdan almak lazım bazen öyle kötü hissetiriyor ki..

Hayatı hissettiklerine göre yaşarsın zaten.Sen kendini yerken ailen,en sevdiğin dostların sana bi yere kadar dur diyebilirler.Bi yere kadar üzülürler sonra da senin bu yeni halini kabullenirler.Onların gözü önünde kendini gömmeye devam edersin.Ama onlar senin bu yeni halini kabullendikleri için iş onlara ciddi gelmez ve öldüğünde(intihar ettiğinde) ardında kafasında soru işareti olan insanlar bırakırsın.İşin kötüsü herkes buna anlam veremez ve halini bildiklerinden kendilerinde birşey aramazlar ama asıl sebep onlardır!
Kendini insanlara yanlış tanıtma...