Yalnız ve İçkili

Yalnızlık ve Ölüm . Hangisi bir kefeye kondugunda daha ağır basabilir ki?

ikiside en büyük gerçek..ikisi de kaçılmaz bi durum...yani sevmemek ve kaçmak yerine sevmeli bunları.....
yalnızlık ve ölüm...ne güzel şeylerdir....

Yanlızlık ve Ölüm içerik açısından örtüşsede aslında bambaşka iki olgu.
Ölüm bir başlangıç bence ondan dolayı korkmuyorum ölümden.

Olum var oldukça insan bundan korktukça yanlızlığı içinde kendi kendisini yemeye devam edecektir.

Ölüm yepyeni bir başlangıç olduğu için korkutmuyor beni.Sadece bilinmeyen olduğu için çekinirim ölümden.Yalnız olmak çok güzel,kıymetli ama yalnız kalmaktan çok birşeyden korkmam bu dünyada.Yalnızlığa itilmek,öylece bırakılmak.
Soğukta,rüzgarda,çırılçıplak,karanlıktave yapayalnız işte yalnız kalmak bu....

ölümden asla korkmuyorum cünkü asla kacısı yok. ama cenaze töreniminde tek bir kişi ile geçmesinide istemem. ama ölürken asla ickili yada dizleriminde olmayacağimdan eminim.

Kendisinin de birgün öleceginin bilincine varmiş her insan ölümden korkar çünkü her insandan farksız gelip geçici bir varlık oldugunu anlar , uzaydan bakıldıgında görülmeyecek kadar küçük olmanın ne demek oldugunu anlar ve bu durumun yanında getireceği şey, kaçınılmaz bir şekilde yalnızlık olur.

Ölümden ben de korkuyorum, hem de deliler gibi zira yaşamayı fazla seviyorum galiba, ne olursa olsun. Ama bu korkunun yaşamama engel olmasının önüne geçebildiğimi de düşünüyorum, beş dakika sonra da ölebilirim, hiç de ölmeyebilirim bilimin yapacağı bir buluşla ama yine de ölüm yaşamı güzel kılan şeylerden biri zira zamanınızın kısıtlı olduğunu biliyorsunuz.

Ayrıca somurtup oturmaya gelmedik değil mi, bırakın ölümü ve yalnızlığı, bırakın musalla taşlarını, nerede duruyorlarsa orada dursunlar, şimdi yaşıyoruz ve bir saniye sonrasının garantisi olmadan yaşıyoruz, tadını çıkaralım. Hadi ayağa, oturmaya mı geldik?

olum aslinda bir kurtulustur..oldugunuzde hafiflersiniz aslinda cunku her sey btmistir,kabus bitmistir..ve yeni bir baslangic icin hazirsinizdir...ama eger olunmesi gereken sekilde diil de sizin cabalarinizla olmussa bu olum,belki de bir son olur..size bir cezadir..kibirinize,kucuk dunyalari ben yarattim demenize ,"istersem olurum istersem yasarim" seklindeki tavriniza karsilik..hayati boyunca kendi icin,hayat amaci icin birseyler yapmamis olan insanlar olumden her daim korkar..cunku kapiyi bulamadan oyun sona ermistir...hayat akip gidior,zaman kisitli..."hayata bi kere geldik herseyi yapalim" dien insanlarin kaybidir yasam..olduklerinde bunu daha iyi anlayacaklardir...kibrin gereksiz oldugunu...hayatta olan bitenin bi senaryodan ote oldugunu...kendi kucukluklerini..

Küçük dünyaları ben yarattım işin aslı sorulacak olursa, madem bir kere geldim, sonuna kadar yaşamalı o halde, her şeyi bilmeli, her şeyi (makul ölçüler çerçevesinde elbette ki) yaşamalı da diyorum, buna karşılık üzerimdeki sorumlulukları da biliyorum ve geleceğe dönük planlarım da var, bunların hepsi bir arada olamaz mı?

Ben yine de korkuyorum, yok olmaktan değil, yaşayamayacak olmaktan dolayı.

bundan korkuorsan demek ki ters giden birseyler var..

sorun da yasaman gerekenleri secip ona gore yasaman..yoksa herseyi yasama kapasitene herkes sahiptir..ama neler yasanip sonuclarindan neler ogrenilir,neler elde edilir onemlidir..ozgur secimlerini sen belirlersin zaten..ama bunu bi amac dogrultusunda yapmalisin..bahsettigim gelecek planlari falan diil...

Gelecek planları zaten bir amaç uğruna yapılır, aylaklık bir plan değil elbette ki.

Yalnız önceki mesajında anlayamadığım bir nokta var, bundan korkmakla neden bir şeyler ters gitsin?

cunku korkmaman gerekior..korkarak bi cok seyden cekinior olabilirsin..fobiler de bundan ileri gelior zaten..ya olursem kaygisi..kendine guvendigin her gecen gun senin lehinedir..olumden korkmak yerine kendi kendine guvenini arttirip biseyler asilabilir mesela..bu sekilde hayatini istediigin gibi yonlendirebilirsin,hatta insanlari muma bile cevirirsin..

Ama bak önceki mesajlarımda dedim ki, evet korkuyor olabilirim ancak bu benim yaşamama bir engel teşkil etmiyor zira ne zaman öleceğimizi bilmiyoruz. Evet, ortada bir korku olabilir ancak bu korkuyla birlikte yaşayabiliyorsam sorun yok demektir.

Olum'un varlığını doğuşlarından itibaren kabullenmiş insanlar da var.Bu şekilde yetişmişler çağlar boyunca.Ama gelişen teknoloji bunu onların elinden almış , Şovalyeler , Saurai'ler , Kızılderililer vs ... Bu insanlar hep mutlu ve onurlu olmayı ve olum'lerinin kendi ellerinde oldugunu bilirler.Yuce birseye inanırlar onun dogrularını oncelikli almazlar.Kendi desturları vardır.Gerektiginde en yanlız insanlardır ama olurken genelde gururlu ve mutlu olurler.Ama gene de oldukten sonra diger kalanlar yanlızlıga mahklumdur cunku o artık gitmistir.

Force var bir de.

hiç gülmedim ona.

Ya benim de dikkatimi o çekti. "Yarın gülecek miyim buna?" Ağır bir şeyler yazarken ya da kendimle hesaplaşırken hep aynı soru geçer aklımdan. Ama gülerim çoğu zaman yarın olunca. Demek ki tam şair olamadım.

ölüm bir lutuf bir kapı insana uzanan
sorumluluk bu kapının kilidi
hayat kitli kaldıgın oda
tekmelesemde açamam
alınmış anahtarı benden
dogmadan weriren sewgi karşılıgında
odamın adı yalnızlık
yalnızlık hayat, yaşam ise cezam

Sanırım Echoes'daki ilk yazım bu. O zamanlar mizahla uğraşıyordum ve hep komik şeyler peşinde koşturuyordum. İçimdeki hayaleti keşfetmek doğal olarak korkutmuştu beni. Komik olmaktan çok uzaktı o.